Personal

Terwijl ik de derde poging doe om mijn fietssleutels in de zak van mijn jeans te stoppen zonder te kijken, duw ik met mijn zware schooltas – die zoals altijd onhandig aan mijn arm bungelt – tegen de deur. Zelfs na al die tijd weet ik nog niet of de tweede deur nou vanzelf opengaat of niet en zo ja, welke kant dat op gebeurt, dus kom ik de wachtkamer nog altijd ietwat stuntelend binnen. Gelukkig letten de zakenmannen met iPads voor hun neus of BlackBerry’s aan hun oor net zo min op me als de moeders die hun kinderen nog even de laatste normen en waarden meegeven voor ze zo meteen kennismaken met hun fysio. En baliemedewerkster B., die voor de zoveelste keer vandaag telefonisch met een patiënt zijn/haar verzekering doorneemt, kijkt ook al niet meer op of om als ik binnenkom. Hoogstens omdat ik zo’n lange tijd weg was geweest.

Je leest het inderdaad goed: ik was onderdeel van het meubilair van mijn fysiopraktijk geworden. Niet iets wat op mijn bucketlist stond en ook niet iets wat ik verwacht had toen ik er in april 2013 binnenkwam met mijn arm in een sling. Als je me al wat langer volgt, weet je dat ik toen in volle galop van een paard afgevallen ben en precies op mijn schouder beland ben, waardoor mijn linkerbovenarm brak. Precies twee weken later had ik, op dezelfde dag als het optimistische ziekenhuisbezoekje dat ik net had afgelegd, mijn vuurdoop bij de fysio. De zaal die verrekte veel van een sportschool weghad baarde me in eerste instantie een beetje zorgen, maar gelukkig werd ik al gelijk meegenomen naar een klein kamertje waar alleen een bed stond. Elke keer als ik daar – steeds wat minder voorzichtig – vanaf kwam na een behandeling (zie het als een soort massage/oefening), voelde ik me weer opgelucht: ik had weer een klein beetje bewegingsvrijheid terug.

Lees verder ...

Hi all! Het is weer weekend en dat betekent tijd voor een artikel over mijn rondzwervingen van de afgelopen week. Die was vooral gevuld met school, bloggen, huiswerk, wat afspraken, veel lekker eten ((chocolade)kruidnoten!!) en andere gezellige en leuke dingen. Kort gezegd een enerverende week waarin ik me niet heb verveeld en in dit artikel zien jullie de high- en lowlights in foto’s, want ik heb er lekker veel gemaakt!

Zaterdag

 photo 2014september22_zpscb934fa3.jpg

Dit is het fijnste van een zaterdagochtend, niet gelijk uit je bed hoeven.

Lees verder ...

Het gros van mijn bezoeksters, die de artikelen van meerdere blogs tegelijk lezen via Bloglovin’, zal het misschien niet zijn opgevallen, maar degenen die mijn blog speciaal elke dag checken ongetwijfeld wel: er is gisteren geen artikel online gekomen. Als je zo’n trouwe volger bent, heb je eergisteren in de P(P)S vast ook al wel gelezen dat die kans bestond en ben je dus niet heel erg geschrokken, maar toch is het niet echt iets voor mij. Als je het me een jaar geleden had verteld was ik in elk geval echt bijna flauwgevallen, haha. Dat ik er nu nog een artikel aan wijd, laat ook wel zien dat het nog steeds niet echt iets is wat ik ‘zomaar even’ doe maar omdat het nog wel vaker voor gaat komen, leek het me toch wel een strak plan. En jullie zijn natuurlijk allang blij dat ik weer iéts – wat dan ook – online zet. ;)

Veranderingen, ik had/heb er echt een beetje een hekel aan. Ik schrijf zowel een verleden als tegenwoordige tijd omdat het vroeger nog veel erger was dan nu. Als je me spontaan iets voorstelde en ik op korte termijn een beslissing moest maken die mijn planning in de war kon schoppen vond ik dat echt helemaal niets, maar ook op de lange termijn hield ik alles het liefst zoveel mogelijk hetzelfde. Continuïteit betekende namelijk rust voor mij en ik was allergisch voor het gevoel van adrenaline (als het afkomstig was van onzekerheid of spanning voor nieuwe dingen) door mijn lijf, dus probeerde ik zelfs de kleinste veranderingen terug te draaien of tegen te houden. Juist als je zo jong bent verandert je leven natuurlijk nog volop en met verplichte veranderingen zoals de middelbare school had ik dan ook niet zoveel moeite, maar als het op mijn vrije tijd aankwam, liet ik me graag leiden door discipline en ‘sleur’. Gewoon doorgaan met waar je ooit mee begonnen bent, want je vond het toen toch ook leuk? Ik vond het een veel safer idee dat ik gewoon altijd dezelfde bleef en klampte me soms vast aan dat beeld van mezelf.

Lees verder ...

Omdat het sowieso wel weer eens tijd was voor wat random feitjes over mij, en omdat Suzan me voor de ’20 feitjes TAG’ op Instagram tagde en ik het zonde vond om ze niet ook te delen op mijn blog (aangezien volgens mij maar een aantal lezers me ook op Instagram volgen). En omdat een blogpost wel wat vollediger mag en ik niet met precies dezelfde informatie aan wilde komen zetten, is dit de uitgebreide versie. Twintig dingen die je nog niet over me wist (de standaardfeitjes zijn zo weinig vernieuwend, dus ik heb er mijn best op gedaan zo origineel mogelijk te zijn) en waarschijnlijk ook niet wil weten, maar 

1. Op 10 oktober 2014 heb ik mijn iPhone een jaar en ik kan echt niet meer zonder. Dat ik het vorig jaar nog met een enigszins crappy Samsung Galaxy Txt met miniem klein touch-schermpje, 3.3 MP camera zonder autofocus (en frontcam), een beperkt aantal apps en zonder 3G deed, vind ik nu echt ondenkbaar. Misschien ook wel lekker rustig, want ik ben natuurlijk wel een klein beetje verslaafd geraakt, maar het valt niet te ontkennen dat deze véél beter werkt en véél meer kan. In een winkel foto’s versturen om te vragen welke tas je zal kopen, WhatsAppen in de auto als je je verveelt en onderweg even je 9292-app gebruiken: het is gewoon heel praktisch. En daarnaast ben ik nog altijd verliefd op alle opties van mijn iPhone en zijn looks, haha. Er zitten wel wat beschadigingen op, maar het touchscreen is gelukkig nog kras- en barstvrij. Alleen mijn accu gaat natuurlijk veel sneller leeg en heeft af en toe ook wat rare dingen, zoals na een hele nacht aan de lading wel loeiheet maar niet opgeladen zijn. Die €500 zou ik er echter zo weer aan uitgeven.

2. Voor middernacht slapen is me in de vakantie bijna nooit gelukt. En nog steeds niet al te vaak, eigenlijk. Ik weet dat 00:00 eigenlijk veel te laat is voor een doordeweekse dag en ik begin dan ook te wennen aan een steeds vroegere bedtijd, maar ik vind het gewoon zo’n lekker getal. Tot middernacht heb ik vaak nog juist heel veel energie en ik vind de nacht ook gewoon een prettig tijdstip, het heeft wat.

3. Ik vind <3 betekenisvoller dan ❤️. Die emoticons zijn hartstikke leuk, maar ik heb niet zoveel met de voorgevormde hartjes. <3 vind ik veel leuker omdat je er meer een eigen interpretatie aan kan geven en het wat meer een ‘insider’s’-dingetje is. Nu ik deze heb verklapt is het natuurlijk niet de bedoeling dat iedereen me opeens <3-hartjes gaat sturen (als je die normaal ook nooit gebruikt, vind ik het alleen maar heel irritant) maar het is wel zo dat ik <3 meer ‘meen’ dan ❤️ en dus ook minder snel verstuur. Dan weet je gelijk even wanneer je je belangrijk moet gaan voelen ;-)

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.