Op mijn challengelijstje stond een ‘Winged ooglook’ en dat heb ik vandaag gedaan. Misschien wat simpel, maar toch, het ziet er leuk uit.

Dit is ‘m uiteindelijk geworden (‘uiteindelijk’ alsof ik er heel veel aan geprutst heb, not), geïnspireerd op dit plaatje dat ik ook bij de Challengepost plaatste. Ik wilde namelijk wel wat meer dan alleen een wing en toen werd het dit. Sorry voor de fall-out onder de wing bij mijn neus, maar dat kreeg ik niet echt meer weg en anders was gelijk alles weer geruïneerd. Mijn neus bleek trouwens nog best in de weg te zitten toen ik die wing voor de eerste keer probeerde. Hij kon lang niet zo lang als op ’t plaatje, want dan zou die over m’n neus heen lopen. Niet zo charmant.

Ik deed hem maar op één oog omdat ik ze sowieso niet gelijk krijg en ik het toch niet echt ging dragen. Met dat zwarte topje van de Primark kom ik trouwens wel heel duister en zwart over hè? Hmm. Ja. Alleen de paarse papegaai als oorbel die door mijn haar heen schemert verraadt me dan weer.

Ik vond het wel grappig om te doen en leuk om zo weer even met make-up bezig te zijn. Dus ik raad jou ook aan, leef je lekker uit!

Alle dingen die je meemaakt in je leven vormen je. Dat stopt niet na een aantal jaar, maar gaat gewoon altijd door. Mensen die gepest worden zijn vaak een stuk verlegener, bang dat ze weer commentaar krijgen. En sommige mensen zeggen gewoon wat ze denken. Een groot deel hiervan is ook gewoon “aangeboren” en hoort bij je. Karakters zorgen dat mensen van elkaar verschillen, hun eigen uitspraken en meningen hebben. Vandaag vertel ik jullie over míjn karakter.

575189_235629529884701_899553442_n_large

Wat mensen waarschijnlijk als eerste over mij denken, is dat ik rustig ben en ook een beetje stil. En dit klopt ook zeker wel. In de lessen heb ik er geen behoefte aan om te schreeuwen, lopen, springen, dansen, keihard en veel lachen (haha, niet dat het altijd zo’n zooi is hoor). Nee, dat doe ik dan wel in de pauzes of thuis. In de klas doe ik gewoon wat er van me gevraagd wordt en doe ik de opdrachten die ik moet doen. Dat is iets wat mensen soms ook gek vinden: als we aan het werk gezet worden gaan ze vaak toch nog over iets anders praten, terwijl ik het liefst mijn huiswerk gewoon af heb zodat het thuis niet hoeft.
Dat ik stil ben, daar ben ik het iets minder mee eens. Ik praat soms echt veel te veel, tegen goede vriendinnen en vooral thuis. Dat komt denk ik omdat ik het gewoon niet nodig vind om klasgenootjes waar ik niet dik mee ben bevriend allerlei dingen over leuke situaties met mijn gezin ofzo te vertellen. Ik heb gewoon het idee dat ze dat niet boeit en dat snap ik ook. Dan vertel ik het liever tegen de mensen die ik beter ken en waarvan ik weet dat ze het leuk vinden om te horen. Zo komen de mensen die mij niet zo goed kennen dus aan het idee dat ik een beetje stil ben. Maar als ik in de klas mijn verhaal nog even af wil maken of iets echt nog even wil zeggen terwijl de docent(e) al begonnen is, dan zeg ik dat heus nog wel even, maar dan wel fluisterend.

Tumblr_m0c7pziq7w1r55wheo1_500_large

Ik heb ook niet veel spannende dingen nodig om het leuk te hebben en ben best snel tevreden. Dagje pretparken? No. (Oké, met leuke mensen ofzo is het wel gezellig, maar ik durf echt nergens in.) Thuis uitslapen, lezen, tv-kijken en computeren? Great! Ja, wa dat betreft ben ik echt een beetje een saaie muts. Ik ga eerlijk gezegd niet graag weg, behalve voor echt leuke dingen. Ik ben gewoon graag thuis, met alles veilig binnen handbereik, en zodat ik zelf kan bepalen wanneer ik wat wil doen. Ook al kan ik ook hartstikke genieten van dagjes weg als ik eenmaal weg ben hoor, en daarom is het goed dat mensen mij af en toe gewoon meetrekken.
Wat andere mensen soms ook gek vinden is dat ik het niet erg vind om heel lang achter elkaar een spelletje op mijn mobiel te doen of te lezen ofzo. Niet alles vind ik leuk om zo lang achterelkaar te doen, maar dit soort ‘verslavende’/spannende dingen wel. Wat ik dan wel weer heb, is dat ik als ik lees ik altijd aan de bladzijden frunnik en als ik iets op de computer lees ik altijd de tekst zit te selecteren. Dan wil ik er dus wel weer iets ‘bij’ doen ofzo. Ja, apart haha.

Tumblr_lp2qp0huiu1qilyoao1_500_large

Wat ik ook niet snel doe is lachen en huilen. Allebei uitingen van sterke emoties (verdrietig en blij zijn) die ik echt wel eens ervaar, maar het komt niet zo vaak tot uiting. Ok, dit geldt meer voor huilen dan voor lachen hoor. Huilen doe ik echt hoogstens één keer in de maand als ik het even zo bedenk! Als dingen zich opstapelen en ik me even rot voel springen er wel eens tranen in mijn ogen, en ook als ik pijn heb. Maar een echte huilbui komt niet zo vaak voor. Een echte lachbui ook niet echt. Nu niet denken dat ik heel humeurig ben ofzo hoor! Maar ik heb gewoon een hoge “lachgrens” en lach niet om elk klein ding. Dat vind ik eerder vervelend worden, wat een neplachje ook zou zijn. Bij een goede komedie (of André van Duin!), gekke actie van m’n kat of andere situatie met gezin/vriendinnen vind ik het heerlijk om voluit te lachen, maar dat gebeurt nu eenmaal niet zo snel. Als ik echt hard lach, weet je in elk geval zeker dat ik het echt leuk vind uit de grond van mijn hart!

Tumblr_m584g8mhir1rx4qr3o1_500_large

Ik durf ook niet zoveel, maar vind het daardoor des te leuker als ik iets uiteindelijk wel doe. Ik heb ook best een portie doorzettingsvermogen en kom in het begin soms misschien verlegen over, maar uiteindelijk vind ik niet dat ik dat echt ben. Mijn mond opentrekken om mijn mening te laten horen of iets voor de klas presenteren ervaar ik helemaal niet als doodeng ofzo. Doordat ik rustig ben in de klas kan ik het me soms veroorloven om wel een keer druk te zijn, zonder dat de docenten gelijk boos worden.
Ik vind mijn karakter wel goed. Heel veel kan je er ook niet echt aan veranderen! Dat ik rustig ben vind ik ook niet zo erg hoor, hoort gewoon bij mij en is in sommige gevallen een pluspunt. Tja, dit was het denk ik wel weer. Er kwamen onder het schrijven nog heel veel andere dingen bij me op, maar ik denk dat dit wel een redelijk beeld geeft.

Hoe zit dat bij jou? Wat is jouw karakter ongeveer?

Waarschijnlijk heb je je wel wat dingen afgevraagd toen je deze titel zag, hahaha. Maar het idee van deze post is eigenlijk heel simpel. Fantaseren, dat doen we allemaal wel eens. Lang, kort, over dingen die nooit gaan gebeuren of dingen die je gaat doen. De een heeft een grote fantasie terwijl de ander juist niet erg ver komt, maar dat maakt niet uit: hoe je ook fantaseert, ik vind het heerlijk!

299573_212472922145441_150516628341071_594177_717762123_n_large

Als klein kind laat je het meestal nog de vrije loop. Hele verhalen speelde ik met m’n zus met de barbies en mijn moeder las ik voor uit een boek, terwijl ik nog niet kon lezen – fantasielezen dus. Vraag me nu echt af wat voor onsamenhangende verhalen dat geweest moeten zijn, maar ach ik had er plezier aan en m’n moeder denk ik ook wel. M’n zus en ik waren echte barbiemeisjes en elke middag verdwenen we naar boven om de barbies weer hele avonturen te laten beleven. Met de meubeltjes die we voor weinig geld op de Koninginnemarkt hadden meegescoopt richtten we huisjes in – meestal op mijn kamer en ook in mijn kast – die we gewoon lieten staan. Ook hadden we een soort van doosje met hele kleine uitschuiflaatjes, voor spijkertjes volgens mij, waar we jurkjes, broeken, vestjes en topjes in deden. Oh en niet te vergeten de schoentjes! Ja, dat was echt geweldig, elke keer weer omkleden en dan weer hele verhalen spelen. Nu ‘kan’ ik het jammer genoeg niet meer denk ik, je groeit er echt uit en nu een barbie oppakken en random gaan kletsen.. Dat zou sowieso in de eerste instantie héél raar aanvoelen.

Tumblr_lz6iw1lwnq1rntokao1_500_large

Behalve met ‘spelen’ en ‘fantasielezen’ gebruikte ik mijn fantasie een paar jaar later om verhalen te schrijven. Bijna al mijn personages hadden wel een paard, omdat ik het heerlijk vond om te schrijven hoe ik graag een leventje zou willen lijden. Dan gingen ze hup even paardrijden of kroelen met hun paard. Uiteraard hadden ze ook een groot huis en nog een hond en een jong katje die bij ze in bed sliep. Ik vond het heerlijk om me in deze in mijn ogen ‘perfecte’ situaties in te leven en hoopte stiekem dat andere mensen ook zo blij werden als ze ze lazen (soms postte ik ze op een forum op een diertjessite waar ik toen heel actief was). Het schrijven vind ik nog steeds heel erg leuk, maar ik hield het nooit vol en vind het nu een beetje jammer dat ik dan die onafgemaakte verhalen heb, aangezien het best wat tijd kost. Nu dus eerst maar even m’n blog en later misschien nog een keer.

Tumblr_m5h35wwpze1qkao5ro1_500_large

En mijn fantasie schakel ik ook heel vaak in bij random dingen. Heb ik ergens zin in? Dan kan ik er de avond van tevoren voor ik in slaap val nog even heerlijk over denken, me erop verheugen, en het iets leuker maken met die fantasie. Ook plaats ik in plaats van een personage mezelf ook graag in zo’n ‘perfecte’ situatie. Ik ben ook heel happy met wat ik nu allemaal heb, maar ’s morgens een rit op je paard maken of een kleine kitten hebben die bij je in bed slaapt, awwwh so cute. Of een boemgroot huis met een hele grote tuin, lijkt me ook wel eens leuk! Staat heus niet op nummer één op mijn wensenlijst, want er zitten genoeg nadelen aan, maar erover fantaseren en alleen de voordelen meenemen vind ik heerlijk. En zit je in een stressperiode? Denk je in dat je ergens op een warm strand ligt… met de geur van zonnebrand, zon op je huid, klein briesje en strandgeluiden om je heen… Misschien een beetje een teleurstelling als je je ogen opendoet, maar voor dat moment ben je zeker wel eventjes ontstresst!

Tumblr_l9kq8qge201qcxpc7o1_500_largeIk hou van die Galaxyplaatjes!

Mijn tip voor jullie is dus: Gebruik je fantasie eens wat vaker en wees er blij mee. Verveel je je als je bijvoorbeeld moet wachten (niet meer in een saaie les!), pak dan voor een keertje niet je telefoon: just do some daydreaming. Kom je niet in slaap? Denk aan de leuke dingen van morgen of volgende week of volgende maand. Grote kans dat je er ook over droomt, maar in elk geval val je rustiger in slaap dan wanneer je ToDo lijstjes aan het volproppen bent. Heb jij niet zo’n grote fantasie? Geen probleem, oefening baart kunst!

Kun jij dit mee de dag innemen?  Fantaseer(de) jij veel?

Hester

life rocks when you celebrate it

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (18), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin'. Tip van yours truly! X

Archief

Social media

  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram

currently listening