Traveling

Afgelopen zaterdag ging mijn wekker op het onchristelijke tijdstip van 03:45. Zes dagen later, op donderdag, snoozde ik mijn wekker voor het eerst om 05:45 en ik moet zeggen dat opstaan voor een vlucht náár Rome toch een stuk makkelijker ging dan voor een vlucht terug naar Rotterdam The Hague Airport. Ongetwijfeld omdat het de avond ervoor tegen tweeën liep (want sleep is for the weak) (en ik moest mijn koffer nog inpakken) en we er vijf best vermoeiende dagen op hadden zitten, maar niet in de laatste plaats omdat ik eigenlijk helemaal niet weg wilde uit Rome. Ik wilde niet weg van de zon die elke dag vanaf het moment dat ik op opstond voor een strakblauwe lucht zorgde, ik wilde nog veel meer verschillende pasta’s en pizza’s uitproberen, ik wilde ‘s avonds gewoon nog een rondje over de camping kunnen wandelen met iemand of rustig voor een huisje zitten te praten met mensen. Ik wilde zelfs nog langer met een extreem volle rugzak rondlopen, maar ook dat zat er niet in. Gisteren landde ik weer in Nederland en kwam er officieel een einde aan mijn edureis naar Rome. Dé reis.

Dat was wat ik van veel mensen te horen kreeg die al een (paar) jaar eerder mee waren gegaan: dat het het hoogtepunt van mijn middelbareschoolcarrière en de reis van mijn leven zou worden. Tot en met de derde klas was ik daar zelf nog niet echt van overtuigd. Bijna een week weg van huis zijn, zonder ouders en super ver weg, moeten vliegen (vliegangst heb ik nooit gehad, maar zelfstandig in een vliegtuig stappen vond ik toch iets engs hebben), jezelf moeten redden in een vreemde stad en continu met klasgenoten omringd worden zonder tijd om je even terug te trekken in je vertrouwde omgeving of achter je computer klonk echt als een verschrikking.

Naamloos 1

Lees verder ...

Ruim een week na terugkomst is het toch echt wel de hoogste tijd om de foto’s te delen, bedacht ik me. Het editten en uitzoeken van grijze luchten en besneeuwde bermen is alleen wat minder aantrekkelijk als je beneden zit met de achterdeur op een kiertje omdat het simpelweg zúlk lekker weer is, maar goed, haha. Mijn camera heb ik maar niet meegenomen naar het zwembad of naar de sauna (ja, daar ben ik ook nog in geweest! Heel chill) en verstandiger wijs ook op tafel laten liggen als we allemaal onderuitgezakt op de bank een film keken, maar toen we langs de Moezel reden en Idar-Oberstein (de edelstenenstad) bezochten stond ‘ie constant aan. We hebben wel meer van de omgeving gezien (bijvoorbeeld Luxemburg), maar ehhh als de zon niet schijnt is dat gewoon allemaal net een stukje minder fotogeniek helaas. Ik heb wel ontdekt dat ik de bijrijdersstoel (nog) vaker ga opeisen want ‘wegfoto’s’ zijn echt onwijs leuk om te maken, iets met een instant wanderlustgevoel. Verder ben ik toch echt blij dat ik niet in zo’n gat woon, ik heb me op zo’n uitzichtpunt meerdere malen afgevraagd hoe slecht je bereik daar wel niet moet zijn en hoeveel jaar de mode achter zou lopen. Denk dat ik toch echt een stadsmeisje ben – of in elk geval een Nederlander. Maar goed, op naar de foto’s! Dat zijn er veel, maar ik vind ze niet bijzonder genoeg voor twee artikelen en het is toch zondag, dus als het goed is hebben jullie alle tijd. En anders niet.

Een sfeerimpressie van mijn voorjaarsvakantie in Duitsland, here we go!

Lees verder ...

Duitsland is leuk, maar als je dichtbij een ander land zit, waarom zou je daar dan niet een dagje heengaan? Afgelopen woensdag begaven we ons dan ook in Luxemburg, een uurtje rijden vanaf Oberhambach. Fun fact: mijn ouders hebben elkaar eigenlijk in Luxemburg leren kennen, toen ze daar allebei op motorvakantie waren. Ze waren allebei alleen nog nooit echt in de stad zelf geweest en ik vond het ook wel mooi op mijn hoofdstedenlijstje staan (Amsterdam, Londen, Parijs, Barcelona, Kopenhagen, nu ook Luxemburg en dit jaar ook nog Rome en Brussel), dus zodoende zaten we om 9:00 in de auto. Veel te vroeg voor op een vakantiedag als je het mij vraagt maar hé, iets met compromissen en een lange dag. En een lange dag betekent bij mij ook automatisch veel foto’s (met korte toelichting tussendoor uiteraard). Let’s godyooo!

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.