Toen hij de mensenmenigte zag, voelde hij medelijden met hen, omdat ze er uitgeput en hulpeloos uitzagen, als schapen zonder herder. Hij zei tegen zijn leerlingen: ‘De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.’ – Mattheüs 9: 36-38

Ik heb er vier paar sokken, een heel dikke trui en een sjaal die tot aan mijn neus reikt voor nodig om met weersomstandigheden rond het vriespunt buiten te zijn, maar het is absoluut fantastisch. In de afgelopen jaren ben ik me veel bewuster geworden van de natuur die in zekere zin het decor van mijn leven is en associeer ik midwintermaanden niet meer alleen met kou maar ook met zoveel goeds, voornamelijk met zon die doorbreekt, blauwe luchten, en rijp, mijn allerfavorietste natuurverschijnsel. Die liefde vond z’n oorsprong twee januari’s terug toen ik de rijp op de struiken in mijn straat vastlegde en hoewel ik nog steeds zeer tevreden was met die foto’s kon ik eigenlijk niet wachten op de kans om daar een remake van te maken – gewoon omdat het heerlijk is om met oortjes in en een camera voor je neus een halfuur lang om twee vierkante meter struik heen te dwarrelen die zo mooi is dat je niet wil stoppen met plaatjes schieten.

Datzelfde gevoel had ik ook een beetje toen ik op vrijdagavond de fel roodroze zonsondergang bekeek via de achterruit op weg naar Doetinchem en op zaterdag en zondag op een landweggetje tussen de witbesneeuwde weilanden door reed. Het Focusweekend vond plaats, een evenement voor alle leden van een Navigatorsvereniging (dus ongeacht welke stad) dat volledig gericht is op God. Ik worshipte volgens mij nog meer dan ik sliep (en dat was niet eens zo weinig) maar dat was ook de bedoeling en maakte het, samen met het feit dat ik met twaalf heerlijke dispuutsgenootjes was, tot een onwijs mooi en opbouwend weekend. Even geen upcoming tentamens, zelfs even geen netwerk in het gebouw zelf en in plaats daarvan samen met dertienhonderd anderen een focus op waar het echt om draait.

Ik kan je niet beloven dat je dan niet lichtelijk tegen jezelf aanloopt, wel dat het een van de beste gelegenheden is om dat te doen.

xxx

Ook leuk om te lezen:

4 reacties op Open up, you fragile thing

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.