Over het algemeen ga ik niet zo enorm snel mee met hypes. Vaak moet ik er eerst even aan wennen en als ik dan op zo’n punt ben gekomen dat ook ik bekeerd ben, vind ik het vaak al niet meer de moeite waard omdat iedereen ermee loopt en het dus binnen no time alweer overgevlogen is. Soms moet je echter gewoon een uitzondering maken en dat deed ik deze keer bij de hype rondom The Fault In Our Stars. Na zowel het Nederlandse als het Engelse boek te hebben gelezen (en die laatste zelfs te hebben gekocht), de film twee keer in de bioscoop te hebben gezien en mezelf meerdere malen te hebben betrapt op het verwijzen naar quotes uit TFIOS in het dagelijks leven wist ik het zeker: ik ben fan. 

Zoals dat dus altijd gaat bij mij, duurde het eerst wel even. Deze keer viel dat alleen niet zo op, want ik las Een Weeffout In Onze Sterren namelijk al in juli 2013. Ik had al wel wat over het boek gehoord en al twee andere boeken van de hand van John Green gelezen en aangezien ik toen nog gemiddeld een boek per week las, besloot ik ‘m eens te proberen. Op GoodReads zie ik nu dat ik ‘m toch 5 sterren heb gegeven, omdat ‘ie écht goed geschreven was en vooral heel mooi, maar het was geen boek dat enorm lang bij me bleef hangen of me heel erg raakte. Pas toen ik opeens overal op Twitter en WeHeartIt quotes tegenkwam tegen de tijd dat de film bijna uitkwam, herinnerde ik me het verhaal weer. De quotes waren nooit zo bij me blijven hangen, omdat ik het boek in het Nederlands had gelezen (en later kwam ik erachter dat dat toch wel veel uitmaakte). Ze overtuigden me er wel van dat ik de film écht moest zien en dat heb ik gelukkig dan ook vrij snel gedaan.

 photo TFIOS_zps009992ed.jpg

Sindsdien ben ik een beetje dedicated. Het helpt natuurlijk altijd mee als je een film in de bioscoop kijkt, omdat je dan volledig op de film gefocust bent en dus veel beter in het verhaal zit dan thuis, maar dan alsnog kwam deze film twee keer zo goed binnen bij mij dan andere. Het sterkste punt van het hele verhaal is waarschijnlijk gewoon dat het zo echt en realistisch is. Oké, niet dat er op elke hoek van de straat een Augustus Water staat (if only…) en we allemaal kanker hebben, maar het is geen ongeloofwaardige situatie en zo wordt het ook totaal niet neergezet. Je kan het je goed indenken en wordt zodoende ook al snel meegetrokken in het verhaal en in de levens van de personages – Hazel en Augustus. Fijn aan de opbouw van de verhaal vind ik dat het eerst nog vrij normaal is; ja, Hazel heeft kanker, maar dat beïnvloedt het liefdesverhaal tussen Hazel en Gus in het eerste deel nog niet extreem. Nadat je een beetje weg gezwijmeld bent, neemt het verhaal wel een vrij andere wending aan en verspreidde het kippenvel zich al vrij snel over mijn gehele lichaam.

Nu kan ik natuurlijk niet teveel meer loslaten over de inhoud van het verhaal en dat zal ik dan ook niet doen, omdat ik het jullie liever zelf laat ervaren, maar feit is wel dat die scènes in elk geval erg mooi neergezet worden. Het acteerwerk is enorm goed, want er worden flink wat tranen gelaten in de film en dat doet niet elke acteur zomaar zo geloofwaardig. Wat de kijkervaring ook erg aangenaam maakt, is het gebruik van muziek – van Jake Bugg, Kodaline, Tom Odell en Grouplove tot Birdy, Ed Sheeran, Charlie XCX, STRFKR en Afasi & Filthy. Tijdens het kijken van de film valt het je niet enorm op, maar toen ik de afspeellijst later opzocht en de nummers herkende, merkte ik dat die ook heel veel voor de sfeer van de film deden. Wat ik nog meer sterk of leuk vond? De ‘ik-vorm’stukjes vanuit Hazel. De mailtjes of iMessages die in beeld (dus gewoon met een shot van de omgeving als ‘achtergrond’ zeg maar) kwamen te staan. De humor – natuurlijk is het best een treurige film, maar hij voelt verder niet erg ‘zwaar’ aan omdat je af en toe nog gewoon lachend in de zaal zat. De chemie tussen Hazel en Augustus; vooral als hij voor het eerst op Support Group is, maar ook verderop in de film. Mooi vind ik dat het geen afgezaagde love story is waarbij ze elkaar gelijk zoenen en later wel kijken waar ze uitkomen. Je merkt dat Hazel echt wel wat dieper nadenkt dan dat en dat kan ik waarderen.

De film krijgt natuurlijk ook props voor het gedeelte dat zich in Amsterdam afspeelt, want ik vind het enorm leuk als iets zich in Nederland afspeelt. De quotes zijn stuk voor stuk steengoed (waarvoor de volledige credits naar John Green gaan, wat echt een genie is) en geven de film nog veel meer betekenis en dan als laatste: het stuk met Peter van Houten. Niet geheel bevredigend voor de kijker, maar opnieuw maakt het de film veel echter dan wanneer het allemaal volgens plan zou lopen. Dat stukje laat enorm goed zien wat het leven doet met sommige mensen en dat je soms ook gewoon met enorme teleurstellingen te maken zal hebben. Maar goed, verder verklap ik niets en moeten jullie dit maar op je eigen manier interpreteren (wat uiteindelijk wel het leukste is).

 photo TFIOS2_zpsc2c5afe3.jpg

Tussen mijn eerste en tweede bisocoopbezoekje in heb ik het boek in het Engels gelezen. Ik heb nooit wat tegen vertalingen gehad (en dat heb ik op zich ook nog steeds niet), maar merkte wel dat de Engelse versie veel beter binnenkwam bij mij. Dat ik bij de film huilde was al heel wat voor mij (maar geloof me, je houdt het écht niet droog in de bioscoop!), dat er bij het boek tranen in mijn ogen stonden was nog bijzonderder. Het boek is enorm goed verfilmd, want bijna alles was letterlijk overgenomen. Er waren alleen veel dingen ingekort, dialogen waren naar een andere scène verplaatst of er was net even wat veranderd. Dat vind ik allemaal geen heel erge dingen, want een boek is nou eenmaal anders dan een film en ik snap dat je wat boekdingen moet veranderen om het een goede film te maken. Als de film je net zoals mij heel erg aansprak zou ik je wel willen aanraden het boek ook te lezen, want dit geeft het verhaal toch nog wel een heel andere dimensie omdat er veel dieper op filosofieën wordt ingegaan, je dingen meer door de ogen van Hazel beleeft, er nog meer quotes instaan en er nog wat extra bijpersonen zijn (zoals de ex van Augustus en de beste vriendin van Hazel). Alleen van dat laatste vond ik het echt jammer dat het weggelaten was, omdat het de film nog net wat echter en rauwer had gemaakt.

Ik zou nog wel even door kunnen gaan over wat ik allemaal zo goed vind aan TFIOS, maar als je daar geïnteresseerd in bent moet je me maar een keer opzoeken in real life. In elk geval raad ik iedereen aan om de film te bezoeken of het boek te lezen omdat het gewoon goed en mooi is om eens in de zoveel keer zo geraakt te worden door een verhaal. Het mag dan voornamelijk om ‘tieners’ draaien, het is juist geen kinderachtige film. Door de mooie quotes (hier vind je trouwens de mooiste op een rij(tje)) zit er een diepere laag in die volwassenen ook zullen kunnen waarderen en sowieso is er voor iedereen wel een personage om zich in te verplaatsen. Bovendien hoef je niet bang te zijn voor een zielige film: de film is vooral echt en dus zul je ondanks die tranen toch enorm kunnen genieten. Of in elk geval, that’s what I did.

Heb jij TFIOS gezien/gelezen? Wat vind je ervan?

Ook leuk om te lezen:

16 reacties op Okay? Okay. – The Fault In Our Stars

  • Dit ken ik niet en je hebt me nu wel heel nieuwsgierig gemaakt ;-)

    Happy Friday Xoxo

  • Ik heb de film in de bios gezien, en echt behoorlijk wat afgehuild! Het boek, in het engels, heb ik vorige week in huis gehaald en ik sta te springen hem te lezen!

  • Ik heb eerst het boek gelezen – in het Engels – en vervolgens de film gekeken. Zelfs Johan (mijn man – haha ik wen er al aan!) moest huilen in de bioscoop haha. Het kwam echt wel binnen, prachtig boek en minstens net zo goeie film!

  • Ik heb hem ook voor de “hype” gelezen en het was één van de enige “love-story’s” waar ik echt een traantje heb weggepinkt. De film is ook mooi, een niet te melig…
    John Green is een super-auteur en al die quotes zijn afwisselend droevig, grappig en zo romantisch!
    Dus, leuk boek en leuke film!

  • Ik heb hem in het Nederlands, omdat ik denk dat ik sommige stukken niet in het Engels ga begrijpen. De film moet ik nog zien.

    • Het is op zich niet zo erg als je sommige stukken niet begrijpt, zolang je de verhaallijn maar grotendeels kan volgen. Ik snapte ook niet alles maar dat vind ik eigenlijk niet zo erg, dan kan ik ‘m tenminste nog een keer lezen zonder ‘m gelijk uit m’n hoofd te kennen, haha. Daar moet je natuurlijk wel maar net zin in hebben, anders is het Nederlandse boek ook al een hele aanrader!

  • Wat je schrijft, een prachtige film.
    Het was leuk om er samen met jou heen te gaan.
    Ik kon me inderdaad goed verplaatsen in Hazel en Augustus maar ook in het verdriet van haar ouders.
    Tja, dat krijg je als je zelf moeder bent! Of ik je engelse boek nog eens ga lezen…..wie weet!

  • Ik vond het een prachtige film, veel traantjes laten vallen!

  • Ik wil het boek al een tijdje lezen, maar als ik ‘m tegenkom is dat in het Nederlands, terwijl ik hem in het Engels wil hebben. Dat is inderdaad toch het mooiste, de quotes zijn daar ook origineel. De film wil ik pas kijken nadat ik het boek gelezen heb, zodat ik eerst een ‘eigen’ beeld kan vormen, haha!
    X Emma

  • Ik heb het gelezen voor de hype begon!

  • De muziek uit de film vind ik zoo mooi!

  • Leuk om te lezen dat je er zo enthousiast over bent. Ik moet zeggen dat ik er nu ZO verschrikkelijk veel over gelezen en gehoord heb dat het voor mij al helemaal ‘uitgekauwd’ is. Ik ga hem dus ook niet kijken of lezen;-)

    • Vind je het héél erg als ik zeg dat het toch echt de moeite waard is, of je nou meegaat met de hype of niet? ;) Dan weet je in elk geval waar die hype nou precies vandaan komt en of je het terecht vindt of niet!

  • Waters*
    John Green die* een genie is (niet ‘wat’!!)
    quotes in spatie staan

    Jo heel duidelijk maar even zoeken en je vindt t wel :D

    X sis aka 2e corrector

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.