Photography

Als je niet oprecht geïnteresseerd bent in mijn fotografieverhalen, kun je er beter ook maar niet naar vragen uit beleefdheid. Ik kan er namelijk uren over doorpraten once you get me started omdat ik het gewoon zo ontzettend leuk vind. Ik weet dat er veel meer mensen zijn die wel willen beginnen met fotografie en misschien zelfs al een (instapmodel) spiegelreflex hebben gekocht, maar er toch niet zoveel mee doen als gehoopt. Been there, done that en vandaag deel ik tips die er bij mij voor zorgden dat ik me opeens écht in de wereld van fotografie stortte…

  • Heb je camera altijd klaar (en binnen handbereik) liggen

Vroegâh, toen we als gezin één en dezelfde compactcamera deelden, gebruikten we die ook alleen maar voor vakanties en andere bijzondere aangelegenheden. Het grootste gedeelte van de tijd lag ‘ie dus gewoon ergens achterin een kastje met waarschijnlijk een volle SD-kaart (of gewoon helemaal geen) of lege accu, als ‘ie al in dat kastje lag. Als je ‘m zo weinig gebruikt dénk je er ook niet aan om ‘m tevoorschijn te halen voor iets kleins wat je gewoon wil vastleggen en als je er dan wel een keer aan denkt, is de drempel heel hoog om ‘m te pakken omdat je dat nooit doet. Mijn eerste tip is dus: geef je camera een vaste plek waar je makkelijk bij kan en zorg ervoor dat je accu(‘s) altijd opgeladen zijn, zodat dat nooit excuses zijn om je camera niet te gebruiken.

kaarsjes uitblazen is misschien een cheesy moment, maar alsnog: waarom zou je je camera er níet bij pakken op een verjaardag?

Lees verder ...

Een tijdje terug had ik een fotoshoot met Lisette. In de vijf jaar dat ze bij ons over de vloer komt (ze is – oorspronkelijk althans – een vriendin van mijn zus) is me altijd één ding aan haar opgevallen, en dat is haar sprankelende persoonlijkheid. Wat voor hekel ik ook aan het woord ‘sprankelend’ heb, mensen die haar kennen zullen het ongetwijfeld met me eens zijn dat het nou eenmaal moeilijk anders te omschrijven valt. Ze is open en sociaal en bovendien zie ik elke keer, ondanks de omstandigheden, die lach waar ik het pas over had op haar gezicht. Een mooi mens dus, en aan mij de uitdaging dat vast te leggen. De shoot ging ondanks het korte tijdsbestek van anderhalf uur heel soepel en ik kon niet wachten met de foto’s bezig te gaan. Focussen leek dit keer weer een stuk beter te gaan (ik ga vaker mensen met brillen fotograferen!), het weer was goed en ik word heel blij van de paar spontane momenten die ik tussen de bedrijven door heb vast kunnen leggen.

Het werd dit keer niet echt een poseershoot, maar meer heel ‘echt’. Dat past uiteindelijk ook het beste bij Lisette, denk ik. Er waren nog meer goede foto’s, maar ik deed er al zo lang over (waarschijnlijk ook omdat ik soms te lang bij foto’s die ik mooi vond bleef hangen…) dat ik op een gegeven moment gewoon voor deze ben gegaan, alsnog een representatieve collectie. Mijn favorieten zijn uiteindelijk die in het bos geworden want I LOVE the bokeh/scherptediepte. Bovendien leenden die foto’s zich perfect voor wat kleurbewerking. Ik vind het lastig de hele serie een beetje in dezelfde stijl te doen, maar heb er wel weer wat mee gespeeld omdat dat de enige manier is om er beter in te worden.

Lees verder ...

Afgelopen zaterdag bleek met zijn 17,4 graden de warmste 1 november ooit te zijn geweest. Ik merkte er niet zo heel erg veel van, omdat ik het grootste deel van de tijd gewoon binnen was. Ik bedoel: in de lente ga ik dan wel buiten zitten ofzo, maar als ik overdag gewoon dingen moet doen achter mijn laptop en het is toevallig een mooie herfstdag, dan doe ik een bloesje aan in plaats van een warm vest en misschien een raam open, maar verder niet. Natuurlijk maakte ik wel even tijd om in elk geval twee uurtjes buiten door te brengen, samen met mijn camera. Ik merk vaak wel dat ik natuur het best fotografeer als het spontaan is – dus als ik denk ‘wow, dit is mooi!’, mijn camera pak en opeens 200 foto’s verder ben – en dat ik het soms lastig vind om echt op pád te gaan met mijn camera omdat ik dan dingen ‘moet’ zien, maar ik ben wel blij dat ik ben gegaan. Je wordt misschien een beetje raar aangekeken als je in je eentje door het bos loopt, maar op een gegeven moment werd het wat rustiger en met muziek op had ik ook minder last van de mensen die wel langsliepen. Tussen de foto’s zitten geen echte hoogstandjes, maar ik moest gewoon herfstfoto’s hebben en dat is zeker gelukt! Rond een uurtje of vier begon de zon te dalen en kreeg ik nog wat ‘golden hour’ foto’s, waaronder die van de aalscholver. Die zat lekker met zijn vleugels te wapperen en vond het helemaal niet erg dat ik wat dichterbij kwam. Samen met de herfstblaadjes en nodige paddenstoelen maakt ‘ie nu dus ook deel uit van mijn ‘sunny fall’-fotoserie die ik vandaag met jullie deel!

Lees verder ...

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'
Archief
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.