Wroclaw, 3 september 2025
Een gevalletje save the best for last: van al onze bestemmingen in Polen was Wroclaw toch wel de favoriet. We arriveerden om aan het einde van de middag en oké, het was ook wel heel relaxed dat we voor deze overnachtingen een hotel hadden geboekt en dus direct de parkeergarage in konden rijden en hartelijk verwelkomd werden. Maar bij ook onze eerste stappen in de binnenstad waren we verrast door hoe mooi, schoon en knus alles aanvoelde. Wroclaw heeft geen grote toeristische must sees, en daarom kun je ook heerlijk een beetje slenteren zonder doel en de stad op die manier verkennen. Vind ik eigenlijk het lekkerst.
Voor een drankje en een snelle snack maakten we een pistop bij Panczo Śniadaniownia. Na nog wat meer rondjes door de stad zochten we een plekje bij Peruwiana, een Peruaans restaurant met een terras op een mooi pleintje met meerdere terrassen. Een paar meter verderop deden we nog een biertje in de straat bij Ruska 46, waar eerder op de dag alle neonborden aanstonden, maar ’s avonds helaas niet meer (de logica daarvan ontgaat mij ook). Alsnog een heel gezellig plekje waar je je drankjes gewoon bij een bar kon halen en daarna kon gaan zitten. Goede eerste dag!
Wroclaw, 4 september 2024
Na een heerlijk hotelontbijtje: nog meer rondzwervingen in de stad. Ik weet zeker dat we wel een plan hadden, maar een jaar later staat dat me niet meer echt helder voor de geest. We wandelden in elk geval wat meer richten het noorden, naar de eilandjes in de Oder. Ik wilde graag langs het universiteitsgebouw omdat daar een van de grootste faculteiten van de studie Nederlands in Europa zit (niet dat je daar iets van merkte in de zomer, maar toch even mijn titel eer aan doen), en zodoende kwamen we ook langs de enorme botanische tuin. Het was al enorm warm en er leek niet veel schaduw te zijn in de tuin, dus we besloten geen kaartjes te kopen, maar voor de koelere dagen met minder stappen op de teller alsnog een aanrader.
We spiekten nog even in een kerk waar ik geen appropriate kleding voor aanhad en dronken daarna een heerlijke ijskoffie aan het water. Als een vakantie er dan bijna op zit kan ik er vaak opeens zo erg van genieten, een heel onhandige eigenschap. Alles is goed gegaan, het kan eigenlijk niet meer stuk, en als dingen toch nog anders lopen dan verwacht mag je ook al bijna naar huis – zoiets. Maar opeens denk ik dan ook opeens: ik moet meer genieten, nog heel veel foto’s maken, en ik wil er nog heel veel dagen aan vastplakken.
Uiteindelijk zijn we toch maar opgestaan en via een markthal en de BESTE pastaplek naar ons hotel gelopen. Van de pasta heb ik alleen een foto van een gelukkige doch hongerige Tom die allebei de porties vasthoudt, dus ik moet het even in woorden omschrijven: het tentje heette Oh My Pasta en ze maakten alle pasta vers. Er waren dus ook maar een paar keuzes uit sauzen en toppings. Lekker simpel maar wel heel goed. En veel te veel, maar daar hebben we het verder niet over.
’s Avonds wandelden we richting het zuiden van de stad, waar onder het spoor een straat aan hippe tentjes verzameld zat. Voor Mercado Tapas Bistro stonden we even in de rij maar dat was het prima waard: leuke gerechtjes, lekkere tinto de verano, goede sfeer. Heel veel trek hadden we alleen niet meer na onze late lunch, dus na een gedeelde crème brulée stonden we alweer buiten. Gelukkig niet zonder plan: tegenover ons hotel zat nog een schattige books art cafe wine bar Cocofli. Dan heb je mij. Binnen was het ingericht volgens het principe van een luisterbar: er stond muziek op en het was de bedoeling dat je daar geen gesprekken voerde, maar luisterde of iets voor jezelf deed. Vind ik óók een leuk concept.
Om Wroclaw de shine te geven die het verdient volgen de laatste twee dagen in een tweede blogpost. En daarna was het toch wel écht tijd huiswaarts keren.
Eén reactie
Oeeh een luisterbar, lijkt me heerlijk!
Leest als een fijne trip :)