Bij het vak geschiedenis krijg je al snel de reactie ‘oh, lekker jaartallen stampen!’. Natuurlijk moet ik weten wanneer de Neurenbergerwetten zijn ingevoerd (en eigenlijk ook wanneer bijvoorbeeld de Franse revolutie plaatsvond, alleen dat ben ik dus alweer vergeten), maar met alleen jaartallen en gebeurtenissen ga je de geschiedenis niet snappen. Daarvoor moet je een verband leggen tussen die verschillende gebeurtenissen en bijbehorende begrippen. Dat wordt op de middelbare in elk geval volop gepropageerd en na 4,5 jaar leg ook ik dus altijd en overal verbanden tussen alles.

Ik moet zeggen dat dat inderdaad best handig is. In de tweede klas dacht ik daar nog anders over, toen mijn aardrijkskundeleraar steevast riep dat je bij het leren voor de toets begrippen met elkaar moest verbinden en ik me heel hard afvroeg wat je dáár nou mee opschoot, maar uiteindelijk wen je er vanzelf aan. Als ik nu twee begrippen tegenkom, zoekt mijn onderbewustzijn al onbewust naar de link daartussen. Wat zijn verschillen en wat zijn overeenkomsten? Is het één een oorzaak van het ander, of juist het gevolg? Die verbanden verrijken je kennis, omdat het ‘extra informatie’ is naast de begrippen/gebeurtenissen zelf waardoor je die weer makkelijker begrijpt. Daarnaast ga je ook patronen herkennen: als het één leidt tot het ander en de volgende keer gebeurt het één weer, dan kun jij het ander al zien aankomen (en voorkomen!).

Toch vind ik die denkwijze van verbanden leggen ook niet altijd even fijn. Het gaat soms zo vol automatisch dat ik ook tussen de meest onbelangrijke en simpele dingen een link zie. Vooral bij mijn outfits (en make-uplooks) en blog/social media. Als ik op woensdag denk ‘ik doe vandaag een sjaal om’, maar ik bedenk me opeens dat ik vorige week woensdag ook een sjaal om had, dan vind ik dat al een reden om het niet te doen. Gisteren en vandaag een outfit met een jasje probeer ik ook zoveel mogelijk te vermijden, en hoewel ik genoeg inspiratie heb, is het toch altijd lastig om de contentkalender van mijn blog weer helemaal naar mijn goedkeuring te vullen voor de volgende week.

Waarom? Omdat ik geen fotografieartikel wil publiceren op dinsdag als dat vorige week ook al zo was, niet twee keer in één week over hetzelfde onderwerp wil schrijven en er een hekel aan heb als er twee artikelen achter elkaar online komen die dezelfde opbouw hebben (bijvoorbeeld zeven alinea’s en twee foto’s, zoals deze). Wat dat betreft ben ik gewoon echt een zeur, want gaat de kwaliteit van mijn blog er nou echt op achteruit als ik in één week over make-up en muziek schrijf? In principe niet: het gaat namelijk om de artikelen zelf. Dat is ook wat mensen mij vertellen als ik soms mijn probleem met enige zelfspot uitleg, maar het is gewoon een rare hersenkronkel die telkens weer de kop op steekt en ik moeilijk kan negeren, omdat ik wél echt vind dat het erg is als ik twee keer achter elkaar een foto van mezelf in een artikel heb staan en dan weer vijf dagen niet. Of drie Engelse titels achter elkaar. Ik bedenk altijd wel iets waar ik me aan stoor.

Het zal ongetwijfeld niet voor iedereen gelden, maar voor mij heeft het altijd leggen van verbanden dus ook wel een soort keerzijde. Ergens is het best te verklaren, want als je iets met elkaar verbindt, dan is dat heel vaak iets uit het heden en iets uit het verleden (uit de toekomst heb je namelijk nog geen resultaten). Op die manier geniet je dus minder van de dingen die je nú doet, omdat je ook bezig bent met hoe het vroeger was en daar zelfs nog rekening mee houdt door – in mijn geval – je kleding erop af te stemmen. Een vervelend ticje dat ik graag kwijt wil, maar eigenlijk ook wel veilig voelt. Misschien is 2015 een mooi jaar om me er toch maar wat minder van aan te trekken, omdat het het leven wel een stuk makkelijker en spontaner maakt als je niet telkens bezig bent met ‘alles in het geheel zien’ en ‘alles in balans houden’.

Ergens is het natuurlijk ook best prettig dat er een soort rode draad is die door mijn leven heen loopt en zo alles toch nog met elkaar verbindt. Want dat is wel zo: uiteindelijk staat alles met elkaar in verbinding. Op mijn blog merk ik dat ook sterk, want als ik iets schrijf kan ik altijd wel een link leggen naar een eerder artikel dat ik heb geschreven, of naar een artikel dat ik nog wil gaan schrijven. Ik denk dat dat goed is, want dan worden al die losse artikelen ergens toch nog een geheel en als je bij het ene artikel een link kan leggen naar het andere artikel, vind ik dat wel toegevoegde waarde. Ook dingen die voorkomen in het dagelijks leven kun je veel beter verklaren als je bijvoorbeeld verbanden tussen het karakter en het gedrag van mensen kan leggen.

Of ik verbanden leggen dus iets positiefs vind? Ja, zeker. Het zorgt ervoor dat je dingen veel beter begrijpt en ook kan ‘toepassen’. Ik ben mijn hersenen dan ook dankbaar dat ze dat na al die jaren automatisch doen, maar bij deze wil ik ze ook gelijk even vragen of ze misschien kunnen kappen met tussen zelfs de kleinste dingen verbanden zoeken en leggen. Volgens mij wordt neither of us daar beter van. Bij deze, bedankt.

Nu ben ik wel heel erg benieuwd: als je erover nadenkt, herken je je hier dan in? Verbind jij ook alles wat je tegenkomt met iets wat je al kent, of totaal niet?

Ook leuk om te lezen:

8 reacties op Altijd en overal verbanden leggen

  • Die verbanden leggen vormt bij m’n rechtenstudie het grootste struikelpunt, maar het gaat me wel steeds beter af gelukkig ;) Zucht, geschiedenis vond ik zo’n heerlijk vak.. :)

  • Door mijn studie geschiedenis – mijn hart sprong stiekem al een beetje op toen ik de eerste alinea van dit artikel las, haha! – heb ik wel geleerd om veel verbanden te gaan leggen ja. Ik roep ook altijd héél hard dat geschiedenis niet alleen maar jaartallen stampen is, dat is het juist helemaal niet (oké, op wat belangrijke dingen na inderdaad – wat jij zei over de Franse revolutie bijvoorbeeld; 1789 begon die trouwens, haha, ik wist dat meteen toen ik het las, ernstig).

    Hmm, ik leg niet echt verbanden tussen hele dagelijkse dingen zoals jij noemt van bijvoorbeeld kleding e.d., dat interesseert me simpelweg niet genoeg denk ik. Ik verbind wel vaak bepaalde zinnen en dingen die mensen zeggen aan dingen die ik al eerder heb gehoord van hen, zodat ik verbanden kan leggen tussen eerdere en latere gesprekken – soms best lastig als je gesprekspartner iets heel anders bedoeld :’)

  • Wat een leuk artikel! ‘Of drie Engelse titels achter elkaar’, daar moest ik echt hardop om lachen. Maar wordt verbanden leggen dan niet een wel heel erg breed begrip als al die autistische tics er ook onder vallen? Ik herken wel wat je zegt, maar ik zou ‘niet twee dagen hetzelfde jasje willen dragen’ eerder vrouwenmoeilijkdoenerij noemen, dan dat ik dat zou zien als een vorm van verbanden leggen. Maar ik heb geen geschiedenis, daar kan het natuurlijk ook aan liggen ;)

    • Haha nee, ik snap je punt wel hoor. Het is ook wel op een andere manier verbanden leggen, maar ik bedoel meer dat ik het verband zie tussen – bijvoorbeeld – mijn outfit van vandaag en gisteren. Bij mij staat mijn outfit van vandaag nooit los van die van gisteren of van vorige week, om de een of andere reden ga ik altijd ‘op zoek’ naar een link ertussen (en dat is vaak een overeenkomst). Dat noem ik in some sort of way dan ook verbanden leggen, het is alleen geen typisch oorzaak-gevolgverband, maar er zijn verschillende soorten verbanden. En dat is inderdaad óók een vorm van vrouwenmoeilijkdoenerij, haha :P

  • Ik begin steeds meer verbanden te leggen, op school of inderdaad op m’n blog. Dat van kleding is heel herkenbaar haha!
    X Emma

  • Verbanden leggen doe ik zeker. Niets is mooier dan een R^2 van 1. Alleen het volgende zinnetje: Daarnaast ga je ook patronen herkennen: als het één leidt tot het ander en de volgende keer gebeurt het één weer, dan kun jij het ander al zien aankomen (en voorkomen!). Gevaarlijk, hoe sterk de correlatie ook is het hoeft niet zo te zijn dat als het een gebeurt het andere erop volgt. Dat is het mooie van onze wereld, niet alles is mathematisch uitteleggen. Vraagje; neem je ook inverse verbanden? Op het eerste plaatje staat de pijl één kant op, maar in jouw hoofd zou dat ook de andere kant op kunnen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.