Mindstyle

Als er aan je gevraagd wordt om jezelf even voor te stellen, noem je vaak alleen de standaard feitjes op. Je naam, je leeftijd, je gezin, je leefsituatie, je opleiding of werk en een losse hobby. Het zijn dingen die je definiëren, maar eigenlijk heb je op veel van de dingen uit dat rijtje zelf niet eens invloed gehad. Je kiest het gezin waarin je geboren wordt immers niet zelf uit, net zomin als je naam, de plek waar je opgroeit, je uiterlijk of je IQ. Gelukkig zijn er ook nog een hoop andere dingen die jou onderscheiden van de rest waar je wel expressief voor kunt kiezen. Geen dingen die op je ID-kaart terecht zullen komen of die je opnoemt tijdens een kort voorstelrondje, maar wel dingen die jou uiteindelijk definiëren en ‘jou’ maken.

De verleiding is groot om gewoon op de automatische piloot te leven en aan te pakken wat op je pad komt. Stel je voor dat je ouders allebei helemaal gek zijn van hockey en je oudere zus hockeyt ook, dan is de kans groot dat jij diezelfde hobby overneemt. Of de muzieksmaak van de vrienden die je al vanaf de kleuterschool kent. Uiteindelijk is het het makkelijkst om gewoon ‘gemiddeld’ te zijn, erbij te horen en niet teveel op te vallen. Maar er zal ongetwijfeld ooit een moment in je leven komen waarbij je in een totaal andere omgeving komt, waar het opeens niet meer zo vanzelfsprekend is om fan van die ene artiest of christelijk te zijn. In plaats van iets normaals, is het dan een keuze. Iets wat iets zegt over jouw persoonlijkheid – en dan is het tijd om na te gaan denken waarom je het eigenlijk doet. Omdat het gewoon maar wel zo makkelijk is, of omdat het echt past bij de persoon die jij wilt zijn?

Lees verder ...

Het was iets waar ik eigenlijk nog nooit zo bij stil had gestaan: of iets het delen waard is of niet. Dingen – voornamelijk informatie – delen doe je natuurlijk in het echte leven, maar het ging me nu eigenlijk meer om dingen delen op het internet. Daar maak ik ondertussen al een tijdje gebruik van en ik ben eigenlijk vanaf het begin al vrij actief geweest met zelf dingen creëren, uploaden, publiceren. De ene keer waren dat vakantiefoto’s op social media, de andere keer was het een hersenspinsel op de een of andere site waar je gratis een eigen weblog kon beginnen en waar verder niemand van mijn directe omgeving op keek: maar net wat me het beste uitkwam. Ik deed het gewoon, zonder me af te vragen of anderen het leuk zouden vinden of of het nuttig was.

Tussen dingen delen in het echt en op het internet zit wat mij betreft één groot verschil: in het echt wordt er vaak om informatie gevraagd, en op het internet niet. Als ik in real life vertel wat ik gisteren gedaan heb, dan is dat meestal omdat mijn gesprekspartner daarnaar gevraagd heeft. Aan zijn/haar reactie kan ik merken of diegene het interessant vindt, of dat ik mijn verhaal maar beter zo snel mogelijk af kan ronden. Ik kan, als ik aan het vertellen ben, gelijk zien of diegene echt luistert of eigenlijk liever doorgaat met waar hij/zij net mee bezig was. Gelukkig is dat eerste meestal wel het geval en dus vind ik het leuk om mijn verhalen en ervaringen te delen en ook naar die van de ander te vragen. Op het internet is het vaak toch anders. Jij plaatst iets, omdat jij het interessant vindt. De volgers die jij op dat kanaal hebt, zullen het ongetwijfeld ook interessant vinden (anders zouden ze je niet volgen), maar tegelijkertijd is het ook zichtbaar voor alle mensen die het totaal niet boeit. In het echt zou je er dan ook niet over beginnen als je met ze zou praten, maar op het internet heb je het niet voor het kiezen aan wie je het richt.

Lees verder ...

Ik weet nog dat het vroeger veel gezegd werd over mijn klasgenootjes uit de kleuterklassen, en nog steeds is het een favoriete uitspraak van moeders en juffen over jonge kinderen: ‘Ze is een echte dromer. Zit altijd met haar hoofd ergens anders, leeft het liefst zoveel mogelijk in haar eigen wereldje.’ Op mij was het nooit erg van toepassing; ik stond als kleuter al met beide benen op de grond en hield mijn gedachten eigenlijk altijd gewoon bij het hier en nu. Dat eerste is onveranderd gebleven, want ik ben nog steeds een nuchter en rationeel type, maar de kans dat ik niet gelijk reageer op mijn naam omdat ik stiekem aan het dagdromen was, is in de loop van de jaren wel enorm gestegen.

Daar zoek ik natuurlijk graag een verklaring voor door te kijken naar veranderingen van mijn karakter, maar ik denk eerlijk gezegd dat de belangrijkste factor iets heel anders is. Want staat dagdromen niet in direct verband met je concentratievermogen? Ik bedoel: heel schattig hoor, al die moeders die zeggen dat hun kinderen gewoon heel veel fantasie hebben, maar ik verdenk ze er nog altijd van dat het gewoon een smoesje is om de korte spanningsboog van hun kinderen goed te praten. Natuurlijk is er niets mis mee als je als kind een beetje snel afgeleid bent (zolang het later maar weer bijtrekt) en ik denk dat de ene persoon ook echt meer fantasie en meer behoefte aan een ‘eigen wereldje’ heeft dan de ander, maar uiteindelijk is dagdromen niets meer dan gedachten die afdwalen van waar je eigenlijk mee bezig bent.

hoi

Lees verder ...

Als ik tips deel op mijn blog (wat ik dus ook niet meer zo vaak doe), ben ik soms een beetje bang jullie teveel de les te lezen. Toch denk ik dat deze manier heel to the point is als het op het delen van mijn ervaringen en ‘levenslessen’ aankomt. Omdat uiteindelijk niemand expert is op het gebied van je leven back on track krijgen en het juist wel iets is waar wat advies bij nodig is, durf ik het toch aan mijn (redelijk algemene) tips te delen. Het is niet alsof ik een enorme ervaringsdeskundige ben op dit gebied, gelukkig niet, maar ik heb toch ook wel wat meegemaakt en dit zijn de dingen die bij mij werkten toen ik iets had van ‘weet je, ik ben er wel klaar voor mijn leven weer een beetje op orde te krijgen’. Als het even kan help ik jullie daar graag mee en dus vandaag 5 keys tot een leuker leven na een dipje!

  • Bedenk welke personen nou echt belangrijk voor je zijn

In de loop van de tijd gebeurt het vaak dat we langzamerhand het contact verliezen met degenen die juist een prominente plaats in ons leven zouden moeten hebben. Die ene goede vriendin die verderop woont spreek je bijna niet meer, terwijl je met je klasgenootjes zelfs thuis nog volop WhatsAppt over van alles en nog wat – en daardoor soms ook wat minder contact je ouders hebt. Zonder de juiste mensen is het veel moeilijker uit dat dipje te komen en dus is het belangrijk om na te gaan of je die klasgenootjes eigenlijk wel echt belangrijker vindt dan die ene goede vriendin. Het kost wat meer moeite, maar misschien levert een telefoongesprek met die vriendin je wel veel meer op dan de oppervlakkige WhatsAppgesprekjes met de meiden waar je eigenlijk nooit het gevoel hebt helemaal bij te horen. Aan de mensen die een slechte invloed op je hebben, of die je eigenlijk meer energie kosten dan geven, kun je beter wat minder aandacht geven. In plaats daarvan kun je dan moeite steken in de relaties die er écht toe doen. Die mensen zullen ook veel eerder bereid zijn je te helpen om je leven weer een beetje op de rails te krijgen, twee vliegen in één klap dus!

Lees verder ...

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Neerlandistiek aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

  • Mail
  • Bloglovin
  • Instagram
  • Bloglovin\'
Archief
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.