Personal

Het moet ongetwijfeld herkenbaar zijn voor jullie: als je eindelijk de tijd hebt gevonden om op de bank te ploffen om nog even te ontspannen na een dag bezig zijn, loopt het opeens alweer tegen tienen. Als je dan uiteindelijk iets later dan gepland weer op je kamer bent (want die bank lag zo lekker…) en je voorneemt om alles gewoon even in tien minuutjes te doen, zodat je alsnog redelijk op tijd het licht uit kan doen, komt er altijd wel weer iets tussendoor. Een WhatsAppje dat op een heel gesprek uitloopt (maar écht nu beantwoord moest), een superinteressant nieuwtje, of iets wat eigenlijk totaal niet boeiend is… Behalve op dat moment. 

Ik ben in het laatste jaar een beetje een nacht- of in elk geval een avondmens geworden. Als ik thuis kom van school heb ik meestal even een energiedipje, maar na het avondeten leef ik vaak weer helemaal op. Nieuwe energie door het eten en de druk van alles dat eigenlijk vandaag wel gedaan moet worden zorgen er voor dat ik me vanaf een uurtje of acht het lekkerst voel. Hoewel ik weet dat het niet slim is, ben ik om elf uur ‘s avonds eigenlijk dus nog graag bezig of wakker. Ik vind de ‘setting’ dan gewoon fijn, het eind van de dag, overal rust. Die rust zorgt er ook wel voor dat ik rond die tijd niet meer écht productief ben natuurlijk; vaak hang ik gewoon nog een beetje op mijn kamer rond, surf ik wat op internet en op social media en luister ik muziek. Juist omdat ik weet dat ik eigenlijk in bed moet liggen in plaats van bezig moet zijn, begin ik namelijk ook niet echt meer aan iets nuttigs. En hoe fijn dat chille ‘midnight hour’ dan ook is, uiteindelijk moet ik het ‘s morgens weer bekostigen en is het toch altijd een soort van verloren uurtje.

Lees verder ...

Oktober? U got to be kidding me. Ik heb deze week een aantal leuke (schoolgerelateerde) dingen gedaan en het was wel een prima weekje. Tijd om jullie er wat uitgebreider over te vertellen!

Zaterdag

 photo 10-oktober2_zps7b8a570c.jpg

Goedemorgen! Ik werd overigens wakker doordat er een bromvlieg (met het nodige lawaai) tussen mijn lamellen vloog. Facepalm.

Lees verder ...

Het was iets waar ik eigenlijk nog nooit zo bij stil had gestaan: of iets het delen waard is of niet. Dingen – voornamelijk informatie – delen doe je natuurlijk in het echte leven, maar het ging me nu eigenlijk meer om dingen delen op het internet. Daar maak ik ondertussen al een tijdje gebruik van en ik ben eigenlijk vanaf het begin al vrij actief geweest met zelf dingen creëren, uploaden, publiceren. De ene keer waren dat vakantiefoto’s op social media, de andere keer was het een hersenspinsel op de een of andere site waar je gratis een eigen weblog kon beginnen en waar verder niemand van mijn directe omgeving op keek: maar net wat me het beste uitkwam. Ik deed het gewoon, zonder me af te vragen of anderen het leuk zouden vinden of of het nuttig was.

Tussen dingen delen in het echt en op het internet zit wat mij betreft één groot verschil: in het echt wordt er vaak om informatie gevraagd, en op het internet niet. Als ik in real life vertel wat ik gisteren gedaan heb, dan is dat meestal omdat mijn gesprekspartner daarnaar gevraagd heeft. Aan zijn/haar reactie kan ik merken of diegene het interessant vindt, of dat ik mijn verhaal maar beter zo snel mogelijk af kan ronden. Ik kan, als ik aan het vertellen ben, gelijk zien of diegene echt luistert of eigenlijk liever doorgaat met waar hij/zij net mee bezig was. Gelukkig is dat eerste meestal wel het geval en dus vind ik het leuk om mijn verhalen en ervaringen te delen en ook naar die van de ander te vragen. Op het internet is het vaak toch anders. Jij plaatst iets, omdat jij het interessant vindt. De volgers die jij op dat kanaal hebt, zullen het ongetwijfeld ook interessant vinden (anders zouden ze je niet volgen), maar tegelijkertijd is het ook zichtbaar voor alle mensen die het totaal niet boeit. In het echt zou je er dan ook niet over beginnen als je met ze zou praten, maar op het internet heb je het niet voor het kiezen aan wie je het richt.

Lees verder ...

Afgelopen zaterdag waren mijn ouders twintig jaar getrouwd. Ik weet natuurlijk niet beter dan dat ze getrouwd zijn, maar als je erbij stilstaat is het toch wel een hele tijd! Zeker anno 2014, waar het steeds minder gewoon lijkt om bij elkaar te blijven. Aan de ene kant is dat misschien ook wel logisch, want je hele leven met iemand delen is best een hardcore beslissing natuurlijk, maar het is niet onmogelijk en ik vind het hartstikke fijn dat mijn ouders daar tot nu toe een voorbeeld van zijn. Na alle vakanties besloten we niet weer uit eten te gaan of iets anders, dagvullends te doen, dus ‘s morgens had ik nog alle tijd om Coco te achtervolgen met mijn camera. Mijn camera en ik bleken weer eens perfect samen te werken, terwijl ik Coco’s aandacht afleidde met mijn cameraband kon ik mooi doorklikken. Hij staat er weer lekker karakteristiek op, haha.

‘s Avonds stond er wel een een ‘familie-avondje’ (ouders, zus, zwager, ik) gepland – uiteraard deels bestaande uit een driegangendiner. We begonnen met met kruidenkaas, hamblokjes en kaas gevulde champignons, aten daarna zalm uit de oven met mie en sloten af met tiramisu, cheesecake en chocolademousse. Way too good inderdaad. Daarna ploften we nog op de bank voor Barefoot, leuke film. Het hoeft helemaal niet zoveel moeite te kosten om een gezellige avond te hebben, als je het maar plant. Ik was in elk geval blij dat we dat weer eens gedaan hadden! Uiteraard was het ook weer een mooie gelegenheid voor mij om mijn camera tevoorschijn te halen en ze hier te delen. Ik heb overigens al eerder zo’n tafelschikking gefotografeerd, met Kerst, maar als ik die foto’s nu terugkijk denk ik wel: autsj. Dat was in de winter en dit in de herfst, dus dat maakt uit, maar ik had mijn instellingen ook gewoon nog niet goed door, want die ruis had best wat minder gekund. Toch leuk om die verbetering te merken dan. Voor nu: Coco, bloemen, wijnglazen en eten!

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'
Archief
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.