Personal

Dat je met een spiegelreflex mooiere foto’s kan maken dan met een compactcamera is volgens mij voor niemand een verrassing. Ik heb eens precies dezelfde foto gemaakt met mijn Canon 600D en een Panasonic compactcamera en ondanks het feit dat ik toen nog op de automatische stand fotografeerde, was het verschil al onwijs groot. Er zit meer diepte in, de kleuren zijn echter en de kwaliteit is een stuk beter, gewoon omdat er van een heel andere techniek gebruikt wordt gemaakt. Toen ik mijn camera kocht was dat een beetje de achterliggende gedachte: ik wilde foto’s van betere kwaliteit, en dus begon ik met een goede camera. Pas een jaar na aankoop kreeg ik het echte fotograferen een beetje in de vingers.

Er wordt altijd gezegd dat een goede fotograaf met een simpele camera een betere foto oplevert dan een onderontwikkelde fotograaf met een enorm goed toestel. Ik heb een beetje moeite met deze uitspraak, omdat je als fotograaf wel heel goed kan weten hoe je de mooiste foto krijgt, maar op bijvoorbeeld een compactcamera gewoon niet de mogelijkheid hebt om dat zelf in te stellen. Natuurlijk scheelt het wel dat je dan meer ervaring hebt qua perspectieven en er een beter oog voor hebt, maar ik kan me meer vinden in de andere kant van het verhaal: een slechte fotograaf met een goede camera garandeert werkelijk niets. Ik heb ongeveer het eerste halfjaar op de automatische stand gefotografeerd en als je een goede camera hebt, levert dat vanzelf redelijke foto’s op, totdat je een keer totaal niet het effect krijgt dat je in je hoofd had, de kleuren heel anders overkomen op beeld of je in het donker moet fotograferen en met sluitertijden van 8 secondes zit.

Lees verder ...

Afgelopen week was zo’n week waarin ik me realiseerde dat mijn leven af en toe eigenlijk helemaal niet zo interessant is. Ik heb echt een heel erg leuke week gehad hoor, daar ligt het niet aan, maar eigenlijk deed ik niet veel meer dan naar school gaan, aan school werken, bloggen, slapen, eten en een beetje chillen. In feite is dat gewoon de ‘basis’ van mijn leven en de tweede week van oktober was nou eenmaal zo’n standaardweek zonder bijzondere dingen. Ook wel eens lekker rustig, en ik vermaak me alsnog goed door alle leuke mensen om me heen en de kleine dingen. Het betekent alleen dat mijn PI wat minder spannend is, maar gelukkig hebben zich alsnog genoeg foto’s opgehoopt op mijn iPhone voor een sneak peek!

Zaterdag

 photo 10-oktober22_zps73e14680.jpg

Nadat Hannah na een gezellig ontbijtje de metro richting huis weer had genomen, installeerde ik me in de tuinstoel met mijn laptop. Het was echt lekker weer! Ik greep de gelegenheid aan om voor de laatste keer dit seizoen mijn felkorale topje te dragen. Verder brakte ik een beetje uit, haha, en werkte ik aan mijn blog.

Lees verder ...

Hi guys!

Lees verder ...

Er is, naast MSN en de Sims 1, niets meer old skool dan een webcam. En dan vooral zo’n losse van Logitech die je een vierkant(!) computerscherm zette. Stiekem durfde je ‘m nooit aan je ouders te vragen, omdat die bij het woord ‘webcam’ allerlei associaties met chatrooms vol loverboys en vieze oude mannetjes hadden. Des te blijer waren we dan ook met de laptops met ingebouwde webcam, wat ook gelijk ‘mijn’ tijdperk is (die losse webcams ken ik eigenlijk alleen van mijn nichten en internetvriendinnetjes en uit boeken, haha). Daarmee was het gelijk voor veel meer mensen een optie en hoe leuk was het om je webcam aan te gooien als je toch al met elkaar zat te msn’en?

In mijn ogen eigenlijk niet eens zo heel leuk trouwens, haha. In groep acht heb ik wel een tijdje fervent gemsn’t met real life vriendinnetjes en af en toe zetten we de webcam dan wel eens aan, maar uiteindelijk vond ik het vaak alleen maar irritant omdat ik nooit echt alleen thuis was en soms gewoon liever oncharmant achter mijn laptop hing dan telkens bekeken te worden, haha. Toch had het iets spannends, dat je vanuit je eigen huis anderen kon zien én horen. Dat het beeld dan tien keer vastliep, de speakers van de een het weer eens niet deden/de ander per ongeluk zijn geluid uit had staan of je de ander niet eens kon verstaan, nam je dan gewoon voor lief. We wisten immers niet beter: in die tijd waren er nog geen telefoons met frontcamera’s en volgens mij bestond WhatsApp ook nog niet eens. MSN was een van de meest ‘real life’ online gespreksmanieren en met webcam dus al helemaal.

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'
Archief
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.