Hi & WELCOME! Mocht je je af hebben gevraagd waarom ik beloofde meer te gaan bloggen maar vervolgens weer dertien dagen niets van me liet horen… Hierom. Op dinsdagavond opende ik mijn Macbook en mijn blogadmin, ik had al mijn (in dit geval vier) colleges van de week namelijk al gehad, maar zodra ik begon te typen kriebelde er iets. Ik was mijn ooit zo geliefde Tahoma spuugzat. Voor de lol pastte ik het lettertype aan in de blogpost waar ik aan begonnen was, maar ondertussen wist ik ook wel dat dat geen oplossing van het probleem was. Omdat er door geplande werkzaamheden geen treinen tussen Rotterdam en Utrecht reden liep ik die dag al om 7:00 de deur uit om anderhalfuur in een bus te zitten voor mijn eerste college begon en toch weerhield dat me er niet van om om twee uur ‘s nachts nog steeds aan mijn bureau te zitten. Ik haalde mijn voormalige laptop er voor onder het stof vandaan – het programma dat ik nodig had stond daar nog op  -, liet de Gooische Vrouwen als achtergrondgeluid en gezelschap voor de zoveelste keer in hun problemen verzuipen en storttte me in een lay-outprojectje.

Eerlijkheid gebiedt dan ook te zeggen dat er waarschijnlijk niets verslavender is, althans voor mij niet, dan dit soort dingen. Ik heb mijn geekstatus nooit echt doorgezet, maar ik herinner me de middag die ik op de zolder van mijn opa en oma doorbracht met hun vaste computer nog wel als de dag als gisteren. Ik vroeg me sterk af hoe ik de tekst op mijn WebPetprofiel in een andere kleur dan zwart kon zetten en was meer dan euforisch toen ik erachter kwam dat er codes waren voor tekstkleuren, achtergrondkleuren, plaatjes, alles wat je maar wensen kon. Datzelfde overwinningsgevoel speelde een rol toen ik in groep zeven de struggles van twee jongens uit mijn klas aanhoorde die niet wisten hoe een nieuwe dia in hun PowerPoint in te voegen en ik heel zacht ‘CTRL+M’ mompelde, maar overigens ook als ik in de derde klas een reactievergelijking oploste of in de loop van mijn verdere vwocarrière een 9+ voor een wiskundetoets haalde. Ik vind niet alleen beeld en vormgeving zelf leuk maar ook het technische aspect dat mijn pet eigenlijk ver te boven gaat maar wel opeens compleet logisch lijkt als je het eenmaal een beetje doorhebt.

Zodoende spendeerde ik mijn Koningsdagweekend (maar vooral de dag ervoor en erna) dan ook voornamelijk met beeldschermen. Ik wilde vooral een lay-out die nog wel strak was, maar iets minder zakelijk. De stukken die ik schrijf zijn vaak lang, persoonlijk, bijna dagboekstukken, en het voelde niet meer goed die in een koel, onpersoonlijk lettertype te schrijven. Die overtuiging gold nog sterker bij mijn header; naturlijk kon ik een leuk lettertype downloaden, maar dat lettertype zou iedereen kunnen downloaden en gebruiken voor zijn of haar blog, en het idee van mijn hele blog is juist dat ik iets eigens doe. Het idee om mijn eigen handschrift voor mijn header te gebruiken leefde eigenlijk dan ook al een jaar of twee en ik was heel blij toen ik me opeens bedacht dat er in die tijd op technisch vlak genoeg is ontwikkeld om dat geen obstakel meer te laten zijn. Geen idee of het jullie gelijk opviel als mijn eigen handschrift, ik heb namelijk niet het meest extraordinaire handschrift van de wereld, maar ik houd van het idee erachter. En de effort die erin zit. Ook het .nl is overigens weggelaten, ten eerste omdat dat het proces van het digitaliseren van mijn handschrift een stuk gemakkelijker maakte, ten tweede omdat ik minder nadruk wilde leggen op het bloggedeelte en meer op het idee van mijn ‘merk’ zelf (of andersom).

Verder was ik eerst van plan een bepaald kleurschema in mijn lay-out te verwerken maar dat bleek lastiger dan ik dacht en daarom heb ik besloten de kleuren maar aan mijn foto’s over te laten (wat over het algemeen volgens mij vrij goed lukt, zeker omdat ik nooit echt één filter/kleurthema aanhoud in mijn fotografie). Het nodige beetje spanning & sensatie in een lay-out zit verder verstopt in de links. Niet dat je daar heel veel van meemaakt als je mijn site via een mobiel apparaat bekijkt overigens, maar ik leef nog steeds in de heilige overtuiging dat iedereen net zoals ik even goed gaat zitten voor het lezen van blogs en dat dus ook daadwerkelijk op een laptop doet. Ik hoop dat daar in elk geval iets van waar is, maar anders is er ook geen man overboord.

Na het exporteren van mijn lay-out ben ik nog ongeveer even lang bezig geweest met details en codes, in het kader ‘als je het doet, moet je het goed doen’. Ik weet nog dat ik vroeger vooral helemaal losging met mijn lay-out zelf en alle mogelijke opties benutte (zie hier) maar als je wit als basis neemt scheelt dat heel veel tijd in het ontwerpproces zelf. De tijd besteedde ik nu aan wat dingen waar ik niet tevreden mee was maar die ik niet kon aanpassen in het programma waar ik mee werkte. Een Retinascherm is bijvoorbeeld heaven maar niet op het moment dat je een logo in normale grootte uploadt, ik kon het mezelf niet aandoen om na zoveel tijd in een nieuwe lay-out te hebben gestoken alsnog tegen een onscherpe header aan te kijken. Er bleven uiteindelijk twee (kleine) dingen over die ik niet gefixt kreeg, maar ik had er niet zoveel zin in daar nog drie dagen op te blijven hangen, so I’m perfectly fine.

Wat ik namelijk wel heel graag wilde was mijn lay-out in gebruik kunnen nemen en het bloggen waar ik dinsdagavond mee begon voortzetten. Mijn laatste lay-out stamde uit 23 maart 2014, na drie jaar (!) is het heel lekker om weer eens een frisse wind (heel veel meer is het misschien eigenlijk ook niet) door je blog te laten waaien. Het is strak maar niet saai, Times New Roman past voor mijn gevoel gewoon veel meer bij de vibe van mijn blog these days, en tegelijkertijd vind ik het contrast tussen een ‘oud’ en een frisser lettertype, een speels logo en een clean witte achtergrond heel goed bij mijzelf passen. De reactiesectie is er mijn insziens ook nog net wat overzichtelijker op geworden. In other words: volgens mij heb ik mijn vrije dagen goed besteed en ik hoop dat jullie er hetzelfde over denken, maar laat het me vooral weten! Ik ben benieuwd of jullie net zo enthousiast zijn als ik.

Heel veel liefs,
xxx

Ook leuk om te lezen:

12 reacties op Een frisse wind

  • Heel mooi geworden. En je nieuwe foto ook.

  • Heel tof geworden! Ik ben fan van de combi van wit, TNR en je logo en de kleuren uit de foto’s :-) (en reactiegedeelte is idd ook een stuk mooier! Misschien ga ik nu wel vaker reageren hehe) joeee X

  • Je blog is mooi geworden zeg. Ik ben fan! (en ben je meteen overal gaan volgen als een echte fan, hahaha)

  • Ik kwam hier dus terecht omdat je gereageerd had op mijn reactie en toen dacht ik ‘huh de lay-out is anders?!’, maar toen zag ik dit nieuwe artikel dus ben gelijk gaan lezen. Wat een toffe gedachte zit erachter! Ik had je header niet herkent als je eigen handschrift, maar dat is mooi zeg! :) Ik hoop dat het je ook weer veel flow geeft om te schrijven!

  • Ohhh pretty! Ik vind hem heel mooi geworden. En ik kan me dat geek-gevoel heel goed voorstellen. Toen ik nog een Blogger blog had, kon ik ook echt u-ren sleutelen aan mijn blog. ZO leuk vond ik het dan, als ik wat nieuws had uitgevogeld. Nu heb ik een template van Etsy en heeft een blogvriendinnetje met HTML-kennis hem persoonlijker gemaakt, dus ik durf er nu zelf niet echt meer ‘aan te zitten’, hihi. Ik lees met veel plezier jouw lange verhalen – meestal in de trein, wat reageren lastig maakt. Maar, ik beloof mijn leven te beteren! Liefs (:

    • Dankjewel! Nee dat snap ik haha. Ik heb dus een keer (bij mijn vorige lay-out) iets zodanig veranderd in mijn codes dat ik via de adminpagina van mijn webhost mijn thema moest verwijderen omdat ik gewoon nergens meer bij kon op mijn blog (ook niet inloggen op WordPress), horror was dat. Daarna was ik dus heel voorzichtig, maar als je een beetje weet hoe het zit en niets ondoordachts doet valt het risico eigenlijk heel erg mee (gelukkig). En leuk om te horen! Ik vind reageren via mijn iPhone soms juist wel chill, maar moet zeggen dat ik vaak ook wel snel afgeleid ben en me er even toe moet zetten om te reageren. Snap het dus ook volledig als mensen het niet doen bij mij, maar het is wel heel leuk natuurlijk :-)

  • Ik vind het heel leuk. Simpel, overzichtelijk en ook persoonlijk.
    Voor jou artikelen ga ik altijd even zitten om er de tijd voor te nemen omdat ik weet dat ze vrij lang zijn. Sommige blogs lees ik gewoon op mijn telefoon in de trein even snel omdat die kort zijn en vaak niet diepgaand zijn.

  • Ik vind je nieuwe layout heel mooi geworden! Vooral je logo met je eigen handschrift (al weet ik nu pas dat dat daadwerkelijk jouw handschrift is…)

  • Ziet er mooi uit! :)

  • Ohh deze blog had ik dus gemist haha. Maar wat een leuk logo! De rest van je blog ziet er ook gelikt uit. :) Ik vind het eigenlijk ook de hoogste tijd voor een nieuwe lay-out, maar helaas bak ik er niets van op dat gebied. Maar wie weet, na m’n examens, als ik tijd heb… ;) X

Laat een reactie achter op Linda Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.