Inspiratie

Naast de nodige tweets en Facebookupdates (en over een maand ook Instagramfoto’s) die ik dagelijks in mijn Timehop zie verschijnen, zie ik ook elke dag welke blogpost ik op dezelfde datum – maar dan één of twee jaar terug – heb gepubliceerd. Meestal denk ik ‘oja, die’ en scroll ik er voorbij, maar af en toe klik ik ‘m aan om op die manier verzeild te raken in mijn eigen blogarchief. Mijn blog was toentertijd heel anders en ik ook, maar een paar artikelen vind ik nog wel leuk. Eigenlijk vooral doordat ze zo oud zijn – er zitten ook wel een paar echt goede tussen, maar ik heb nu even niet de moeite genomen die weer helemaal door te lezen. Zondag is een perfecte dag om je te vermaken met zulke artikelen uit de oude doos, dus ik help jullie (en mezelf) een handje door er een paar – van oud naar nieuw – uit te lichten.

OOTD: getting fashiolistic when it’s autumn (november 2012)

 DSC00030.jpg

Hoewel ik me bewust was van de slechte omstandigheden voor outfitfoto’s – het was al helemaal donker buiten, en er stond bovendien een klapstoel in mijn kamer die ik niet eens verzet heb – heeft dat me er toen niet van weerhouden ze toch te maken. Na een lange dag weg zette ik de videocamera met uitklapschermpje op mijn bureau en maakte ik met behulp van de afstandsbediening een aantal foto’s. Ze zijn niet van hoogwaardige kwaliteit (sowieso waren de foto’s volgens mij onder de 10 megapixel), maar toch vind ik het artikel nog altijd leuk. Ik weet nog hoe fijn ik me voelde in die outfit (die ik ook nu nog steeds best leuk vind) en hoeveel lol ik erin had om op een zondagavond met Vera Camilla op de achtergrond een beetje voor de camera te poseren. Het artikel mag dan van redelijk slechte kwaliteit zijn, de spontaniteit en zodoende de lol spat er – voor mij – wel vanaf en dat maakt dat ik deze nog altijd leuk vind om terug te lezen. Eén van de (weinige) oude artikelen waarbij ik denk: you go girl.

Lees verder ...

Als ik er soms bij nadenk dat ik ondertussen alweer in VWO 5 zit, sta ik elke keer weer een beetje verbaasd. Niet dat het zo’n bijzonder achievement is, maar het betekent wel dat ik al over de helft van mijn middelbareschoolcarrière heen ben – en dat terwijl ik mezelf nog zo zie zitten als tweedeklasser. Time flies when you’re having fun! Niet dat ik school altijd het leukste van het leukste vind, maar ik ben er wel van overtuigd dat je heel wat van je middelbareschooltijd kan maken en dat gaat mij gelukkig aardig af. Daarom vond ik het wel eens tijd voor een lijstje met typische dingen die ik meemaak op school. Goed begin van de werkweek, toch?

PfYbAF on Make A Gif, Animated Gifs

Elke les weer een logistiek probleem: mijn tafelindeling. Met bij elk vak weer andere formaten boeken en schriften en de nodige informatie op andere plekken op de bladzijdes blijf ik schuiven en is het elke keer weer een uitdaging mijn tafel zo efficiënt mogelijk in te richten. Dat lukt gelukkig redelijk, afgezien van de lawine van vallende spullen die ik af en toe veroorzaak als ik iets te enthousiast bezig ben.

Het enige wat niet tussen die vallende spullen zit? Pennen. Ik weet niet hoe ik het doe maar IK HEB ZE GEWOON NIET. Het is schoolweek numero 4 en ik blijf ze maar lenen (en dan weer kwijtmaken enzo). Dat terwijl ik wel gewoon een degelijke etui heb maar ehhh ze zijn gewoon altijd binnen no time weg en de vier pennen die ik op de eerste schooldag nog wel had zijn ondertussen ook allemaal op…

Na twee weken is het al een stuk minder erg, maar vooral in de eerste week waren ze leuk: de bruggertjes. Te herkennen aan hun veelkleurige outfits (paarse broek met neongeel shirt en roze vestje, je kent het wel) rennen ze door de gangen, voor zover hun rugzak dat toelaat natuurlijk. Kreten als ‘Zitten we nou in A- of B26?’ en ‘Ja, ik weet nog hoe we daar moeten komen, we gaan het gewoon zelf proberen!’ heb ik serieus voorbij horen komen en toen ik die keer tegelijk met het gaan van de bel na de pauze de wc’s uit liep, en langs de bruggerhoek kwam, heb ik het ook geweten: bij het horen van de bel stóven ze letterlijk uiteen. Nou, die waren in elk geval niet te laat.

Lees verder ...

Als ik tips deel op mijn blog (wat ik dus ook niet meer zo vaak doe), ben ik soms een beetje bang jullie teveel de les te lezen. Toch denk ik dat deze manier heel to the point is als het op het delen van mijn ervaringen en ‘levenslessen’ aankomt. Omdat uiteindelijk niemand expert is op het gebied van je leven back on track krijgen en het juist wel iets is waar wat advies bij nodig is, durf ik het toch aan mijn (redelijk algemene) tips te delen. Het is niet alsof ik een enorme ervaringsdeskundige ben op dit gebied, gelukkig niet, maar ik heb toch ook wel wat meegemaakt en dit zijn de dingen die bij mij werkten toen ik iets had van ‘weet je, ik ben er wel klaar voor mijn leven weer een beetje op orde te krijgen’. Als het even kan help ik jullie daar graag mee en dus vandaag 5 keys tot een leuker leven na een dipje!

  • Bedenk welke personen nou echt belangrijk voor je zijn

In de loop van de tijd gebeurt het vaak dat we langzamerhand het contact verliezen met degenen die juist een prominente plaats in ons leven zouden moeten hebben. Die ene goede vriendin die verderop woont spreek je bijna niet meer, terwijl je met je klasgenootjes zelfs thuis nog volop WhatsAppt over van alles en nog wat – en daardoor soms ook wat minder contact je ouders hebt. Zonder de juiste mensen is het veel moeilijker uit dat dipje te komen en dus is het belangrijk om na te gaan of je die klasgenootjes eigenlijk wel echt belangrijker vindt dan die ene goede vriendin. Het kost wat meer moeite, maar misschien levert een telefoongesprek met die vriendin je wel veel meer op dan de oppervlakkige WhatsAppgesprekjes met de meiden waar je eigenlijk nooit het gevoel hebt helemaal bij te horen. Aan de mensen die een slechte invloed op je hebben, of die je eigenlijk meer energie kosten dan geven, kun je beter wat minder aandacht geven. In plaats daarvan kun je dan moeite steken in de relaties die er écht toe doen. Die mensen zullen ook veel eerder bereid zijn je te helpen om je leven weer een beetje op de rails te krijgen, twee vliegen in één klap dus!

Lees verder ...

Sinds september heb ik geen boek meer aangeraakt, maar in de laatste twee weken vakantie heb ik er (tussen het fotograferen door) toch nog even een paginaatje of 1000 doorheen gejast – als het er niet meer waren. Ook over die boeken had ik uiteraard een mening en dan vind ik ze, nog afgezien van het feit dat ik sommige ook aan jullie aan zou willen raden, direct al het delen waard. Ik heb gemerkt dat ik makkelijker mijn mening vorm over een film dan over een boek, omdat je met een boek veel langer bezig bent. Tijd om uitgebreid te vertellen over The Circle en De laatste zomer dus!

The Circle – Dave Eggers (2013)

De naïeve twintiger Mae Holland krijgt een felbegeerde baan bij de Cirkel, het machtigste internetbedrijf ter wereld. Ze begint bij de klantenservice, waar de werkdruk steeds meer wordt opgevoerd. Intern is iedereen via een universeel besturingsprogramma aan elkaar gelinkt en men wordt geacht steeds online te zijn en via reacties aan het gemeenschapsgevoel bij te dragen. Mae bedenkt leuzen als ‘geheimen zijn leugens’, wordt een van de eerste ‘transparante personen’ (een openbaar privéleven) en komt steeds meer in de ban van de cultuur van het bedrijf. Hierdoor verpietert het contact met haar kritische ouders en ex-vriend Mercer.

Toen ik tegen dit boek aanliep in de bibliotheek, heb ik geen moment getwijfeld of ik ‘m mee zou nemen of niet. Ik had er al wat over gehoord (Cynthia/MissLipgloss heeft ‘m in het Nederlands gelezen en door haar blog kende ik ‘m dus al) en omdat ik zelf ook heel veel met social media et cetera bezig ben, was ik wel benieuwd naar een boek over de toekomst daarvan. Ik betwijfel of The Circle écht de toekomst is, maar met een paar dingen – zoals alles in één account en heel veel transparantie/alles op internet – zitten ze volgens mij wel in de richting. Hoewel ik dat nu best een goed idee zou vinden en zelf ook heel open ben op internet, had ik tijdens het lezen een enorme afkeer tegen The Circle. Alle medewerkers én landgenoten werden gewoon echt een soort van gehersenspoeld door de hele community die eromheen zat en omdat het steeds geleidelijk een stapje verder ging, had niemand meer echt door hoe belachelijk het was.

Lees verder ...

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (22), net afgestudeerd in de Neerlandistiek en na al die jaren nog steeds bloggend over van alles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen
  • Twitter
  • Mail
  • Feedly
  • Instagram
  • Bloglovin\'

Follow

Archief
currently listening
abonneer via e-mail

Vul hieronder je mailadres in om een mailtje te ontvangen als ik een nieuwe blogpost heb gepubliceerd.

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.

currently reading