Photography

Dat je met een spiegelreflex mooiere foto’s kan maken dan met een compactcamera is volgens mij voor niemand een verrassing. Ik heb eens precies dezelfde foto gemaakt met mijn Canon 600D en een Panasonic compactcamera en ondanks het feit dat ik toen nog op de automatische stand fotografeerde, was het verschil al onwijs groot. Er zit meer diepte in, de kleuren zijn echter en de kwaliteit is een stuk beter, gewoon omdat er van een heel andere techniek gebruikt wordt gemaakt. Toen ik mijn camera kocht was dat een beetje de achterliggende gedachte: ik wilde foto’s van betere kwaliteit, en dus begon ik met een goede camera. Pas een jaar na aankoop kreeg ik het echte fotograferen een beetje in de vingers.

Er wordt altijd gezegd dat een goede fotograaf met een simpele camera een betere foto oplevert dan een onderontwikkelde fotograaf met een enorm goed toestel. Ik heb een beetje moeite met deze uitspraak, omdat je als fotograaf wel heel goed kan weten hoe je de mooiste foto krijgt, maar op bijvoorbeeld een compactcamera gewoon niet de mogelijkheid hebt om dat zelf in te stellen. Natuurlijk scheelt het wel dat je dan meer ervaring hebt qua perspectieven en er een beter oog voor hebt, maar ik kan me meer vinden in de andere kant van het verhaal: een slechte fotograaf met een goede camera garandeert werkelijk niets. Ik heb ongeveer het eerste halfjaar op de automatische stand gefotografeerd en als je een goede camera hebt, levert dat vanzelf redelijke foto’s op, totdat je een keer totaal niet het effect krijgt dat je in je hoofd had, de kleuren heel anders overkomen op beeld of je in het donker moet fotograferen en met sluitertijden van 8 secondes zit.

Lees verder ...

Hi guys!

Lees verder ...

Afgelopen zaterdag waren mijn ouders twintig jaar getrouwd. Ik weet natuurlijk niet beter dan dat ze getrouwd zijn, maar als je erbij stilstaat is het toch wel een hele tijd! Zeker anno 2014, waar het steeds minder gewoon lijkt om bij elkaar te blijven. Aan de ene kant is dat misschien ook wel logisch, want je hele leven met iemand delen is best een hardcore beslissing natuurlijk, maar het is niet onmogelijk en ik vind het hartstikke fijn dat mijn ouders daar tot nu toe een voorbeeld van zijn. Na alle vakanties besloten we niet weer uit eten te gaan of iets anders, dagvullends te doen, dus ‘s morgens had ik nog alle tijd om Coco te achtervolgen met mijn camera. Mijn camera en ik bleken weer eens perfect samen te werken, terwijl ik Coco’s aandacht afleidde met mijn cameraband kon ik mooi doorklikken. Hij staat er weer lekker karakteristiek op, haha.

‘s Avonds stond er wel een een ‘familie-avondje’ (ouders, zus, zwager, ik) gepland – uiteraard deels bestaande uit een driegangendiner. We begonnen met met kruidenkaas, hamblokjes en kaas gevulde champignons, aten daarna zalm uit de oven met mie en sloten af met tiramisu, cheesecake en chocolademousse. Way too good inderdaad. Daarna ploften we nog op de bank voor Barefoot, leuke film. Het hoeft helemaal niet zoveel moeite te kosten om een gezellige avond te hebben, als je het maar plant. Ik was in elk geval blij dat we dat weer eens gedaan hadden! Uiteraard was het ook weer een mooie gelegenheid voor mij om mijn camera tevoorschijn te halen en ze hier te delen. Ik heb overigens al eerder zo’n tafelschikking gefotografeerd, met Kerst, maar als ik die foto’s nu terugkijk denk ik wel: autsj. Dat was in de winter en dit in de herfst, dus dat maakt uit, maar ik had mijn instellingen ook gewoon nog niet goed door, want die ruis had best wat minder gekund. Toch leuk om die verbetering te merken dan. Voor nu: Coco, bloemen, wijnglazen en eten!

Lees verder ...

Misschien fotografeer ik nog wel het best als ik het niet gepland had. Deze foto’s heb ik gewoon op een vrijdagmiddag/-avond gemaakt en achteraf gezien waren dat de perfecte omstandigheden. Als ik op vrijdag thuiskom van school doe ik vaak niet zo heel veel meer en toen ik de zon zo mooi door de planten van de eerste foto heen zag schijnen besloot ik mijn camera dus maar even te halen. Natuurlijk bleef het niet bij die ene foto: afgelopen herfst en winter heb ik amper gefotografeerd, dus deze periodes zijn nog helemaal ‘nieuw’ voor me en daarom heb ik er extra veel zin in lekker veel te fotograferen. Ik merk echt dat ik weer oog krijg voor heel andere dingen nu de natuur verandert, zoals de spinnenwebben – daar ben ik echt een beetje verliefd op geworden. Je ziet ze overal en er valt zo leuk mee te spelen! Officieel is het natuurlijk nog gewoon zomer, en dat merk je dan ook wel aan de natuur, maar aan de andere kant zie je ook genoeg verwijzingen naar de herfst.

Die mix van zomer en winter – door de redelijk felle zon, spinnen, bloemen, besjes en een kat die enerzijds van de zon geniet en anderzijds op zo’n manier op de bank ligt dat ‘ie je doet verlangen naar gezelligheid, dekentjes en kou – beviel me eigenlijk wel. Als ik het thuis zelfs met een vest en een sjaal nog koud heb terwijl de thermostaat toch echt 21 graden aangeeft verlang ik namelijk alweer terug naar de zomer, terwijl ik daar heel anders over denk als ik over de Forever21 webshop rondstruin met wat chocoladekruidnoten binnen handbereik (yes, guilty). De foto’s stralen dat wat mij betreft ook precies uit; de reden waarom de fotoserie niet per se een echte eenheid is geworden (ook niet qua nabewerking), maar voor deze ene keer vind ik dat dus niet erg omdat de natuur zelf ook geen eenheid is op dit moment. Summer meets autumn!

Lees verder ...

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'
Archief
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.