Ik hou van eten. Ik kan er dan ook enorm van genieten. Van eten, maar ook van naar eten kijken en wegzwijmelen. Het is heel erg, maar op WeHeartIt kan ik me echt uren vermaken met het kijken naar de lekkerste foodfoto’s. ZO. LEKKER! En eten is vaak juist heel lelijk op de foto, dus een mooie foodfoto is niet zomaar even gemaakt. Voor jullie zette ik de mooiste hier neer. Misschien een beetje too much op de vroege morgen – verwacht een hoop chocolade en kleurstof -, maar ik persoonlijk vind het het wel waard en ik denk dat jullie het ook wel kunnen waarderen, haha. Een volgende keer misschien een healthy food postmaar voor nu staan de meest foute en lekkere snacks voor jullie op een rijtje. Enjoy! Oh, en pak even een bakje… het water loopt je waarschijnlijk in (uit) de mond!

Tumblr_lwgzf4z9lf1r3ihdjo1_500_largeTumblr_m16a21ioxc1qezzfso1_500_large
Tumblr_m6a7gjq0jw1r8ttuno1_500_large137430226098481903_k2y9prif_c_largeTumblr_liwkcqhbdz1qiye90o1_500_largeTumblr_lxrbrbdyny1ql4ioto1_500_large

Lees verder ...

Vandaag is de première, we gaan van start en ik heb er zooo veel zin in! Zoals je ziet komt dit artikel als tweede artikel, dit omdat ik het meer als extraatje beschouw omdat het niet echt een normaal artikel is. Zo hebben sommige mensen nog meer plezier van mijn blog, en lijden de bezoekers die hier niet van houden er ook niet onder. Oké, ik hoop dat jullie er ook zin in hebben! Let’s godio!

Tumblr_ljq4mtxoen1qzcwzbo1_500_large

Het vage geluid van een kattenbelletje zorgt ervoor dat ik wakker word uit mijn slaap. Nou is dat sowieso al nooit leuk, maar zeker niet nu ik midden in een droom zat waarin ik aan het strand lag. Met moeite krijg ik een oog open en kijk op de wekker. Wat, 5:38 pas, waarom ben ik ook alweer wakker? Ik rol naar de andere kant van het bed en doe nu allebei mijn ogen maar eens open. Ohja, dat was het, ik hoorde een kattenbelletje! Dat zal Coco wel weer zijn: die krijg je z’n streken echt nooit meer afgeleerd, dus daar zijn we na drie jaar proberen ook maar mee gestopt. Het is nog pikdonker in mijn kamer, dus ik knip mijn bedlampje aan en laat mezelf uit bed glijden. ‘Coco, waar ben je? Pssst, kom maar!’ fluister ik zachtjes. Ik kijk om me heen maar zie en hoor niets, dus loop ik maar een stukje verder, de gang op. Als ik over de drempel van mijn kamer heen stap hoor ik het geluid weer, maar het lijkt wel uit mijn kledingkast te komen… Dat zal toch niet? Ik doe de deur voorzichtig open en zie dan helemaal geen Coco, maar een hanger met kettingen die is gevallen. Toevallig hangt er aan een zo’n ketting precies zo’n belletje als Coco heeft, wat me al vaak genoeg in verwarring heeft gebracht. Waarom die hanger om half zes ’s morgens is gevallen, geen idee, maar dat gebeurt wel vaker in mijn kamer. Ik ben eigenlijk nog veel te slaapdronken om er verder over na te denken en kruip mijn – inmiddels koude, waarom heb ik die deken niet even teruggeslagen? – bed weer in.

Lees verder ...

Dat is wat wij zeggen en wat wij, vrouwen, natuurlijk keihard ontkennen want ‘zo belangrijk is het heus niet’. Maar diep in ons hart weten we wel beter en beamen we dit voor de volle 100%. Als je haar maar goed zit, en zo niet, dan toch. Dan zullen we er álles aan doen om het wél goed te laten zitten. Want met plukjes overeind, plukjes de verkeerde kant op, statisch of pluizig haar gaan wij de straat niet op. No. Freaking. Way.

Tumblr_lrq3imu7sl1qblwmxo1_500_large

Waarom het zo belangrijk voor ons is? Ik weet het niet. Toch is hun haar bij de meeste vrouwen toch echt wel een puntje, iets wat ook weer naar voren komt als ze naar de kapper gaan. Tja, het moet wel, die dode puntjes zijn ook niets. Maar.. alleen bijpunten! Met pijn in hun hart zien de meeste meiden hun lange haar op de grond vallen, en al is er maar een klein stukje af, toch voelt het opeens weer stukken korter als je er met je handen doorheen gaat… te kort eigenlijk. Uiteraard zijn er ook uitzonderingen op de ongeschreven regel, meiden die gewoon voor een boblijn of kort koppie gaan. Van kinds af aan al, of die gewoon opeens de knoop doorhakken. Ik vind het altijd stoer als ze dat doen en vaak ook heel erg mooi, maar de meeste meiden houden toch wel het meest van lang haar. Zo was de onderlinge ‘strijd’ op de basisschool ook altijd: wie heeft het langste haar? Het werd niet uitgesproken, maar af en toe werd er vergeleken en denigrerend gezegd: ‘mijn haar is echt veeel langer dan het jouwe’. Of zat ik gewoon op een hele rare basisschool?

Ik ben helemaal niet zo ‘close’ met mijn haar. Dat wil zeggen, ik doe er vrij weinig mee en hecht er ook niet zo heel erg veel waarde aan ofzo. Het hoeft van mij niet superlang en van een keertje naar de kapper raak ik niet gelijk diep in de put, al vind ik wel dat het na een kappersbezoek nooit echt super zit dus ik ben er alsnog niet echt fan van. Maar ik ben er ’s morgens niet langer dan drie minuten mee bezig, borstel erdoor en klaar. Meestal zit het dan ook wel gewoon goed en ik ben te lui om er allerlei leuke dingen mee te doen en uit te proberen. Alhoewel ik heel erg kan genieten van mijn haar als het goed zit, doe ik er niet heel veel mee qua tutorials, vlechtjes, staarten, knotjes etc. Voorlopig nog even geen haartutorials op Hesterly.nl dus. Anyway, mijn laxe houding tegenover mijn haar slaat 180 graden om als het niet goed zit. Dat is ook het geval vandaag en de aanleiding voor dit artikel. Ik stond op, gisteren gedoucht ’s avonds en het zat gewoon prima, en nu.. alles stond omhoog en de andere kant op. Met een borstel probeerde ik het een beetje te temmen en mijn scheiding terug te vinden, maar het werd er niet veel beter op. Mijn lok wilde niet naar beneden en zat heel de tijd opzij of omhoog en één plukje hing er zeg maar een beetje onder, terwijl die er normaal gewoon ‘bij hoort’. Nat maken, föhnen, schuifspeldjes in en uit, borstelen, vasthouden, wachten tot het droog is, shiiiit het zit nog steeds voor geen meter. Daar gaat je zaterdagmorgen.

Lees verder ...

Dit artikel waarin ik vertelde dat ik mijn bovenarm heb gebroken is je vast niet ontgaan, of nouja, misschien ook wel. En hoewel ik niet ingegipst zit, kan ik alsnog een heleboel – vanzelfsprekende – dingen tijdelijk even niet. Ik ben niet van plan hier enorm te gaan zeuren over de dingen die ik allemaal niet kan, want daar wordt niemand blij van, maar ik kan het wel ombuigen naar iets positiefs en dat is dan ook wat ik heb gedaan: in dit lijstje lees je alle dingen waar ik weer extra van kan genieten als ik ze wel weer kan.

 photo Snapshot_20130308_3_zps32004ea5.jpg

Alleen douchen, heerlijk weer allebei mijn handen door mijn haar halen, zonder mijn linkerarm steeds vast te moeten houden. En dan zonder problemen mijn haar föhnen, gezicht schoonmaken en oja, mijn oksels scheren… Want je hoeft nu echt niet te denken dat ik mijn arm omhoog krijg!

Typen, dat ging altijd met een sneltreinvaart maar nu gaat dat minstens twee keer zo sloom en dat is best frustrerend (ik ben nogal langdradig namelijk, haha). Ik kan niet wachten tot ik mijn handen weer over het toetsenbord hoor en zie vliegen en ook weer lekker kan commenten bij alle andere blogs.

Eten met mes en vork, ik voel me af en toe net een boer!

Coco heb ik ook al heel lang (voor mijn gevoel dan hè) niet meer opgetild! Ik gok dat hij dat wel prima vind maar ik mis het wel, dus hij kan wat verwachten over een paar weken… Wie voelt er wat voor om hem mentaal voor te bereiden?

In mijn eigen bed slapen, die is 75 cm hoog gok ik en tja, daar kom je dus gewoon niet in/op met een arm… (Edit: ik heb er alweer een nachtje in geslapen, yay!)

Outfits dragen die fabuleuzer zijn dan joggingsbroeken (want ik kan een knopen niet met een hand dicht doen lijkt me…) met hele wijde shirts, al is het voor nu ook weer niet zo heel erg: het zit lekker en toch (bijna) niemand ziet me. De zwarte joggingsbroek met ritsjes van Primark die mijn zus nog even voor me meenam is trouwens nog wel leuk, maar goed ik mis mijn strakke spijkerbroeken, bloesjes en jasjes best een beetje.

Snel naar de wc gaan lijkt me ook wel weer handig.

Lees verder ...

Hester

Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief

Social media

  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram

currently listening

cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.