Het gros van mijn bezoeksters, die de artikelen van meerdere blogs tegelijk lezen via Bloglovin’, zal het misschien niet zijn opgevallen, maar degenen die mijn blog speciaal elke dag checken ongetwijfeld wel: er is gisteren geen artikel online gekomen. Als je zo’n trouwe volger bent, heb je eergisteren in de P(P)S vast ook al wel gelezen dat die kans bestond en ben je dus niet heel erg geschrokken, maar toch is het niet echt iets voor mij. Als je het me een jaar geleden had verteld was ik in elk geval echt bijna flauwgevallen, haha. Dat ik er nu nog een artikel aan wijd, laat ook wel zien dat het nog steeds niet echt iets is wat ik ‘zomaar even’ doe maar omdat het nog wel vaker voor gaat komen, leek het me toch wel een strak plan. En jullie zijn natuurlijk allang blij dat ik weer iéts – wat dan ook – online zet. ;)

Veranderingen, ik had/heb er echt een beetje een hekel aan. Ik schrijf zowel een verleden als tegenwoordige tijd omdat het vroeger nog veel erger was dan nu. Als je me spontaan iets voorstelde en ik op korte termijn een beslissing moest maken die mijn planning in de war kon schoppen vond ik dat echt helemaal niets, maar ook op de lange termijn hield ik alles het liefst zoveel mogelijk hetzelfde. Continuïteit betekende namelijk rust voor mij en ik was allergisch voor het gevoel van adrenaline (als het afkomstig was van onzekerheid of spanning voor nieuwe dingen) door mijn lijf, dus probeerde ik zelfs de kleinste veranderingen terug te draaien of tegen te houden. Juist als je zo jong bent verandert je leven natuurlijk nog volop en met verplichte veranderingen zoals de middelbare school had ik dan ook niet zoveel moeite, maar als het op mijn vrije tijd aankwam, liet ik me graag leiden door discipline en ‘sleur’. Gewoon doorgaan met waar je ooit mee begonnen bent, want je vond het toen toch ook leuk? Ik vond het een veel safer idee dat ik gewoon altijd dezelfde bleef en klampte me soms vast aan dat beeld van mezelf.

Dat lukt natuurlijk niet, en dus gaf ik me af en toe maar beetje bij beetje over aan dat soort veranderingen. Ironisch genoeg is één van die grootste veranderingen van ‘mezelf’ in de afgelopen jaren dat ik mijn hekel aan veranderingen steeds meer heb laten varen. Als iets plotseling of volledig tegen mijn zin in eindigt of verandert dan kan ik me daar alsnog moeilijk overheen zetten, maar over het algemeen ben ik wel veel flexibeler en spontaner geworden. Dat heeft er denk ik mee te maken dat je, als je ouder wordt, wat zelfverzekerder en zelfstandiger bent en dus minder bang bent voor het onbekende, maar ik heb ook het idee dat ik wat beter naar mezelf heb leren luisteren. Of dat ik in elk geval iets minder bang ben om aan mijn eigen ‘wil’ toe te geven, ook als dat er af en toe voor zorgt dat er iets verandert of ik een beetje in het diepe spring. Het is bij mij vaak een beetje wikken en wegen tussen het bekende – wat me niet altijd meer optimaal gelukkig maakt – en het onbekende, wat voor veranderingen zorgt. Misschien is het toch ook een stukje zelfkennis dat ik steeds beter voor die laatste optie durf te kiezen.

Maar eigenlijk is dit alleen nog maar inleidende achtergrondinformatie voor het echte onderwerp. Ik wilde het namelijk over mijn blog hebben! Anderhalf tot twee jaar geleden had ik wel eens 40 artikelen gepland staan. Hoe ik dat deed? Ik weet het oprecht niet meer. Wat ik wel weet is dat ik (over)enthousiast was en overliep van inspiratie en vooral dat ik ook echt alle tijd (en zin) had om die ideeën uit te werken. Mijn leven was heel rustig; school haalde ik makkelijk, ik had een perfect gereguleerd slaapritme, mijn crappy smartphone liep niet over van mogelijheden en ik had geen lastige kwesties in mijn leven die mijn hoofd bezighielden. Bovendien was mijn sociale leven een stuk minder boeiend en had ik dus ook enorm de behoefte dingen te delen – en het internet is dan een mooie optie. Als ik nu op die tijd terugkijk, dan denk ik dat mijn blog me ook wel heel erg heeft ‘geholpen’. Niet dat ik echt hulp nodig had, maar in de puberteit heeft iedereen toch zo’n ‘wie ben ik’-fase (of eventueel een paar) en hoewel ik die niet bewust heb meegemaakt, ben ik er door middel van mijn blog wel nog veel beter achtergekomen waar mijn talenten liggen, wat ik leuk vind, wat bij mij past, et cetera.

Mijn blog en ik zijn dan ook vrij onlosmakelijk verbonden met elkaar geraakt. Mensen linken me aan mijn blog (‘jij schrijft toch?’), maar ik vind een eigen plekje op het internet ook nog steeds leuk – zodat ik niet mijn schrijfsels op WordPad, mijn vragen op het Girlsceneforum, mijn verhalen op Facebook en mijn foto’s op Flickr kwijthoef, maar alles gewoon op één URL kan droppen. Dit is dus absoluut geen artikel om aan te kondigen dat ik ga stoppen met mijn blog, wees niet bang! Ik vond het gisteren overdag stiekem best stil zonder reacties binnen te krijgen op mijn iPhone en de avond van tevoren dacht ik ook echt ‘morgen geen artikel, omg hoe kan ik!!’, maar ik wist dat ik het ooit een keer gewoon moest doen. Zeven artikelen per week klinken totaal niet onhaalbaar vind ik zelf, maar uiteindelijk heb ik school, thuis nog huiswerk, daarnaast sociale contacten, straks ook nog catechisatie en vereniging, ergens een paar uurtjes slaap op de planning en dan heb je ook nog te maken met het feit dat ik tegenwoordig steeds meer kan genieten van niets doen. Gewoon een beetje op de bank zitten, met mijn gezin praten, door het huis lopen, wat WhatsAppen… Eerder vond ik dit tijdverspilling, nu merk ik dat ik het nodig heb en ik er juist blij van word niet altijd bezig te zijn.

Mijn laptop staat niet meer elke ochtend om 7:00 al aan (en dus heb ik er ook niet echt ‘last’ van als ik op een nieuwe dag tegen een oud artikel aan moet kijken) en ik ben veel minder bezig met ‘oppervlakkige dingen’, heb ik het idee. Dat vinden jullie het leukste om te lezen, maar ik merk dat ik er steeds minder graag over schrijf. En over lees: ik heb echt al een week of drie amper blogs gelezen. En dat is niets, maar dan ook niets, voor mij. Ik heb het gevoel dat ik er niet aan toekom, maar als ik het zou wíllen zou ik er wel tijd voor vrij maken. Blijkbaar vind ik het dus gewoon minder leuk en dat vind ik oké. Op mijn blog schrijf ik ook veel liever over mindstyle, muziek, mijn eigen leven en fotografie en dat blijf ik dus ook vooral lekker doen – jullie zijn echt niet zomaar van me af. Omdat mijn artikelen steeds langer worden en ik het veel fijner vind om ze wat meer last minute te schrijven (omdat ik dus niet dat statische, zakelijke ‘beautyblog’-imago wil uitstralen – leuk, maar niet voor mij), zal het vaker zo zijn dat er een dag niets online komt omdat even een adempauze nodig heb. Minder dan zes probeer ik te vermijden, want ik wil er wel een beetje actief mee bezig blijven, maar ik begon ooit met zeven artikelen per week omdat ik zoveel inspiratie had en nu is het gewoon omdat het nou eenmaal zo gaat. Ik zou het nog wel volhouden, maar ik weet dat het beter is als ik dat régime een beetje ga proberen te verbreken.

Ik blog hier omdat ik het leuk vind en dingen wil delen en dat moet ook zo blijven. Ik wil een artikel waar ik enthousiast over ben niet afraffelen omdat ik snel verder moet met de volgende. Komt er een keer een artikel minder online, dan was ik bezig met andere leuke dingen in het leven. Of met de reacties van jullie, of het lezen van andere blogs, want bloggen is meer dan dom publiceren. Ik weet dat het voor jullie absoluut geen probleem is, maar ik wilde het toch even duidelijk hebben. Ik heb altijd gezegd: als ik verander, verandert mijn blog gewoon mee, en dan moet ik me daar ook wel aan houden. Misschien verandert er dus nog wel meer, maar dat merken jullie vanzelf! En ik hoop ook dat ik hier juist weer anderen mee inspireer. Voor nu: enjoy your day!! XO

Ook leuk om te lezen:

11 reacties op Een artikeltje minder (en wat meer veranderingen)

  • Ik begrijp je heel goed want er zijn ook zoveel andere leuke dingen om te doen behalve het bloggen ;-)
    Jij moet zelf weten wanneer je wel of geen art. online zet.

    Happy Friday Xoxo

  • Wat goed van je! Ik denk dat het heel belangrijk is dat jij doet waar JIJ je goed bij voelt: dit is immers jouw blog en niet die van je lezers, hoe blij je hen ook wil maken én maakt met een nieuw artikel iedere dag. Vaste lezers komen wel terug, ook als jij je wat meer gaat richten op andere bezigheden (en nietsdoen, heel belangrijk, haha) en wat minder schrijft ;)

  • Heel erg goed van je! Het gevoel te hebben nergens meer tijd voor te hebben of dat het een moeten gaat worden is niet fijn, het moet wel leuk worden natuurlijk! Het is en blijft een hobby en dat moet leuk blijven zonder dat er druk op ligt. En als een artikeltje minder daarbij helpt, prima toch?

  • Je hebt helemaal gelijk! Ik heb sowieso al veel bewondering voor je dat je elke dag een artikel online zet, ik doe het je niet na! En inderdaad, het leven bestaat uit meer dan bloggen. Maar ik blijf zeker naar je artikelen uitkijken!
    X Emma

  • Ik vind dit eigenlijk niet meer dan logisch hoor! Je moet doen waar je je goed bij voelt en wat op dit moment bij je past. Prima toch?! En ik volg je blog vanwege je leuke artikelen, niet omdat er perse 7 per week verschijnen ;) Gewoon doen waarvan jij denkt dat het goed is ;)

    • Haha ja klopt, uiteindelijk gaat het helemaal niet om de hoeveelheid of iets dergelijks, dus dan zou het niet zo’n big deal moeten zijn… Maar als je iets al zolang op dezelfde manier doet dan is het toch altijd lastig om die opeens te doorbreken! Bij deze.

  • Ik vind juist dit soort artikelen, persoonlijk en mindstyle, van jou altijd zo fijn om te lezen! En 6 per week vind ik nog steeds heel veel, hoor ;)

  • Goed van je!
    Maar wel jammer voor mij want ik kijk echt uit naar je artikelen.
    Maar dat overleven we wel ;-)

  • Leuk om te lezen Hester! Knap dat je zo kunt reflecteren en je kwetsbaarheid durft te delen met je volgers. En goed om af en toe gewoon even ‘niks’ te doen, fijn dat je daar van kunt genieten. Dat heb ik ook moeten leren ;-) Groetjes, Elianne

  • Ik heb altijd wel respect gehad voor mensen die dagelijks een artikel online weten te plaatsen. Maar met name voor jou omdat ik nooit het idee heb gehad dat je een artikel hebt afgeraffeld. Ik heb je nooit op spelfouten kunnen betrappen of iets dergelijks maar ja dat komt ook omdat taal niet mijn sterkste kant is ;-). Anyway, ik vind het logisch dat als je een drukker en socialer leven hebt je minder tijd hebt voor bloggen en vind het knap dat je daar aan toegeeft in plaats van je artikelen laat in de nacht nog aan het schrijven bent. Het is een stukje loslaten en dat maakt gelijk dat je iets belangrijks hebt geleerd in het leven. En fijn dat je af en toe de tijd voor jezelf neemt en dat niets moet!

  • Ik snap het helemaal. Ooit blogde ik ook dagelijks, maar op de lange termijn was dat niet vol te houden. Op een bepaald moment heb je alle onderwerpen wel besproken en wordt het vinden van geschikte inspiratie moeilijker. Tip om nog meer rust te krijgen: zet je BlogLovin’ of feedreader eens opzij. Minder reageren op andere blogs geeft ook rust!

Laat een reactie achter op Paul Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (21), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.