Quick

Over de persoon die ik op dit moment fancyde tv-show waar ik verslaafd aan ben, de woonplaatsen uit mijn verleden en concerten die ik heb bijgewoond typte ik met gemak – en met plezier – een woordje of 900 (als het er geen 1100, of 1300 waren), maar dit is een opdracht uit de 30 Day Challenge die in principe een heel stuk beter bij me past. Toen ik het concept op mijn contentkalender plaatste en alvast een globaal idee van de inhoud vormde in mijn hoofd, realiseerde ik me dat dit waarschijnlijk deels overlapt met een artikel dat ik eigenlijk al heel lang ‘nog wil schrijven’ (zo’n vaag idee dat zich af en toe laat herinneren, weet je wel). De meeste artikelen nemen tijdens het schrijven opeens een heel andere wending aan, dus die ga ik ooit nog wel schrijven, maar het is wel een leuk voorbeeld om aan te geven dat ik echt een persoon ben die zich warm en fuzzy voelt door kleine dingetjes.

Sowieso ben ik niet iemand van de grote dingen. In de tijd dat ik nog wekelijks paardreed, maakte je me – in tegenstelling tot alle andere paardenmeisjes – blijer met een rondje zonder zadel stappen dan met keihard galopperen. De spieren van een warm paard onder me voelen bewegen was voor mij een mooier gevoel dan keihard door de bak of het bos racen. Natuurlijk heb ik met dat laatste ook wel wat, net zoals dat ik af en toe ook hartstikke blij kan worden van (niet al te extreme) achtbanen of andere dingen die een dosis adrenaline door mijn bloed heen pompen. Ik word er gelukkig van, maar meer op de ‘overwinningsmanier’: ik ben eerst bang en vervolgens, als ik het eenmaal gedaan heb, sta ik een beetje te trillen op mijn benen en voel ik me euforisch. Mijn geluk is een beetje 35/65 (afhankelijk van mijn gemoedstoestand in die periode, dit is ongeveer) verdeeld over die overwinningsmomentjes (35), en de momenten waarop ik juist van iets heel kleins geniet (65).

 photo Day262_zpsaad42992.jpg
Lees verder ...

De volledige ‘vraag van vandaag’ was eigenlijk ‘Would you rather date someone plain with an amazing personality or someone beautiful with a plain personality?’. Vertaald is dat ‘Zou je liever daten met een persoon met een normaal uiterlijk en een geweldige persoonlijkheid of een heel knap persoon met een simpele/saaie persoonlijkheid?’ en heel kort gezegd is dat dus gewoon de ‘innerlijk vs. uiterlijk’-kwestie, maar dan met betrekking op mijn liefdesleven. Ja, alweer. Daar zou ik zonder deze challenge niet zo snel uit mezelf over schrijven, omdat het toch altijd een beetje een persoonlijk onderwerp blijft aangezien er toch eigenlijk altijd anderen bij betrokken zijn. Zolang ik die erbuiten laat en alleen vanuit mijn ervaringen in het algemeen schrijf (wat er deze zomer gelukkig 100% meer zijn dan vorig jaar, dus het is maar goed dat ik de challenge nu pas doe) is het echter ook weer niet zo persoonlijk. Of in elk geval, niet zo persoonlijk dat ik er niet over durf te bloggen en dus kan ik gewoon redelijk vrijuit praten.

Het antwoord is voor mij eigenlijk vrij simpel: someone plain with an amazing personality. Daar hoef ik niet eens lang over na te denken. Natuurlijk had ik in mijn artikel met turn on’s en turn off’s tussen de turn on’s ook een hoop dingen gezet die te maken hadden met uiterlijk, maar dat lijkt me logisch. Uiteindelijk droomt elk meisje van een beetje een mooie jongen en ik denk niet dat daar iets mis mee is. We zijn tegenwoordig nou eenmaal redelijk veel met uiterlijk bezig en de meeste mensen vinden het vaak ook gewoon fijn voor zichzelf om er een beetje aantrekkelijk uit te zien; je uiterlijk is toch je visitekaartje. Die uitspraak verklaart mijn keuze eigenlijk gelijk een beetje. Ik vind uiterlijk belangrijk – zo zou ik bijvoorbeeld echt niet op iemand kunnen vallen als ‘ie totaal geen aandacht aan zijn uiterlijk besteedt en er als een sloddervos bijloopt – maar het is voor mij niet datgene waar het om draait bij een persoon.

 photo Day252_zpsd8dca703.jpg

Lees verder ...

Een lastige, maar wel leuke opdracht: 7 dingen die vaak in mijn gedachtes zijn. Uiteindelijk zijn ze wat algemener geworden dan ik in eerste instantie had gedacht, maar anders wordt het echt héél persoonlijk en dat vond zelfs ik net iets te. Een kijkje in mijn hoofd, ‘njoy!

1. Het zal ongetwijfeld geen verrassing zijn dat mijn blog vaak in mijn hoofd popt. Lekker algemeen, maar het is eigenlijk altijd wel vaag ergens in mijn hoofd aanwezig omdat het ondertussen gewoon een lifestyle is geworden. Vandaar dat ik af en toe opeens denk ‘kan ik hierover bloggen?’ of mijn gedachtes in een paar vrije minuutjes afdwalen naar mijn blog. Dat gaat dan meestal over welke artikelen ik nog wil schrijven, hoe ik het precies uit ga werken en wat ik ervoor moet doen (bijvoorbeeld bepaalde dingen fotograferen). Verder gaan mijn gedachten vaak ook uit naar het plantechnische aspect van mijn blog, dus wanneer ik een artikel wil publiceren, wanneer ik ‘m kan schrijven en sowieso vaak wanneer ik überhaupt een artikel ga schrijven. En of ik het dan red of dat ik er nog een onderwerp bij moet verzinnen/tijd voor moet maken. Nee, bloggers vervelen zich nooit!

2. Klinkt misschien een beetje oppervlakkig, maar het is nou eenmaal wel zo: ik denk veel aan mijn uiterlijk of ben me er in elk geval bewust van. Door de dag heen is dat vooral als ik langs een spiegel loop, me realiseer dat ik al vijf minuten in een rare houding zit/heel moeilijk kijk, op mijn kleren vlek, weer eens in mijn ogen heb gewreven zonder aan mijn make-up te denken, zie dat mijn kleding raar zit, mijn haar voor de zoveelste keer terug duw achter mijn oor, me bekeken voel, me verveel of whatever. Dit zal de meeste meiden vast niet onbekend voorkomen, haha. Verder denk ik in een vrije minuut ook wel eens aan wat ik de volgende dag aan ga doen; het verschilt een beetje per periode hoeveel ik daarmee bezig ben (ik heb wel eens tijden gehad dat ik daar zeg maar net zo mee omging als met de contentkalender van mijn blog), maar als ik op tijd op school moet komen is het soms wel prettig om al even over mijn outfit voor de volgende dag na te hebben gedacht. Soms vind ik het ook gewoon leuk een iets bijzonderdere outfit in mijn hoofd samen te stellen of een idee voor een leuke ooglook te bedenken.

 photo Day24_zpscbd8b55b.jpg

Lees verder ...

Omdat een brief gericht aan één speciaal persoon uit mijn omgeving al snel veel te persoonlijk of veel te lastig zou worden, heb ik – geïnspireerd op Teske en Willemijn, en nee, niet op het boek – eindelijk gedaan wat ik al heel lang wilde doen: een brief schrijven aan mijn jongere ik. Gelijk een van de artikelen die ik met het meeste plezier ooit heb geschreven.

 photo Day23_zps693d11d0.jpg

Lieve jongere ik,

Psst, heb je even een momentje? Kun je je barbies even vijf minuutjes wegleggen? Je dagen gaan nog niet door tot elf of twaalf uur ‘s avonds, dus je tijd is nog wat spaarzaam, maar ik denk dat je dit wel zal willen lezen. Ik ben het namelijk, je ‘oudere’ ik. Erg oud kan ik mezelf nog niet noemen, want met mijn 15 jaar ben ik nog steeds een jonkie, maar vergelijk me met je jongste nicht waar je zo graag bij op de kamer gaat zitten als je er weer eens bent, gewoon om te zien wat ze allemaal doet omdat je zo tegen haar opkijkt dat álles je fascineert.

Geloof me: op je 15e is je leven niet zo spannend als je toen dacht, maar dat heeft meer te maken met het feit dat alles went. Waar jij je snufferd nog graag in slechte meidenboeken à la Francine Oomen steekt om je even in de sfeer van een middelbare school te wanen en te gniffelen bij het woord ‘vriendje’ en ‘zoenen’, is dat tegenwoordig gewoon je (of ‘mijn’?) leven. Of nou ja, op dit moment eigenlijk alle twee niet, want ik heb al een maand zomervakantie en ben gewoon weer happy single, maar op 2 september stap ik wel die o zo grote school voor de zoveelste keer weer binnen en ik kan je ook al vertellen dat je eerste zoen niet zo awkward (dat is het woord van 2013 en 2014, dus sorry als je ‘m nog niet helemaal snapt) of überhaupt zo’n big thing is als je nu misschien denkt. Die barbies moet je de komende jaren sowieso nog niet inwisselen voor jongens. Ik weet natuurlijk al dat je dat niet gaat doen, maar als ik daar nu op terugkijk kan ik alleen maar zeggen: verstandige keus. Verkeringen op je achtste stellen toch niets voor en barbies zijn je tijd dan veel meer waard.

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.