Het is er nou niet bepaald de tijd van het jaar voor, maar toch waren er weer genoeg mensen in mijn omgeving verkouden (of gewoon ziek) de afgelopen tijd. Als ik ergens een hekel aan heb dan is het wel aan verkouden zijn en dus deed ik een beroep op mijn weerstand door heel hard te roepen dat ik dat virus dus mooi niet op ging pakken. Helaas heb je niet alles in de hand en zit ik hier nu, behoorlijk verkouden, een caught-a-cold lijstje te schrijven.

Wees niet bang, het is uiteraard niet mijn bedoeling teveel in detail te treden. ;-) Jullie zullen allemaal wel weten hoe het is om verkouden te zijn en ik ben sowieso niet geïnteresseerd in de medische kant, maar ik moet mijn frustratie toch echt even kwijt. Let’s go… *sneezes*

<3 | via Facebook

Allereerst vind ik het flauw hoe sneaky verkoudheden altijd op komen zetten. Seriously, de ene minuut is er nog niets aan de hand en in de volgende verga ik opeens van de keelpijn. Daar begint het bij mij namelijk altijd mee, vaak na het avondeten (of eigenlijk: het toetje, want zuivel + suiker). Als anderen zeuren over keelpijn denk ik altijd ‘dat valt toch wel mee joh’, maar oh wat is het toch irritant als je niet fatsoenlijk kan slikken.

De volgende morgen weet ik pas echt of ik nou verkouden ben of gewoon keelpijn heb. Als dat eerste het geval is voel ik me vaak een of twee dagen lang echt een zombie omdat mijn hele hoofd vol zit en alle holtes pijn doen. Ik heb geen idee of dat een bekend gevoel is bij jullie, maar ik heb dan altijd een beetje het idee alsof ik in een bubbel leef, haha.

Ook raar: op die eerste twee dagen is mijn huid ‘s ochtends en ‘s avonds (als ik moe ben, wat je sowieso wordt van zo’n verkoudheid) heel gevoelig. Het is zeg maar een soort kippenvel dat pijn doet en dan moet je me dus even niet aanraken, want zelfs kleren zitten dan ‘vervelend’. No hugs allowed!

Met een beetje een goed virus zie je me ook echt veertig keer per uur mijn neus snuiten. Goed, thuis accepteren ze dat nog wel van me en zit ik ook veel op mijn kamer, maar op school is het zo irritant. Zowel voor mij als voor mijn klasgenoten, haha. Gelukkig is het geen toetsweek en ook niet heel koud buiten (dan kom je van de fiets af en is het eerste uur echt een ramp), dus het kan altijd nog erger, maar toch hè… Sorry.

Ik heb sowieso altijd wel papieren zakdoekjes in mijn tas zitten, just for sure (en daar sta ik dan ook om bekend – ‘Heb je een zakdoekje?’ ‘Nee, moet je even aan Hester vragen!’ – dat soort gesprekken), als ik verkouden ben zwerven er minstens vier pakjes rond in mijn tas. Als ik ‘s morgens nogal in a hurry ben gaat het vaak zo dat ik denk ‘ohh wacht, IMPORTANT, zakdoekjes’ en dan gooi ik twee pakjes in mijn tas zonder te kijken wat er nog in zat. Verder is het ook nog zo – je bent een vrouw of niet – dat ik in een week vaak twee of drie verschillende tassen gebruik en ze daar allemaal over verspreid, dus ik verwacht binnenkort de vraag ‘eet jij die dingen ofzo?’ weer van mijn moeders kant te horen.

Dat is sowieso wat ik nog wel het meest hatelijke vind, dat je geen outfit zonder zakken kan dragen en niet zomaar even de deur uit kan gaan om een ijsje te halen. Behalve als je het charmant vindt om telkens je neus op te halen, maar dat is het dus obviously NIET.

Oh en forget about your night’s rest, over het algemeen slaap je niet lekker als je amper adem kan halen en om de paar minuten hoest. Excuus om laat naar bed te gaan, dat dan weer wel.

Wel lekker: keelsnoepjes (Dieledropjes bij ons thuis). Want ja, na een paar dagen met een dichte neus rondlopen krijg ik dan alsnog last van een (droge) keel en ook zo’n fijn kuchje. Argh neeee.

Dan komen we ook op het punt dat mijn stem op zijn dieptepunt is, ik ben ‘m (gelukkig!) nooit kwijt maar daar is dan ook alles mee gezegd. Met een zere keel, verstopte neus en af en toe wat zeehondengeblaf tussendoor verdriedubbelt het aantal keer dat er aan me wordt gevraagd wat ik zeg. Vooral de kwaliteit van mijn gesprekken in de pauze gaat er echt op vooruit, want met mijn fragiele stem kom ik ook echt boven al die achtergrondgeluiden heen… Haha, nee. Ook spontane opmerkingen heb ik maar even geskipt, want de spontaniteit gaat er nogal vanaf als mensen je pas na vier keer begrijpen. Last but not least de niezen die zomaar opkomen als je met iemand staat te praten. Awk-ward!

Best verrassend eigenlijk dat ik het nog niet eens over mijn uiterlijk heb gehad in dit hele lijstje. Vooral mijn neus heeft er flink onder te lijden, altijd leuk als de zijkant helemaal rood en schraal is. Foundation is nog steeds een wondermiddel maar dat overleeft ook niet alles, dus eh… wie zegt dat rode neusvleugeltjes niet vet schattig zijn? Ik, bij deze. (Al is ‘vet schattig’ ook niet per definitie goed.)

Vergeet ook vooral niet je broekzakken te controleren voor je je broek in de was gooit, moeders kunnen héél chagrijnig worden van verpulverde zakdoekjes door hun ‘schone’ was heen.

Uiteraard moet je dit met een korreltje zout nemen – het is uiteindelijk maar een verkoudheid (en geen klaplong zoals mijn vriendje, wat toch echt stukken vervelender is). Maar alsnog: irritant is ‘t wel!

Heb jij ook zo’n hekel aan verkouden zijn? Herkenbaar, dit lijstje?

Bron afbeelding: WeHeartIt

Ook leuk om te lezen:

3 reacties op the caught-a-cold list

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.