Herinneren jullie je de artikeltjes over Karmin en Imagine Dragons nog? Grote kans van niet, want de ene is een jaar en de andere een halfjaar geleden. Dat komt omdat mijn muziekstijl nogal los-vast is, of nou ja, ik heb zeker wel een favoriet genre, maar niet echt een favoriete artiest. Als ik dan wel een keer helemaal weg ben van een bepaalde band/artiest, moeten ze wel zo bijzonder zijn dat ik het even wil delen. 

En deze keer is Parachute de gelukkige! Eigenlijk ken ik ze al een tijdje, van het nummer ‘Kiss Me Slowly’. Later ontdekte ik ook ‘The Mess I Made’, die heb ik een periode lang een aantal keer geluisterd, maar dan vergeet ik ‘m weer en luister ik hem eigenlijk nooit meer. Pas kwam ik Parachute toch weer tegen op de ‘ontdekken’ pagina van Spotify en in plaats van al die losse nummers op YouTube, heb je alle albums inclusief bijbehorende nummers dan gewoon op een rijtje. Heel, heel fijn. Volgens mij hebben ze drie albums uitgebracht: Losing Sleep (2009), maar die vind ik zelf het minst boeiend, The Way It Was (2011) en dit jaar Overnight. Ik begon met The Way It Was, een album waaruit ik dus al wat nummers kende. Alle nummers zijn vrij rustig, maar hebben op hun eigen manier toch wel power en een herkenbaar geluid. Ik vind dit album vooral heel erg fijn om aan te zetten terwijl je nog met wat anders bezig bent. Bij sommige muziek kan ik me dan gelijk totaal niet meer concentreren, hierbij heb ik daar geen last van. Maar toen kwam ik bij hun nieuwste album aan, Overnight. Wat mij betreft zijn deze nummers nog wat sprekender en ik vind ze écht heel fijn! Nog steeds zijn ze niet heel erg aanwezig op de voorgrond, maar er zitten zeker wel wat nummers tussen die ik ook gewoon ‘zo’ luister zonder ondertussen nog met iets anders bezig te zijn. Mijn favorieten uit dat album? 

Ik vind het ‘Didn’t see it coming’ refrein hier zó aanstekelijk! En eerlijk gezegd is dat toch wel het belangrijkste voor mij, dat ik een nummer nog uren na het luisteren neurie en tijdens het luisteren in elk geval niet als een energieloze zoutzak op mijn stoel blijf zitten.

Again het refrein, dat ‘oooohooohooo’ en het laatste stukje.

YOU GOTTA GO HIGHEEEEER!

Een rustiger liedje, dat vind ik ook altijd wat waard op een album.  And I know I don’t know much, but I know that a man feels many things. It’s a fleeting urge to run, like a bird flying by on a summer breeze, like the sound of a train if you’re listening… It just fades in, then it disappears.

Maar eigenlijk vind ik een selectie maken heel moeilijk, want ik vind ze allemaal fijn, haha.

De lyrics is redelijk goed verstaanbaar, maar ik heb er toch nog twee uitgezocht om even een beter idee te geven van waar ze eigenlijk over zingen. Dat is in de meeste gevallen de liefde, haha, hoe kan het ook anders. De sterkste lyrics heb ik hier even neergezet:

You and Me (The Way It Was)

Hold my gun and watch the door, pick the lock and cut the phone. Keep your head up, love, nobody here can stop us. Grab the bags when sirens call, we’re out the window, through the yard – leep it locked up tight, nobody here can stop us. Baby, I’ve had this same dream where I wake up wondering what it really means if the world came running down; if it was you and me against the world – baby, they’ve got us under but we’ll take whatever we want. If it was you and me against the world, you get the car, I’ll get the cash, we’ll take the money and run. They’ll come running through the door, shattered glass across the floor – oh, they think they know but we both know they don’t. Oh, we did our crime and got away, we stole the gold and made the day and we both smiling know they saying ain’t nobody here can stop us. Oh, I keep waking up in an empty bed and it’s reminding me of all the things I should have said and, oh, we could have had

Hurricane (Overnight)

I’m telling you I went dry, I couldn’t do it anymore. Told myself that I was fine; it was something that I’d just ignore, that I’d feel a weight lift up the moment that I followed through. But I guess I fooled myself cause I never really wanted to. Oh I knew that even if I kept you in the dark it would never do, because it only takes a spark. I’m standing in the pouring rain, I feel it like a hurricane. A photograph is all it takes but I know I shouldn’t let it and the memory is rising fast, it’s seeping in through every crack. Oh funny how it all comes back when you’re trying to forget it. Here comes the hurricane, here comes the hurricane. Oh when I cut you off, it was something that I had to do. You can try to push it down but it’s always going to follow you. And yeah if you close your eyes it doesn’t mean you fell asleep. Oh and I could keep you out but you’re never really gonna leave. Here comes the hurricane

Het maakt mij nooit zo uit of de lyrics echt aansluit op mijn situatie op dat moment, maar ik denk wel dat ze sowieso herkenbare teksten hebben. Vooral ‘Oh funny how it all comes back when you’re trying to forget it’ herkent denk ik iedereen wel en mijn favoriete zin is ‘If it was you and me against the world, you get the car, I’ll get the cash, we’ll take the money and run’ vanwege de beeldspraak.

Nu heb ik jullie eigenlijk nog niet eens echt aan de bandleden voorgesteld. Dat komt omdat ik 1) zelf nooit zoveel met bandleden heb en 2) ze ook niet echt alom vertegenwoordigd zijn op internet, haha. Omdat ik ze toch niet ongenoemd wil laten, hier de namen: William Anderson (zang & gitaar), John Stubblefield (drum), Christopher French (saxofoon, keyboard), Alex Hargrave (bas) en Nate McFarland (gitaar). Als je meer achtergrondinformatie over de band zelf wil weten, zou ik je willen aanraden hun biografie op Spotify te lezen (ze hebben niet eens een eigen Wikipediapagina!). Ik ben ze in elk geval heel erg dankbaar voor de muziek die ze gemaakt hebben en hopelijk nog gaan maken. Hoewel ik na dit een paar dagen luisteren vaak wel weer iets anders en ‘ruigers’ wil, is dit toch uiteindelijk wel mijn lievelingsgenre. En ze lijken ook best op Imagine Dragons, waar ik dus de vorige keer over schreef, haha. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik amper meer naar hun luister (oeps), maar ik vind ze nog wel leuk. Ik blijf nou eenmaal graag nieuwe artiesten en bands ontdekken!

Wat is jouw favoriete muziekgenre? Kende je Parachute al en wat vind je van hun muziek?

PS: Zoek je nog een lief liedje? Forever and Always is echt te, te schattig.

Bron afbeelding 

Ook leuk om te lezen:

5 reacties op Let’s meet Parachute!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.