Ik weet nog dat het vroeger veel gezegd werd over mijn klasgenootjes uit de kleuterklassen, en nog steeds is het een favoriete uitspraak van moeders en juffen over jonge kinderen: ‘Ze is een echte dromer. Zit altijd met haar hoofd ergens anders, leeft het liefst zoveel mogelijk in haar eigen wereldje.’ Op mij was het nooit erg van toepassing; ik stond als kleuter al met beide benen op de grond en hield mijn gedachten eigenlijk altijd gewoon bij het hier en nu. Dat eerste is onveranderd gebleven, want ik ben nog steeds een nuchter en rationeel type, maar de kans dat ik niet gelijk reageer op mijn naam omdat ik stiekem aan het dagdromen was, is in de loop van de jaren wel enorm gestegen.

Daar zoek ik natuurlijk graag een verklaring voor door te kijken naar veranderingen van mijn karakter, maar ik denk eerlijk gezegd dat de belangrijkste factor iets heel anders is. Want staat dagdromen niet in direct verband met je concentratievermogen? Ik bedoel: heel schattig hoor, al die moeders die zeggen dat hun kinderen gewoon heel veel fantasie hebben, maar ik verdenk ze er nog altijd van dat het gewoon een smoesje is om de korte spanningsboog van hun kinderen goed te praten. Natuurlijk is er niets mis mee als je als kind een beetje snel afgeleid bent (zolang het later maar weer bijtrekt) en ik denk dat de ene persoon ook echt meer fantasie en meer behoefte aan een ‘eigen wereldje’ heeft dan de ander, maar uiteindelijk is dagdromen niets meer dan gedachten die afdwalen van waar je eigenlijk mee bezig bent.

hoi

Als kind was ik vaak gefocust op één ding. Was ik aan het knutselen, dan was ik ook echt alleen daarmee bezig voor zover ik me dat kan herinneren. Mijn wereld was veel kleiner en ik had veel minder verantwoordelijkheden, dus ik had minder om over na te denken en minder de behoefte om even weg te vluchten. En al had ik dat: dan pakte ik gewoon mijn barbies, want in die verhaallijnen zat een hoop fantasie, haha. Tegenwoordig zit dat natuurlijk heel anders, en daarnaast doe ik ook wat meer dingen die ‘moeten’ (bijvoorbeeld school). Eerlijk is eerlijk: daar ben ik gewoon een stukje minder geïnteresseerd in en dan kan(/wil) ik mijn gedachten er dus minder goed bij houden. Of het gaat ondertussen zo automatisch dat ik mijn volle concentratie er niet meer bij nodig heb. En dan heb ik het nog niet eens over het feit gehad dat ik soms gewoon te drúk ben met van alles en nog wat in mijn hoofd wat ik nog moet uitdenken om me volledig op iets te concentreren, of over die paar uurtjes minder slaap per week die me net iets minder scherp maken.

Ik zou dus genoeg factoren in mijn leven aan kunnen wijzen die ervoor zorgen dat ik wat vaker met mijn gedachtes ergens anders zit. Meestal betekent dat dat ik voornamelijk heel veel denk. Dromen is natuurlijk ook een vorm van denken – wat niet? – , maar met denken bedoel ik meer situaties analyseren, dingen verwoorden in mijn hoofd, mijn mening over random dingen vormen, een planning maken in mijn hoofd. Ik heb het volgens mij al vaker gezegd dat ik dat eigenlijk helemaal niet erg vind. Het is in heel veel gevallen een soort therapie voor mezelf – zo heb ik na een kwartiertje van school naar huis fietsen de hele dag met mezelf doorgenomen en alvast ‘verwerkt’. Maar ik denk ook vaak genoeg aan totaal andere dingen, juist minder aan het verleden en het heden en meer aan mijn toekomst of dingen die gepland staan. Dingen waar ik mijn fantasie meer voor nodig heb en die meer richting (dag)dromen gaan.

Dat gebeurt meestal op de momenten waarop het eigenlijk helemaal niet handig is om niet op te letten. Geschiedenislessen zijn best nuttig, maar ehhh daar kom je vaak pas achter nadat je ze gehad hebt (ergens ten tijde van de toets, zeg maar). Ik betrap mezelf er soms op dat ik van de afgelopen tien minuten maar een paar dingen heb meegekregen omdat ik met mijn gedachten totaal ergens anders zat. Sowieso merk ik de laatste tijd trouwens dat het toch echt best lastig is om je 100% te concentreren – want zóveel afleiding -, zeker als je niet echt geïnteresseerd bent. Ik ben mezelf er dus een beetje aan in het trainen om mezelf tot de orde te kunnen roepen en dan ook echt alleen maar op datgene gefocust te zijn. Niet alleen omdat het veel efficiënter werkt, maar ook omdat het goed is voor je ‘mindfulness’ om je bewust te zijn van wat je doet en het moment (ja lekker zweverig hè?). Maar áls ik dan weer eens merk dat ik totaal ergens anders zit met mijn gedachtes… Dan vind ik het stiekem alsnog nooit echt erg.

Want weet je? Ik denk echt dat een beetje dagdromen je leven leuker maakt. Ik schreef pas dat ik maar niet meer al te hoge verwachtingen stel, maar het fijne aan fantasie is dat je weet dat het niet true to life is. Het idee dat het eventueel wel zou kunnen gebeuren, ooit, omdat het in theorie niet onmogelijk is, maakt dat ik het geen tijdverspilling vind en er stiekem juist blij van word. Mijn eigen fantasie verrast mezelf soms, en hoewel ik er niet altijd wat mee doe, is het altijd een soort van fijn om te weten dat je kan dromen. Dat niet alleen dit nu je leven is, maar dat er nog zoveel bijzondere dingen kunnen gebeuren in de toekomst. Dagdromen hebben toch ook iets met je onderbewustzijn te maken en ik sta daarom soms gewoon versteld van mezelf als mijn hersenen bij een situatie zijn uitgekomen waarbij ik denk ‘wow, dat zou eigenlijk écht tof zijn – en als ik me ervoor inzet… Dan is het niet onmogelijk’. Ook als het dan uiteindelijk helemaal niet gebeurt, ben ik toch weer een soort van ‘opgeladen’ met positieve energie door alleen al het idee dat het kán. Misschien niet nu, misschien niet precies zo, maar wel ooit.

De afgelopen tijd heeft me geleerd dat zo’n eigen wereldje hebben soms zo slecht nog niet is. Zolang je er niet woont, maar er gewoon af en toe een uitstapje naar maakt, komt het je leven in de échte wereld alleen maar ten goede omdat je een ideaal, een utopie hebt om naar te streven. Of om gewoon even bij weg te zwijmelen als je erdoorheen zit en de rest liever wil vergeten. In dat soort gevallen is een ideale wereld waar je zelf scripten kan schrijven een mooie uitvlucht. En hoe onrealistisch dat alles ook is… If your dreams don’t scare you, they’re not big enough. Totally agree with thát.

Dwalen jouw gedachten wel eens af naar je eigen fantasiewereldje? Denk je dat het goed is, of maakt het je juist alleen maar ontevredener over je eigen – echte – leven?

Ook leuk om te lezen:

12 reacties op Afdwalende gedachten (want er is niets mis met dagdromen)

  • (dag)Dromen kan volgens mij in sommige situaties best nuttig zijn, maar vooral is het erg leuk! Ik ben ook best wel een nuchter persoon, maar ik kan ook volledig opgaan in mijn eigen dingen en eigen gedachten en daardoor ook niet altijd direct reageren als iemand me iets vraagt (een beetje zoals jij dus). Het kan nooit kwaad om na te denken over je verleden, heden en toekomst en mindfullness is volgens mij een stuk minder zweverig geworden de laatste jaren ;)

    • In dat laatste heb je inderdaad ook gelijk! Ik denk dat mindfullness steeds beter samengaat met ‘met beide benen op de grond staan’ en dat vind ik echt fijn, dat het één de ander niet uitsluit. Ik ben namelijk van alle twee een beetje, haha.

  • Dagdromen is heerlijk!

  • Heee je hebt een nieuwe foto of niet? Supermooi! Ik heb zelf best een grote fantasie en vind het soms heerlijk om te dagdromen, heel vaak als ik dan verliefd ben of een jongen op het oog heb haha! Maar ook over andere dingen. Ik vind het juist goed omdat ook bewezen is dat het je creativiteit bevordert en dat is voor mij heel goed! Aan de andere kant… het is ook weleens lastig als je je echt eens moet gaan focussen, je zou het soms bijna in moeten plannen haha!

    • Ja klopt, ondertussen al weer even haha, thanks! Ik vind die foto toch altijd lastig. En inderdaad, als je iemand leuk vindt dan slaan je gedachtes helemaal op hol haha. Zoals je zegt, het maakt helemaal niet uit of het of daadwerkelijk gaat gebeuren of niet, want het vergroot je creativiteit en fantasie wel en dat komt bij andere dingen weer van pas! Ik heb wel een beetje vaste activiteiten en daardoor tijdstippen waarop mijn gedachtes afdwalen, maar het komt ook vaak genoeg op een ongewenst/onhandig tijdstip inderdaad haha.

  • Dagdromen is heerlijk. Het brengt juist tot rust vind ik!

  • Dagdromen is soms wel heerlijk, maar soms dagdroom ik ook naar vervelende dingen.

  • Heel herkenbaar, ik vind dagdromen heerlijk! Vaak ben ik een van de laatsten die iets ‘door’ heeft, haha.
    X Emma

  • Ik heb exact hetzelfde, afgeleid tijdens van alles, zelfs gesprekken, van jongs af aan. Maar tegelijkertijd een enorme hyperfocus.Vooral dat geconcentreerde knutselen, alles alvast plannen in mijn hoofd, is ook heel herkenbaar. Bij mij is het ADD, verklaart een hoop voor me. Verandert het iets? Neuh…niet echt..dus ik blijf lekker afdwalen. :-)

    • Het is bij mij niet zo ‘erg’ dat het echt ADD of iets dergelijks is, maar dat zijn inderdaad wel dezelfde dingen! De verklaring lijkt me soms wel handig in jouw geval, maar uiteindelijk verandert dat niet zoveel nee :P

  • Ik dwaal heel vaak af maar ik heb dan ook add dus is niet zo gek haha!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (22), net afgestudeerd in de Neerlandistiek en na al die jaren nog steeds bloggend over van alles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen
  • Twitter
  • Mail
  • Feedly
  • Instagram
  • Bloglovin\'

Follow

Archief
Recente reacties
currently listening
abonneer via e-mail

Vul hieronder je mailadres in om een mailtje te ontvangen als ik een nieuwe blogpost heb gepubliceerd.

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.

currently reading