Sinds september heb ik geen boek meer aangeraakt, maar in de laatste twee weken vakantie heb ik er (tussen het fotograferen door) toch nog even een paginaatje of 1000 doorheen gejast – als het er niet meer waren. Ook over die boeken had ik uiteraard een mening en dan vind ik ze, nog afgezien van het feit dat ik sommige ook aan jullie aan zou willen raden, direct al het delen waard. Ik heb gemerkt dat ik makkelijker mijn mening vorm over een film dan over een boek, omdat je met een boek veel langer bezig bent. Tijd om uitgebreid te vertellen over The Circle en De laatste zomer dus!

The Circle – Dave Eggers (2013)

De naïeve twintiger Mae Holland krijgt een felbegeerde baan bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. Ze begint bij de klantenservice, waar de werkdruk steeds meer wordt opgevoerd. Intern is iedereen via een universeel besturingsprogramma aan elkaar gelinkt en men wordt geacht steeds online te zijn en via reacties aan het gemeenschapsgevoel bij te dragen. Mae bedenkt leuzen als ‘geheimen zijn leugens’, wordt een van de eerste ‘transparante personen’ (een openbaar privéleven) en komt steeds meer in de ban van de cultuur van het bedrijf. Hierdoor verpietert het contact met haar kritische ouders en ex-vriend Mercer.

Toen ik tegen dit boek aanliep in de bibliotheek, heb ik geen moment getwijfeld of ik ‘m mee zou nemen of niet. Ik had er al wat over gehoord (Cynthia/MissLipgloss heeft ‘m in het Nederlands gelezen en door haar blog kende ik ‘m dus al) en omdat ik zelf ook heel veel met social media et cetera bezig ben, was ik wel benieuwd naar een boek over de toekomst daarvan. Ik betwijfel of The Circle écht de toekomst is, maar met een paar dingen – zoals alles in één account en heel veel transparantie/alles op internet – zitten ze volgens mij wel in de richting. Hoewel ik dat nu best een goed idee zou vinden en zelf ook heel open ben op internet, had ik tijdens het lezen een enorme afkeer tegen The Circle. Alle medewerkers én landgenoten werden gewoon echt een soort van gehersenspoeld door de hele community die eromheen zat en omdat het steeds geleidelijk een stapje verder ging, had niemand meer echt door hoe belachelijk het was.

Lees verder ...

Afgelopen week kwam er een travel TAG online om het vakantie-/reisgevoel nog een beetje vast te houden en vandaag neem ik jullie nog even mee naar het zonnige Aix-en-Provence, maar daarna is het helaas toch echt gedaan met de vakantiesfeer en buitenlandse kiekjes op mijn blog. Tot de volgende reis weer, natuurlijk, maar zoals ik al zei: ik heb geen idee wanneer die gaat zijn. Dat maakt me eigenlijk ook nog niet zo heel veel uit, want ik heb het op het moment druk genoeg met mijn dagelijkse leven – zo druk dat ik niet moet denken aan dingen regelen en een tas inpakken, maar vooral zo leuk-druk dat ik eigenlijk helemaal geen behoefte heb om weg te gaan. Ondanks dat gegeven krijg ik toch wel een beetje heimwee als ik deze foto’s dan weer zie, want tja, wie verlangt er nou niet naar een brandende zon op je armen, volop vrijheid om te doen wat je wil, mooie mensen om je heen, overweldigende natuur binnen handbereik en de hele dag door lekker eten? Toch bijzonder hoeveel sfeer foto’s uit kunnen stralen en misschien is het dus juist des te leuker dat ik ze wat later online zet. Ik geniet er in elk geval van om ze terug te zien en jullie hopelijk ook!

Lees verder ...

Terwijl ik de derde poging doe om mijn fietssleutels in de zak van mijn jeans te stoppen zonder te kijken, duw ik met mijn zware schooltas – die zoals altijd onhandig aan mijn arm bungelt – tegen de deur. Zelfs na al die tijd weet ik nog niet of de tweede deur nou vanzelf opengaat of niet en zo ja, welke kant dat op gebeurt, dus kom ik de wachtkamer nog altijd ietwat stuntelend binnen. Gelukkig letten de zakenmannen met iPads voor hun neus of BlackBerry’s aan hun oor net zo min op me als de moeders die hun kinderen nog even de laatste normen en waarden meegeven voor ze zo meteen kennismaken met hun fysio. En baliemedewerkster B., die voor de zoveelste keer vandaag telefonisch met een patiënt zijn/haar verzekering doorneemt, kijkt ook al niet meer op of om als ik binnenkom. Hoogstens omdat ik zo’n lange tijd weg was geweest.

Je leest het inderdaad goed: ik was onderdeel van het meubilair van mijn fysiopraktijk geworden. Niet iets wat op mijn bucketlist stond en ook niet iets wat ik verwacht had toen ik er in april 2013 binnenkwam met mijn arm in een sling. Als je me al wat langer volgt, weet je dat ik toen in volle galop van een paard afgevallen ben en precies op mijn schouder beland ben, waardoor mijn linkerbovenarm brak. Precies twee weken later had ik, op dezelfde dag als het optimistische ziekenhuisbezoekje dat ik net had afgelegd, mijn vuurdoop bij de fysio. De zaal die verrekte veel van een sportschool weghad baarde me in eerste instantie een beetje zorgen, maar gelukkig werd ik al gelijk meegenomen naar een klein kamertje waar alleen een bed stond. Elke keer als ik daar – steeds wat minder voorzichtig – vanaf kwam na een behandeling (zie het als een soort massage/oefening), voelde ik me weer opgelucht: ik had weer een klein beetje bewegingsvrijheid terug.

Lees verder ...

Ik beloofde FOTD’s en op wonderlijke wijze heb ik er een maand later eentje klaarstaan. Extra leuk voor jullie volgens mij, want hoewel ik absoluut geen beautyblog ben en dat publiek dus ook niet helemaal heb, scoren de fashion- en beauty-artikelen toch nog altijd het beste. Vooral de laatste tijd merk ik dat, omdat ik nu nog minder dan gemiddeld over beauty schrijf. Waarschijnlijk komt het ook doordat beautyblogvolgers gewoon sneller en meer reageren, maar anyway, het maakt het voor mij wel aantrekkelijker af en toe toch eens wat foto’s van een look te schieten. Ik vond het er nu ook wel weer eens tijd voor en maakte een naturelle look met some slightly pink.


En dat deed ik om precies te zijn afgelopen zaterdag. Mijn outfit was vrij simpel en dus besloot ik het geheel iets op te spicen met een wat uitgebreidere make-uplook. Of ooglook, eigenlijk, want daar besteed ik nou eenmaal graag het meeste tijd aan. ‘s Middags en ‘s avonds had ik een feestje van twee vriendinnen die jarig waren geweest – of feestje, gewoon een gezellig meidenmiddagje eigenlijk. Je zou het absoluut niet verwachten bij mij, maar mijn vriendinnen zijn juist totaal geen meiden die veel met hun uiterlijk bezig zijn. Het grootste gedeelte draagt geen make-up of alleen een laagje mascara. Het was dus niet echt nodig om wat meer tijd aan mijn make-up te besteden (want dat deed niemand), maar ik had er gewoon zin in. En ondanks dat mijn vriendinnen er zelf niet van houden, accepteren ze me natuurlijk wel met een laagje meer of minder make-up. Dat vind ik dan wel weer hartstikke tof, dat je gewoon kan doen wat je zelf wil ook al weet dat je dat de ander het anders zou doen en dat je gewoon jezelf kan zijn zonder bang te hoeven zijn dat anderen je er raar om aan gaan kijken of minder om gaan mogen. That’s what friends are for! [spiritual mode: OFF]

Lees verder ...

Hester

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief

Social media

  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram

currently listening

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.