Afgelopen zaterdag waren mijn ouders twintig jaar getrouwd. Ik weet natuurlijk niet beter dan dat ze getrouwd zijn, maar als je erbij stilstaat is het toch wel een hele tijd! Zeker anno 2014, waar het steeds minder gewoon lijkt om bij elkaar te blijven. Aan de ene kant is dat misschien ook wel logisch, want je hele leven met iemand delen is best een hardcore beslissing natuurlijk, maar het is niet onmogelijk en ik vind het hartstikke fijn dat mijn ouders daar tot nu toe een voorbeeld van zijn. Na alle vakanties besloten we niet weer uit eten te gaan of iets anders, dagvullends te doen, dus ‘s morgens had ik nog alle tijd om Coco te achtervolgen met mijn camera. Mijn camera en ik bleken weer eens perfect samen te werken, terwijl ik Coco’s aandacht afleidde met mijn cameraband kon ik mooi doorklikken. Hij staat er weer lekker karakteristiek op, haha.

‘s Avonds stond er wel een een ‘familie-avondje’ (ouders, zus, zwager, ik) gepland – uiteraard deels bestaande uit een driegangendiner. We begonnen met met kruidenkaas, hamblokjes en kaas gevulde champignons, aten daarna zalm uit de oven met mie en sloten af met tiramisu, cheesecake en chocolademousse. Way too good inderdaad. Daarna ploften we nog op de bank voor Barefoot, leuke film. Het hoeft helemaal niet zoveel moeite te kosten om een gezellige avond te hebben, als je het maar plant. Ik was in elk geval blij dat we dat weer eens gedaan hadden! Uiteraard was het ook weer een mooie gelegenheid voor mij om mijn camera tevoorschijn te halen en ze hier te delen. Ik heb overigens al eerder zo’n tafelschikking gefotografeerd, met Kerst, maar als ik die foto’s nu terugkijk denk ik wel: autsj. Dat was in de winter en dit in de herfst, dus dat maakt uit, maar ik had mijn instellingen ook gewoon nog niet goed door, want die ruis had best wat minder gekund. Toch leuk om die verbetering te merken dan. Voor nu: Coco, bloemen, wijnglazen en eten!

Lees verder ...

Naast de nodige tweets en Facebookupdates (en over een maand ook Instagramfoto’s) die ik dagelijks in mijn Timehop zie verschijnen, zie ik ook elke dag welke blogpost ik op dezelfde datum – maar dan één of twee jaar terug – heb gepubliceerd. Meestal denk ik ‘oja, die’ en scroll ik er voorbij, maar af en toe klik ik ‘m aan om op die manier verzeild te raken in mijn eigen blogarchief. Mijn blog was toentertijd heel anders en ik ook, maar een paar artikelen vind ik nog wel leuk. Eigenlijk vooral doordat ze zo oud zijn – er zitten ook wel een paar echt goede tussen, maar ik heb nu even niet de moeite genomen die weer helemaal door te lezen. Zondag is een perfecte dag om je te vermaken met zulke artikelen uit de oude doos, dus ik help jullie (en mezelf) een handje door er een paar – van oud naar nieuw – uit te lichten.

OOTD: getting fashiolistic when it’s autumn (november 2012)

 DSC00030.jpg

Hoewel ik me bewust was van de slechte omstandigheden voor outfitfoto’s – het was al helemaal donker buiten, en er stond bovendien een klapstoel in mijn kamer die ik niet eens verzet heb – heeft dat me er toen niet van weerhouden ze toch te maken. Na een lange dag weg zette ik de videocamera met uitklapschermpje op mijn bureau en maakte ik met behulp van de afstandsbediening een aantal foto’s. Ze zijn niet van hoogwaardige kwaliteit (sowieso waren de foto’s volgens mij onder de 10 megapixel), maar toch vind ik het artikel nog altijd leuk. Ik weet nog hoe fijn ik me voelde in die outfit (die ik ook nu nog steeds best leuk vind) en hoeveel lol ik erin had om op een zondagavond met Vera Camilla op de achtergrond een beetje voor de camera te poseren. Het artikel mag dan van redelijk slechte kwaliteit zijn, de spontaniteit en zodoende de lol spat er – voor mij – wel vanaf en dat maakt dat ik deze nog altijd leuk vind om terug te lezen. Eén van de (weinige) oude artikelen waarbij ik denk: you go girl.

Lees verder ...

Het is WEEKEND! Daar was ik misschien wel een beetje aan toe. Afgelopen week was een typische herfstweek. Ik liep in huis alweer met vesten, sjaals en warme sokken, het was een beetje grauw weer en ik had het DRUK met school. Of nouja, soms kwam er dan thuis alsnog niets uit mijn vingers, maar ik heb wel veel op school gezeten, hard gewerkt in tussenuren en eenmaal thuis had ik eigenlijk ook geen tijd om stil te zitten (al heb ik het wel een beetje gedaan natuurlijk). Dat is voor mij altijd een teken dat de zomer nu echt over is, maar zo erg is dat niet: mijn week was wat minder exciting, maar alsnog leuk!

Zaterdag

 photo 09-september42_zpsb9ed3d43.jpg

Het grootste gedeelte van de dag bracht ik in bed en vooral achter mijn laptop door. Ik word er altijd blij van dat ik dan tussendoor gewoon even met Coco kan knuffelen als ik naar beneden loop voor het een of het ander (al is hij daar inderdaad niet altijd even blij mee, haha).

Lees verder ...

Ik weet nog dat het vroeger veel gezegd werd over mijn klasgenootjes uit de kleuterklassen, en nog steeds is het een favoriete uitspraak van moeders en juffen over jonge kinderen: ‘Ze is een echte dromer. Zit altijd met haar hoofd ergens anders, leeft het liefst zoveel mogelijk in haar eigen wereldje.’ Op mij was het nooit erg van toepassing; ik stond als kleuter al met beide benen op de grond en hield mijn gedachten eigenlijk altijd gewoon bij het hier en nu. Dat eerste is onveranderd gebleven, want ik ben nog steeds een nuchter en rationeel type, maar de kans dat ik niet gelijk reageer op mijn naam omdat ik stiekem aan het dagdromen was, is in de loop van de jaren wel enorm gestegen.

Daar zoek ik natuurlijk graag een verklaring voor door te kijken naar veranderingen van mijn karakter, maar ik denk eerlijk gezegd dat de belangrijkste factor iets heel anders is. Want staat dagdromen niet in direct verband met je concentratievermogen? Ik bedoel: heel schattig hoor, al die moeders die zeggen dat hun kinderen gewoon heel veel fantasie hebben, maar ik verdenk ze er nog altijd van dat het gewoon een smoesje is om de korte spanningsboog van hun kinderen goed te praten. Natuurlijk is er niets mis mee als je als kind een beetje snel afgeleid bent (zolang het later maar weer bijtrekt) en ik denk dat de ene persoon ook echt meer fantasie en meer behoefte aan een ‘eigen wereldje’ heeft dan de ander, maar uiteindelijk is dagdromen niets meer dan gedachten die afdwalen van waar je eigenlijk mee bezig bent.

hoi

Lees verder ...

Hester

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'

Archief

currently listening

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.