photo MampS 3_zpsrfcwydou.jpg

 photo MampS 2_zpsuecw1ttb.jpg

 photo MampS 4_zps1agpaupu.jpg

 photo MampS_zpsg3jephhr.jpg

Vrijdag was het mooie moment daar dat ik voor de laatste keer dit schooljaar mijn bed uitrolde om richting school te vertrekken. Hoewel ik pas tegen elven op school werd verwacht en mijn wekker dus pas na negenen ging vond ik het alsnog een beetje vroeg, aangezien ik de dag ervoor al gebruik had gemaakt van mijn voorlopige vakantie en de hele avond weg was. Gelukkig werd er niet veel meer van me verwacht dan mijn boeken op volgorde leggen, ze aangeven aan de jongens van Van Dijk (ik weet trouwens niet hoe ze ze dit jaar ingelicht hadden, maar ze waren vrij eh… onbeschoft richting meisjes), een formuliertje tekenen, tafels en stoelen sjouwen (in mijn geval stoelen door een verder leeg lokaal schuiven richting de deur, heerlijk gevoel). Op weg naar het station om mijn ov-chipkaart even NS-proof te maken kwam ik verschillende leraren tegen die het er ook van namen en even een terrasje gingen pakken en ik realiseerde me dat ik die gewoon de komende zeven weken niet meer ga zien. Dat ik de komende tijd gewoon NIET meer in zo’n lokaal gestopt ga worden met boeken en zesentwintig anderen. Wat een vrijheid.

Na een fietsritje van twintig minuten had ik het zo heet dat ik niet in staat was om een normale lunch te fabriceren en dus gooide ik het eerste het beste wat ik in de vriezer tegenkwam in de oven, een Vietnamese loempia. Mijn moeder verklaarde me voor gek, maar ik vond het een heel goed idee. ‘s Avonds hield een klasgenootje een feestje dat gelukkig niet heel veel spannender was dan in haar achtertuin chillen en sterren kijken en stiekem had ik daar heel graag nog heel lang blijven zitten – het fijne aan zomeravonden -, maar tegen twaalven was het toch écht tijd om te gaan als ik mijn zaterdag goed door wilde komen. Ik fietste een kwartiertje door het donker, nog steeds in een shortje met een hemdje (ik vind het nogal een issue om me met warm weer goed te kleden, want ‘s avonds is het soms al redelijk afgekoeld maar na 30 graden overdag vermijd ik simpelweg elke kans om het warm te krijgen), langs de volle terrassen op het stadsplein. Om half één rolde ik mijn bed in en werd ik er door een zoemende mug aan herinnerd dat de zomer het seizoen is om een klamboe op te hangen, wil je niet onder de muggenbulten komen te zitten. Gelukkig had ik er op dat moment toch al 9.

Zaterdag sprong ik mijn bed uit voor zevenen en trok ik het luchtigste broekje aan dat ik ooit aan heb gehad en ik de vorige dag nog even in de sale bij de H&M scoorde. Om half negen was ik op Blaak, waar ik de trein naar Helmond pakte met een vriend. Ik weet niet of ik dit überhaupt al duidelijk op mijn blog heb vermeld oké grapje nu denken jullie allemaal dat ik aan ga kondigen dat ik mijn singlestatus heb opgegeven, dat is niet zo, maar als verjaardagscadeautje kreeg ik de helft van een Mumford & Sons kaartje en daarom spendeerde ik de gehele dag aan de andere – warmere – kant van het land. Zelfs mijn topografie (die me normaal toch behoorlijk in de steek laat) weet dat het Goffertpark/Nijmegen niet in Brabant ligt, maar de vader van die vriend woont wél daar en we besloten dat voor de lol gelijk met elkaar te combineren. Ik moet toegeven dat het hebben van twee paarden en een veulentje ook een meespelende factor was en het paardenmeisje in mij kwam dan ook weer een beetje tot leven toen ik een manege betrad, de geur rook en de zomerse paardensfeer proefde. De rest van de dag aten we nog een ijsje (pure chocolade is my favorite flavour deze zomer) en chillden we ‘m een beetje in de tuin tot de deuren van het park open gingen en we het tijd vonden om richting Goffert te vertrekken.

We waren er heel erg op tijd, waardoor we nog makkelijk een plekje vooraan bij het tweede vak konden bemachtigen. Het was warm, erg warm, maar wel te doen en er waren gratis waterbijvulpunten en beveiligers die je ongeveer dwongen om je om te draaien zodat ze twee natte sponzen leeg konden knijpen in je nek (leuk baantje inderdaad). Eigenlijk was het meer een soort van klein festival, want er waren maar liefst drie support acts die ook nog eens behoorlijk lang duurden. Met Eaves had ik niet zoveel – de zanger was erg ‘verlegen’ en niet echt een entertainer, meer type singer-songwriter. Daar is op zich niets mis mee, maar als niemand de muziek kent en de zanger het publiek er niet bij betrekt, is het een beetje een solo-act. Hierna kwam Bear’s Den en die band vond ik wel erg geslaagd, alleen al om de awesome baard en bril (en de combinatie daarvan) van de leadzanger. Na een uurtje werd ook die band weer van het podium verdreven, dit keer door The Vaccinnes, een (rock)band waar ik helaas echt niets mee kon. Teveel herrie die meer als één geheel klonk dan als een harmonieus samenspel van verschillende instrumenten en dan met drie zinnen tekst die telkens herhaald werden door dezelfde zanger, sorry maar dan is je muziek niet helemaal mijn smaak. Gelukkig was het voor de sfeer wel prima (hoewel nog steeds niemand meezong of iets dergelijks) en was hun optreden toch nog geslaagd toen er opeens een bandlid van M&S een gitaar overnam en Marcus Mumford even later ook een zin inzette. YOUR VOICE IS SO FINE.

Ondertussen had ik twee retedure (€13 voor twee, goedemorgen monopolie) maar wel biologische en extreem lekkere hamburgers gescoord en was de zon niet meer sterk aanwezig; absoluut de goede omstandigheden voor Mumford & Sons. Dat ik precies naar dit concert ging vereist misschien wat uitleg, want ik geef/gaf eerlijk toe dat ik geen diehard fan was en de muziek eigenlijk toevallig luisterde toen de kaartjes in de verkoop gingen. In tegenstelling tot de jongens achter me die wegens een fear of oblivion álle lyrics uit hun hoofd kenden en dit vals door ieders video heen zongen (en bier over m’n kuiten heen knikkerden) wist ik soms dan ook niet eens welk nummer ze precies speelden, maar eigenlijk vond ik het niet erg. Ik had namelijk al wel voldoende naar hun albums geluisterd om alles te herkennen, alleen de lyrics hoorde ik nu pas echt en dat is best mooi. Dan kun je af en toe ook gewoon luisteren en het op je in laten werken, om vervolgens het refrein de tweede en derde keer wel luidkeels mee te zingen en soms gewoon wat mee te dansen. Dat Hannah – een diehard fan zonder geld voor een kaartje – me een beetje een verontwaardigde blik toewierp toen ik vertelde dat mijn voorbereiding niet perfect was, was dus terecht, maar ik vond het niet echt een probleem.

Hoewel het album Wilder Mind totaal anders is dan de rest pasten de nummers toch mooi bij elkaar en was er een fijne afwisseling. Sowieso was de show heel fijn, vooral door de band zelf; ze zijn bekend genoeg om 50 000 mensen te verzamelen, maar op het podium waren ze super betrokken bij het publiek door het over Nederlandse voetballers te hebben en tussen elk nummer een ‘dankjulliewel!’ te roepen. Bovendien deden ze ook nog even twee akoestische nummers en de muzikaliteit spatte er dus écht vanaf. Eerlijk gezegd vond ik dan ook dat het veel te snel voorbij was, vooral in vergelijking met de duur van het voorprogramma – ik had de smaak net volledig te pakken toen ze stopten en hoorde het liefst nog een hoop meer nummers, maar dat zat er helaas niet meer in. Langzaam maar zeker dropen we dan ook af naar de frietkraam (odd habit, patat na een concert) en ik genoot nog even na. Retegoede muziek, zelfs live. Ik heb er weer een paar favoriete nummers bij… En een goede start off van een hoop zomerherinneringen.

Ook leuk om te lezen:

7 reacties op Vakantie + Mumford & Sons

  • Eindelijk zomervakantie en geniet ervan ;-)

  • Jaaaaaa! Ik was ook bij M&S. Het was echt geweldig! Vaccines vond ik inderdaad ook weinig aan. Sfeer was verder super.

    Kippenvel, dansen, stil luisteren en hard mee schreeuwen. Het kon allemaal! Ik heb ontzettend genoten!

    Fijne vakantie!

  • Ahhhh, stiekem zo jaloers! :) Leuk om dit te lezen, want ik was er niet bij, helaas!
    Liefs

  • Jaaa zomervakantie! :) Fijn dat je het leuk gehad hebt, dan geeft het – vind ik – ook niet dat je niet alle lyrics kent ;) Dansen kan toch altijd wel! Ik was zaterdagavond (oké, -nacht vooral) in Blender in Rotterdam en daar draaien ze normaal allerlei muziek die ik überhaupt niet ken of normaal helemaal niet leuk vind (of allebei, haha) maar je kan er op dansen en dan is het goed haha.

    • Haha, erg waar. Mijn muzieksmaak is sowieso erg breed, maar in zulke situaties kan ik ook los gaan op muziek die ik normaal niet uit mezelf zou luisteren (hoewel ik dat daarna vaak wel doe door de goede herinneringen, haha).

  • Mmm jaa heerlijk vakantie! Ik geniet er al met volle teugen van, door gisteren op vandaag te kamperen met wat vrienden. Slaapgebrek tot en met, maar het was wel ontzettend gezellig!
    Wat gaaf dat je bij het concert was van Mumford & Sons! Ik luister hun muziek niet echt veel, maar een aantal nummers zijn echt wel leuk! Alleen balen van dat lange voorprogramma, haha. Geniet lekker van je vrijheid!
    X Emma

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.