Woensdag had ik weer eens bakdrift. Dinsdag had ik dit recept op Blondiekookt gespot en om de een of andere reden moest ik het gewoon maken. Dus ik printte het gelijk uit, fietste woensdag naar de Albert Heijn voor diepvriesbosbesjes, heb de hele keuken weer omgetoverd tot een zooi, weer opgeruimd en tadaa: een overheerlijke traybake zoals zij het noemt, maar ik zou het gewoon een crumble noemen.

Ingrdiënten die je nodig hebt: bosbessen, limoen/citroen, maïzena, suiker, bloem, boter, kaneel, amandelpoeder (ik gooide op aanraden van mijn moeder gewoon 50 gram amandelen in de keukenmachine), eieren, yoghurt (sinds kort is hier ook een Alpro Soja versie van!) en bakpoeder. Geen vreemde ingrediënten die je kunnen afschrikken omdat je ze bij de toko moet halen ofzo; gewoon allemaal bij de supermarkt te koop.
De crumble bestaat uit drie delen; een cakeachtige, bosbesjamachtige en crumble. Alle drie overigens heerlijk om van te snoepen tijdens het maken, ghehe. In het maken gaat wel wat tijd zitten, maar dat kan je ook wel verwachten bij een driedelig gebakje.

Het eindresultaat is een lekker(e) gebakje/cake/traybake/crumble met een fruitige, zoete smaak van de bosbessen en toch het ‘deeg’achtige van de crumble en de cake. Doordat ik met een plantaardige boter zonder melk bakte was de crumble niet echt knapperig, maar ik denk dat ‘ie dat met roomboter wel is aangezien deze boter van zichzelf wat kruimeliger is, ook met gewone koekjes. Ik vond ‘m de volgende dag overigens wel een stuk lekkerder. Ik weet niet waarom, maar het leek alsof de smaken zich gewoon nog wat beter samengevoegd hadden. De amandel in de cake proefde je echt, dat was wel een lekkere toevoeging.
Heb jij zin om je uit te leven in de keuken (wedden dat je ‘m niet netjes houdt?) en een sjiek baksel met heel veel lekkere smaken te presenteren, dan zou ik deze zeker eens proberen. Het recept vind je hier!

PS: sorry sorry voor de foto’s, ik vind de kwaliteit niet al te best. Misschien was ik iet wat te ongeduldig met eten dat ik het bij één fotootje heb gelaten dat niet helemaal scherp was.

Jup, weer een keer een Random Blog Things over mijn bloggerbestaan! Gewoon omdat ik het leuk vind om jullie over alle ontwikkelingen (ontwikkelingetjes) in te lichten.

  • Ik ben heel erg blij met dit thema, maar het enige vervelende vind ik dat de side-/menubar hier links met de widgets niet meescrollt en dus kan ik maar een beperkt aantal widgets kwijt. Op mijn vaders computer was dat nog meer, maar toen kwam ik weer op mijn eigen computer waarvan het beeldscherm kleiner is en er dus weer een halve widget opstond. Crash, nu heb ik dus ook mijn ‘welkomstukje’ maar verwijderd, terwijl dat best hartelijk staat op een blog. Maar het archief, de zoekoptie of categorieën is toch ook wel errug handig. Kijk dus niet verbaasd op als het weer verandert… Iets waar ik wel blij mee ben is mijn achtergrond. Die vind ik nu voor de verandering wel een blijvende factor! (Er is trouwens wel een oplossing voor dit thema-en-widgets-en-shitprobleem. Gewoon overgaan op een .nl domein en je eigen layout ontwerpen, en dat wil ik ook nog wel eens gaan doen, maar dat duurt jammer genoeg nog wel even ;))
Tumblr_lmffa5w4gl1qb72iwo1_500_large
  • Ik heb alweer een nieuwe categorie! Ook dat is een blijvend ding waar ik tegenaan blijf lopen, in welke categorie hoort het nu? ik had namelijk altijd van die artikels met een hoop geklets dat ik dacht van argh wat is dit nu voor categorie? Ik propte ze altijd maar in ‘Persoonlijk’ en ‘Overig’, maar in ‘Persoonlijk’ wil ik meer hele persoonlijke updates doen en erg ‘Overig’ waren ze ook niet aangezien ik dat zelf juist hele leuke artikelen vind (nee, ik ben niet zo’n schuchter persoon dat haar eigen werk lelijk vindt. Alsjeblieft niet zeg!). Nu heb ik dus eeeindelijk een wat mij betreft goede categorie ervoor gevonden, ‘(My) Lifestyle’.  Lifestyle is best breed en (My) ervoor omdat het best vaak over mij gaat. Aangezien ik dat met geen enkele mogelijkheid in het Nederlands wist te vertalen zonder me kneuzig te voelen (‘(Mijn) Levensstijl’ is niet erg aantrekkelijk) en mijn categorieën wel een beetje op elkaar afgestemd moeten blijven, heb ik ze nu allemaal naar het Engels vertaald. ‘Hesterly’ is ook Engels, dus dat vind ik wel goed.
  • Voor de bezoekers op mijn blog probeer ik nu elke dag ten minste één comment ergens achter te laten. Van elke dag wel ongeveer tien blogposts moet ik er dus eentje uitkiezen om, hup, wat er bij me opkwam neer te zetten. Dat is omdat anderen het waarschijnlijk leuk vinden, maar ook omdat ik weet dat dat dé manier is om bezoekers te trekken en die wil ik nu eindelijk wel een keer aantrekken. Dus schouders eronder en gewoon elke dag even commenten. Klinkt misschien een beetje raar dat ik het mezelf verplicht, maar dat is uiteindelijk gewoon voor een goed doel en commenten is best leuk. :) Waar ik jullie wel voor wil bedanken, is dat juni de beste maand vanaf december was voor mijn blog met 352 views. Thanks! Wat mij betreft was het ook echt de beste maand. En dat brengt ons tot het volgende punt…
Tumblr_m62wxm5gsq1r7769mo1_500_large
  • … dat het bloggen heel erg lekker gaat! Ik heb ideeëngenoeg en nu ook volop de tijd om ze uit te werken. Daar ben ik nu ook best lang mee bezig (een post die jullie in drie minuten lezen kan voor mij een halfuur tot drie kwartier kosten om te maken), maar het is wel een hele goede tijdvulling! Ik vind het leuk om er nu ook echt mooie foto’s bij te maken en er vervolgens nog een autocorrectie overheen te gooien. Eerst maakte ik nog wel eens foto’s met mijn mobiel, no way anymore! Ik plan al mijn posten nu ook in op vaste tijden zodat ik niet hoef te stressen (ik heb nu al heel de week vooruit gepland, haha) en sinds ik heb gezegd dat ik elke dag een grote post wilde doen is dat me gelukt. En dat is hartstikke leuk. (aa) Ook blog ik gestructureerder, in het notitieboekje dat ik van Anna kreeg heb ik nu een weekplanning met posten, To-Do lijstje en ideeënpagina en op mijn computer is er een map ‘Hesterly’ met foto’s die de naam van de post hebben waarin ze staan.

Pas postte ik al over fantasie en fantaseren en toen kwam ik op het idee om eens te fantaseren over de toekomst. Niet een heel plan van studies, banen, huizen etc. want daar heb ik nog geen flauw benul van, maar wel aan de dingen denken die ik graag zou willen hebben/doen. Om dat in kaart te brengen leek het me het handigst om een dag uit mijn leven over een paar jaar te beschrijven. Niet zoals het waarschijnlijk zal zijn, maar wel zoals ik het leuk zou vinden. Fantaseren is ook niet echt waarheidsgetrouw natuurlijk en het is nogmaals geen plan, maar gewoon wat hersenspinsels. En misschien dat er ook maar één zinnetje waar van is, dat zou al leuk zijn!

Zaterdag wordt de dag dat ik een stuk van die dag ga posten. Ik begon met schrijven en wilde het volgens het oorspronkelijke plan gewoon in één post doen, maar toen had ik opeens al 777 woorden terwijl ‘ik’ nog niet eens de deur uit was. Oeps. Aangezien ik het niet wil afraffelen en jullie ook niet teveel wil vervelen, knip ik het dus gewoon op. Ik vind het hartstikke leuk om aan te schrijven (misschien is het soms een beetje te positief, maar daarvoor is het dus een fantasie) omdat ik schrijven nog steeds hartstikke leuk vind, en dit als gewoon een klein projectje werkt beter dan een verhaal dat nooit afkomt. Dus, ik hoop dat jullie het ook met plezier gaan lezen!


‘Paspoort’

Leeftijd: 24
Woonplaats: Bennebroek (in de buurt van Haarlem)
Opleidingen: 11-17 jaar vwo, 17-21 jaar hbo/universiteit
Werk: hmm, geen idee! Stiekem kan ik alles wel, en ik heb geen idee wat ik wil. Iets met Taal & Communicatie denk ik – vertaler, personal assistant, communicatiemedewerker, accountmanager, beleidsmedewerker… Ik werk in Haarlem van half 9 tot half 5
Huisdier: Hond, Cavalier King Charles Spaniel genaamd Iggy
Vriend: Jaaa, die heb ik ook! Haha, vind ik nog wel het leukste deel, gewoon een hele leuke vriend verzinnen. Hij heet Geoffrey, is 26 jaar oud, woont in Heemstede en is licht getint ^^
Auto: Volkswagen Up in de kleur zeegroen (zou die dan bestaan?)

Oh, en als er een zin cursiefgedrukt staat (en het is geen Engelse term), betekent dat dat het een opmerking tussendoor is uit het heden.

Onsamenhangend geklets (gelul), af en toe is dat gewoon leuk. Om te lezen, om te praten, om te schrijven, om te typen. Bloggen is leuk en een artikel met een duidelijke richting, mening of tip is toch wel handig maar het is ook gewoon je eigen domeintje waar onsamenhangende verhalen af en toe ook moeten verschijnen. Gewoon, om het je eigen te maken. Dus kunnen jullie hier weer een hoop geklets verwachten, over veel verschillende onderwerpen.
Wie kan me uitleggen hoe ik het bij onsamenhangend geklets nog voor elkaar krijg een intro te verzinnen? 


Because I feel so LUCKY

Op dit moment is het vrijdag – vrijdag alweer, de eerste vakantieweek is al bijna om! Aan de ene kant gaat dat veel te snel, aan de andere kant hebben we acht van die weken en wil ik nu toch stiekem ook al wel bijna op vakantie. Ik geniet echt met volle teugen van de vakantie, elke dag uitslapen, ontzettend veel lezen, buiten zijn, heul veel bloggen en natuurlijk ook de nodige blogs en social media bijhouden.
Waar ik ook veel volop van kan genieten is van alle dingen waar melk of een andere vorm van zuivel in zit. Afgelopen woensdag crossten m’n moeder en ik in de mini – andere auto is weg voor reparatie van roest, dus moeten we wel met het schattige kleine autootje :) – naar iemand die geneest op een alternatieve wijze. Daar zijn wij onder de hand wel vertrouwd mee, ik ben er al vaker geweest en heb zo ook m’n melkallergie ontdekt. Het is anders en dat schrikt veel mensen af, ik vind het ‘andere’ wel grappig en geloof er ook in, ook al vind ik sommige dingen ook vreemd. De mensen die het doen hebben er vaak nog een hele nuchtere baan naast als accountant of directeur ofzo en vragen zich soms ook af ‘dit klinkt wel heel vreemd’ maar uiteindelijk werkt en klopt het wel. Mijn onderbewustzijn weet een hoop meer dan ik met mijn verstand en met behulp van spierspanning in m’n arm waardoor je een ja en een nee hebt kun je achter de oorsprong van je allergie komen. Dat bleek bij mij dus een keer in Groningen te zijn geweest, toen ik vier was en bijna op mijn fietsje het kanaal in reed zonder zwemdiploma. Pappa was deze keer echt mijn held maar helemaal verwerkt was het blijkbaar nooit echt.
Met massage enzo is dat dus verholpen en nu moet ik gewoon de knop omgooien en die hele melkallergie achterlaten in het verleden. Ik heb het idee dat dit wel gaat lukken, wat ook kan komen doordat ze ervoor heeft gezorgd dat mijn energie weer helemaal centraal in mijn lichaam zit. Ik zie de frons op je gezicht (krijg je rimpels van :)), maar als ik me goed voel, ook na een roomijsje, dan is dat hetgene voor mij wat telt. Geen verpakkingen meer lezen, recepten of gerechten in een restaurant met kaas niet gelijk hoeven te skippen. Ook al heb ik nooit heel veel last van mijn allergie gehad, dat lijkt me fijn.

Goed voelen, dat doe ik me sowieso wel. Ja, ik kan echt zeggen dat ik lekker in m’n vel zit. Vooral met die lekkere muziek op, en de gezonde kriebels in mijn buik om zo meteen met een vriendin naar de manege te gaan (kriebels omdat ik dat altijd heb als ik ga paardrijden) en voor de klassenlijst die vandaag moet binnenkomen. Ook al heeft niemand hem nog. Ik krijg een gymnasium-atheneumklas en zou het helemaal geweldig vinden als ik bij lief vriendinnetje Annouk uit atheneum in de klas kom.

Het enige wat ik nu een beetje zorgelijk vind is dat de site waar ik mijn foto’s altijd op upload het niet doet en mijn foto’s dus ook niet zichtbaar zijn op mijn blog. (Daarom als goedmakertje deze post.) Het zou dus wel heel fijn zijn als die het weer gewoon gaat doen. Maar het grappige is dat ik al die dingen die ik nu heb besproken – ben ik echt van mijn melkallergie af? in welke klas kom ik? gaat die site het weer doen? – ooit ga weten. Daarom heb ik geen zin om erover te gaan stressen. Over een dag, of twee, of drie, kijk ik wel veel verder. Als het dan nog steeds niet werkt naar mijn wil dan zoek ik wel gewoon een tussenweggetje of oplossing. Het is het eind van de wereld niet joh.
… dat ik dat nuchtere van mijn oma aan de kant van mijn moeder heb. Dat was een welkom cadeautje, oma.

Hester

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief

Social media

  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram

currently listening

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.