Wie mij al wat langer volgt, sinds afgelopen zomer bijvoorbeeld, of zich verveelde en mijn hele archief heeft doorgespit, weet wel ongeveer wat en wie ik bedoel met ‘oppashond’. Wil je precies weten hoe de vork in de steel zit, kun je dit even lezen, maar waar het in ‘t kort op neerkomt: via een site zijn we bij mensen gekomen op wiens huis en honden we nu al zes jaar – geloof ik – achter elkaar hebben gepast in de zomer. Helaas overleed Amerikaanse Buldog Parel afgelopen herfstvakantie (klik), maar ‘ouwe dibbes’ en zwarte labrador Saar (ruim 13 jaar) kwam nog een weekendje naar ons toe!

 WeekendjeSaar2_zps527e3c94.jpg

Oké, er was één obstakel: le chat. Coco dus. We moesten de afspraak al een keer verzetten omdat hij blaasontsteking had en niet nog meer stress kon gebruiken, toen werd het dus twee weken later. En hoe we het gingen doen? Eigenlijk wisten we het niet. Uiteindelijk deden we hem op de logeerkamer: daar mag ‘ie normaal niet komen, maar nood breekt wet. Dus zetten we z’n bak, eten en drinken daar neer en nestelde hij zich na een verkenningsrondje op de slaapbank. Mijn vader had Saar vrijdagavond na zijn werk opgehaald. Zij sliep beneden en Coco op z’n kamertje.

 WeekendjeSaar4_zps7a81b101.jpg

Zaterdag liep ik om acht uur al een rondje, aangekleed ja. Ik was dan ook om zeven uur al wakker, haha. Het was natuurlijk niet gezellig om heel de dag boven te zijn, dus haalde ik daarna mijn laptop naar beneden. Rond tienen besloot mijn moeder Coco eens naar beneden te halen, dat was natuurlijk dolle pret… Hij zette zich helemaal op, dikke staart, blazen enzo. Daarna zat hij heel lang onder een kastje te grommen, terwijl Saar allang weer was gaan liggen. Uiteindelijk nestelde hij zich naast mij op een stoel, en als Saar ook maar één poot bewoog, zwelde het gegrom al weer aan. Maar het ging, dat wel! Uiteindelijk deden we hem toch maar weer naar boven. De logeerkamer was al helemaal ‘zijn kamertje’, hij lag prinsheerlijk op de bank. Toen we met Saar gingen wandelen in het bos, deden we hem even naar buiten. En hopen dat ‘ie terugkwam natuurlijk. En ja hoor, we waren weer terug (ongeveer een uurtje later), ik was alleen thuis, keek achterom en… daar zat Coco. Voor de schuifpui! Als ik hem binnen zou laten was het natuurlijk bonje, maar ik vond het wel fijn dat ‘ie terugkwam. Ik belde mijn moeder, die boodschappen aan het doen was, “wat moet ik doen?”. Even wachten dan maar, toen ze terugkwam zag ze hem en bonjourde ze ‘m snel in de garage en daarna weer naar boven. Ik zat nog even bij hem ‘s avonds, hij vond het echt helemaal prima daar boven.

 WeekendjeSaar4_zpsed46591f.jpgSNEEUW! Neeee!

Zondag moest ik zo mogelijk nog vroeger op, aangezien ik normaal om half negen op de fiets naar de kerk zit. Om kwart over zeven stond ik dus alweer naast mijn bed. In de loop van de ochtend zat Coco opeens voor de deur na de trap naar boven (die is ook met glazen raampjes), uhh wat nu? We lieten ‘m weer even in de kamer, zonder succes, haha wat een stresskip is het toch ook. Dus mamma zette hem maar weer buiten, wat ‘ie waarschijnlijk ook wilde. Wij wandelden weer met Saar, ze heeft nog best een goede conditie en dat liet ze ook merken toen ze opeens in volle galop achter een stel meeuwen aanging. De verkeerde kant op, dus inderdaad, ik ging er achteraan. Toen we thuiskwamen zat Coco weer voor de schuifpui, maar binnenlaten was weer niet echt handig… Dus liep mijn moeder maar even om, om ‘m op te pakken en naar binnen te dragen via de voordeur, haha.

 WeekendjeSaar1_zpsaeefc02a.jpg

Het hele kat en hond verhaal ging dus op zich nog best goed, Coco lijkt er niet al teveel last van te hebben! Nu alleen nog zorgen dat hij snapt dat de logeerkamer geen legaal terrein meer is als Saar weg is. Het was uiteraard ook weer hartstikke leuk om Saar een weekendje te hebben, wel raar, maar heel leuk. Ze is gewoon ontzettend lief, en nu ook wel echt oud (grijs, minder goed eten en dunner enzo) maar  goed, dat mag ook wel als je een dertienjarige labrador bent! Wat wel zielig was, was dat een boxer haar de vorige dag in haar oortje had gebeten (je zag echt zo’n mondafdruk), als je aan haar oor zat blafde ze om aan te geven dat het pijn deed. Daarom kon ze ook niet goed rollen en schudden en moest ze twee keer per dag een pilletje (in brood, maar ze kreeg het toch voor elkaar ‘m er dan uit te spugen… lol).

 WeekendjeSaar3_zps82199c33.jpg

Anyways, dat was ‘m dus. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen, maar een verslagje leek me wel leuk omdat het toch niet erg normaal is (voor mij). Leuk en gezellig was het in elk geval wel. Ik weet niet wat ik met Saar heb, maar sinds het eerste moment dat ik haar zag, was ik verkocht. Elke zomer opnieuw heb ik er weer van genoten om haar de hele dag, drie weken lang, om me heen te hebben. Haar gesnuffel, gesnurk, gehijg en af en toe geblaf. Zij is degene die ik in mijn hoofd neem als ik moet doorzetten, waarvoor ik vroeg opsta en heel stil in de keuken blijf staan als ze aan het eten is zodat ze niet afgeleid wordt en doorgaat met eten (normaal geen probleem, maar nu eet ze dus wat slechter), en dus niet gelijk weer naar mijn computer ren. Afscheid nemen gaat nu al twee jaar lang met de “dit kan de laatste keer zijn” gedachte, maar het maakt het er niet minder leuk op. Want elke herinnering is er weer een meer en ik verzamel ze met alle liefde.

Heb jij een (oppas)hond, kat, konijn, cavia, whatever? En heb je ervaring met de hond-kat situatie?

Ook leuk om te lezen:

9 reacties op Weekendje met oppashond Saar

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.