Personal

Via de post kreeg ik een brief van mijn school (net als iedereen) waarmee ik het afgelopen jaar helemaal heb afgesloten en ook alvast een ‘preview’ van volgend jaar heb gekregen. Dit kan ik natuurlijk niet aan jullie neus voorbij laten gaan…

 RapportampKlassenindeling1_zps29717001.jpg

Allereerst mijn klassenindeling. Ik kom in een combinatieklas met gymnasium- en atheneumleerlingen. Daar ben ik niet zo wild enthousiast over aangezien de gymnleeringen van een paar vakken een uur minder hebben en in plaats daarvan Grieks & Latijn, terwijl de athleerlingen die lessen dan gewoon krijgen en wij in feite ‘achterlopen’. Ik ben dus best benieuwd hoe ze dat gaan oplossen en of het niet één grote bende wordt met het rooster en nog erger als het door uitval opgeschoven wordt, volgens mij zijn die dubbeluren dan echt blokkades. Maarja de roostermaker kan het ook aan met keuzevakken enzo in de bovenbouw, waarschijnlijk zijn wij daarbij een eitje.
Wel heel leuk aan dit hele mixgebeuren is dat ik weer bij Annouk in de klas kom waar we nog even voor gesmeekt hebben, dus wat dat betreft wordt het vast een heel gezellig jaar! Voor de rest zit ik ook bij Hannah en nog andere meiden uit m’n oude klas vorig jaar. Er zijn (behalve Annouk en nog een meisje) alleen maar meiden afgestroomd naar ath en geen meiden bijgekomen, omdat in V2a de meiden echt in grote meerderheid waren en ze het nu hebben aangevuld met athjongens. Volgens mij wordt het wel een gezellig jaar! Met die groene strepen enzo ging ik trouwens even aanstrepen wie gymn doet, was benieuwd hoeveel dat er ongeveer waren (van sommige weet ik het namelijk niet precies) maar het is wel aardig verdeeld. De klas bestaat trouwens uit 27 leerlingen en misschien komt er nog iemand bij.

 RapportampKlassenindeling2_zpseeb47ace.jpg

Mijn rapport! Uiteraard ben ik hier heel erg blij mee. Twee tienen en niet eens een 9,5 maar gewoon een 9,6 (heb ik aan het eind van het jaar nog even opgehaald). Het enige wat ik wel jammer vind is de 8,5 voor Nederlands, 9,5 voor Latijn en 7,5 voor techniek. Hartstikke goede cijfers maar de laatste twee decimalen waren tussen de 45 en de 49, wat dus afgerond wel 50 (0,5 dus) is, maar niet zorgt voor een cijfer hoger dan het eerste getal, dus geen 9 voor Nederlands, 10 voor Latijn en 8 voor techniek, maar als de laatste decimalen tussen de 50 en 54 inzaten was het wel ‘naar boven’ afgerond. Heel verhaal dus haha, maar ik vind het wel ‘stom’ dat ik door een paar tienden of nog minder bij drié cijfers naar beneden afgerond sta, omdat drie tienen en maar één zeven helemaal leuk geweest zou zijn :) Maar ik ben nog steeds hartstikke blij natuurlijk en ga echt niet zeiken of erover inzitten. Want als je het gemiddelde berekent met de kommagetallen maakt het niet uit en sta ik een 8,53, dus afgerond eigenlijk een 9 en ben ik ‘bevorderd naar’ en ‘geplaatst in’ gymnasium 3! Ohyeah!

 RapportampKlassenindeling3_zps79090b28.jpg

Ik vond dit jaar een leuk jaar met gezellige vriendinnen en (hele) goede cijfers, altijd wel fijn als je het ook echt zo duidelijk ziet dat je het goed hebt gedaan. (Ik was pas op een feestje bij een vriendin, broertje vroeg hoe ik heette, zegt ‘ie: oh, over jou vertelt ze wel eens, jij bent zo slim! Lol ^^) Ik hoop dat volgend jaar net zo gaat worden, maar ga er nog niet teveel denkwerk aan besteden. School? Denken? Hmm, nee…

Pas postte ik al over fantasie en fantaseren en toen kwam ik op het idee om eens te fantaseren over de toekomst. Niet een heel plan van studies, banen, huizen etc. want daar heb ik nog geen flauw benul van, maar wel aan de dingen denken die ik graag zou willen hebben/doen. Om dat in kaart te brengen leek het me het handigst om een dag uit mijn leven over een paar jaar te beschrijven. Niet zoals het waarschijnlijk zal zijn, maar wel zoals ik het leuk zou vinden. Fantaseren is ook niet echt waarheidsgetrouw natuurlijk en het is nogmaals geen plan, maar gewoon wat hersenspinsels. En misschien dat er ook maar één zinnetje waar van is, dat zou al leuk zijn!

Zaterdag wordt de dag dat ik een stuk van die dag ga posten. Ik begon met schrijven en wilde het volgens het oorspronkelijke plan gewoon in één post doen, maar toen had ik opeens al 777 woorden terwijl ‘ik’ nog niet eens de deur uit was. Oeps. Aangezien ik het niet wil afraffelen en jullie ook niet teveel wil vervelen, knip ik het dus gewoon op. Ik vind het hartstikke leuk om aan te schrijven (misschien is het soms een beetje te positief, maar daarvoor is het dus een fantasie) omdat ik schrijven nog steeds hartstikke leuk vind, en dit als gewoon een klein projectje werkt beter dan een verhaal dat nooit afkomt. Dus, ik hoop dat jullie het ook met plezier gaan lezen!


‘Paspoort’

Leeftijd: 24
Woonplaats: Bennebroek (in de buurt van Haarlem)
Opleidingen: 11-17 jaar vwo, 17-21 jaar hbo/universiteit
Werk: hmm, geen idee! Stiekem kan ik alles wel, en ik heb geen idee wat ik wil. Iets met Taal & Communicatie denk ik – vertaler, personal assistant, communicatiemedewerker, accountmanager, beleidsmedewerker… Ik werk in Haarlem van half 9 tot half 5
Huisdier: Hond, Cavalier King Charles Spaniel genaamd Iggy
Vriend: Jaaa, die heb ik ook! Haha, vind ik nog wel het leukste deel, gewoon een hele leuke vriend verzinnen. Hij heet Geoffrey, is 26 jaar oud, woont in Heemstede en is licht getint ^^
Auto: Volkswagen Up in de kleur zeegroen (zou die dan bestaan?)

Oh, en als er een zin cursiefgedrukt staat (en het is geen Engelse term), betekent dat dat het een opmerking tussendoor is uit het heden.

Onsamenhangend geklets (gelul), af en toe is dat gewoon leuk. Om te lezen, om te praten, om te schrijven, om te typen. Bloggen is leuk en een artikel met een duidelijke richting, mening of tip is toch wel handig maar het is ook gewoon je eigen domeintje waar onsamenhangende verhalen af en toe ook moeten verschijnen. Gewoon, om het je eigen te maken. Dus kunnen jullie hier weer een hoop geklets verwachten, over veel verschillende onderwerpen.
Wie kan me uitleggen hoe ik het bij onsamenhangend geklets nog voor elkaar krijg een intro te verzinnen? 


Because I feel so LUCKY

Op dit moment is het vrijdag – vrijdag alweer, de eerste vakantieweek is al bijna om! Aan de ene kant gaat dat veel te snel, aan de andere kant hebben we acht van die weken en wil ik nu toch stiekem ook al wel bijna op vakantie. Ik geniet echt met volle teugen van de vakantie, elke dag uitslapen, ontzettend veel lezen, buiten zijn, heul veel bloggen en natuurlijk ook de nodige blogs en social media bijhouden.
Waar ik ook veel volop van kan genieten is van alle dingen waar melk of een andere vorm van zuivel in zit. Afgelopen woensdag crossten m’n moeder en ik in de mini – andere auto is weg voor reparatie van roest, dus moeten we wel met het schattige kleine autootje :) – naar iemand die geneest op een alternatieve wijze. Daar zijn wij onder de hand wel vertrouwd mee, ik ben er al vaker geweest en heb zo ook m’n melkallergie ontdekt. Het is anders en dat schrikt veel mensen af, ik vind het ‘andere’ wel grappig en geloof er ook in, ook al vind ik sommige dingen ook vreemd. De mensen die het doen hebben er vaak nog een hele nuchtere baan naast als accountant of directeur ofzo en vragen zich soms ook af ‘dit klinkt wel heel vreemd’ maar uiteindelijk werkt en klopt het wel. Mijn onderbewustzijn weet een hoop meer dan ik met mijn verstand en met behulp van spierspanning in m’n arm waardoor je een ja en een nee hebt kun je achter de oorsprong van je allergie komen. Dat bleek bij mij dus een keer in Groningen te zijn geweest, toen ik vier was en bijna op mijn fietsje het kanaal in reed zonder zwemdiploma. Pappa was deze keer echt mijn held maar helemaal verwerkt was het blijkbaar nooit echt.
Met massage enzo is dat dus verholpen en nu moet ik gewoon de knop omgooien en die hele melkallergie achterlaten in het verleden. Ik heb het idee dat dit wel gaat lukken, wat ook kan komen doordat ze ervoor heeft gezorgd dat mijn energie weer helemaal centraal in mijn lichaam zit. Ik zie de frons op je gezicht (krijg je rimpels van :)), maar als ik me goed voel, ook na een roomijsje, dan is dat hetgene voor mij wat telt. Geen verpakkingen meer lezen, recepten of gerechten in een restaurant met kaas niet gelijk hoeven te skippen. Ook al heb ik nooit heel veel last van mijn allergie gehad, dat lijkt me fijn.

Goed voelen, dat doe ik me sowieso wel. Ja, ik kan echt zeggen dat ik lekker in m’n vel zit. Vooral met die lekkere muziek op, en de gezonde kriebels in mijn buik om zo meteen met een vriendin naar de manege te gaan (kriebels omdat ik dat altijd heb als ik ga paardrijden) en voor de klassenlijst die vandaag moet binnenkomen. Ook al heeft niemand hem nog. Ik krijg een gymnasium-atheneumklas en zou het helemaal geweldig vinden als ik bij lief vriendinnetje Annouk uit atheneum in de klas kom.

Het enige wat ik nu een beetje zorgelijk vind is dat de site waar ik mijn foto’s altijd op upload het niet doet en mijn foto’s dus ook niet zichtbaar zijn op mijn blog. (Daarom als goedmakertje deze post.) Het zou dus wel heel fijn zijn als die het weer gewoon gaat doen. Maar het grappige is dat ik al die dingen die ik nu heb besproken – ben ik echt van mijn melkallergie af? in welke klas kom ik? gaat die site het weer doen? – ooit ga weten. Daarom heb ik geen zin om erover te gaan stressen. Over een dag, of twee, of drie, kijk ik wel veel verder. Als het dan nog steeds niet werkt naar mijn wil dan zoek ik wel gewoon een tussenweggetje of oplossing. Het is het eind van de wereld niet joh.
… dat ik dat nuchtere van mijn oma aan de kant van mijn moeder heb. Dat was een welkom cadeautje, oma.

Alle dingen die je meemaakt in je leven vormen je. Dat stopt niet na een aantal jaar, maar gaat gewoon altijd door. Mensen die gepest worden zijn vaak een stuk verlegener, bang dat ze weer commentaar krijgen. En sommige mensen zeggen gewoon wat ze denken. Een groot deel hiervan is ook gewoon “aangeboren” en hoort bij je. Karakters zorgen dat mensen van elkaar verschillen, hun eigen uitspraken en meningen hebben. Vandaag vertel ik jullie over míjn karakter.

575189_235629529884701_899553442_n_large

Wat mensen waarschijnlijk als eerste over mij denken, is dat ik rustig ben en ook een beetje stil. En dit klopt ook zeker wel. In de lessen heb ik er geen behoefte aan om te schreeuwen, lopen, springen, dansen, keihard en veel lachen (haha, niet dat het altijd zo’n zooi is hoor). Nee, dat doe ik dan wel in de pauzes of thuis. In de klas doe ik gewoon wat er van me gevraagd wordt en doe ik de opdrachten die ik moet doen. Dat is iets wat mensen soms ook gek vinden: als we aan het werk gezet worden gaan ze vaak toch nog over iets anders praten, terwijl ik het liefst mijn huiswerk gewoon af heb zodat het thuis niet hoeft.
Dat ik stil ben, daar ben ik het iets minder mee eens. Ik praat soms echt veel te veel, tegen goede vriendinnen en vooral thuis. Dat komt denk ik omdat ik het gewoon niet nodig vind om klasgenootjes waar ik niet dik mee ben bevriend allerlei dingen over leuke situaties met mijn gezin ofzo te vertellen. Ik heb gewoon het idee dat ze dat niet boeit en dat snap ik ook. Dan vertel ik het liever tegen de mensen die ik beter ken en waarvan ik weet dat ze het leuk vinden om te horen. Zo komen de mensen die mij niet zo goed kennen dus aan het idee dat ik een beetje stil ben. Maar als ik in de klas mijn verhaal nog even af wil maken of iets echt nog even wil zeggen terwijl de docent(e) al begonnen is, dan zeg ik dat heus nog wel even, maar dan wel fluisterend.

Tumblr_m0c7pziq7w1r55wheo1_500_large

Ik heb ook niet veel spannende dingen nodig om het leuk te hebben en ben best snel tevreden. Dagje pretparken? No. (Oké, met leuke mensen ofzo is het wel gezellig, maar ik durf echt nergens in.) Thuis uitslapen, lezen, tv-kijken en computeren? Great! Ja, wa dat betreft ben ik echt een beetje een saaie muts. Ik ga eerlijk gezegd niet graag weg, behalve voor echt leuke dingen. Ik ben gewoon graag thuis, met alles veilig binnen handbereik, en zodat ik zelf kan bepalen wanneer ik wat wil doen. Ook al kan ik ook hartstikke genieten van dagjes weg als ik eenmaal weg ben hoor, en daarom is het goed dat mensen mij af en toe gewoon meetrekken.
Wat andere mensen soms ook gek vinden is dat ik het niet erg vind om heel lang achter elkaar een spelletje op mijn mobiel te doen of te lezen ofzo. Niet alles vind ik leuk om zo lang achterelkaar te doen, maar dit soort ‘verslavende’/spannende dingen wel. Wat ik dan wel weer heb, is dat ik als ik lees ik altijd aan de bladzijden frunnik en als ik iets op de computer lees ik altijd de tekst zit te selecteren. Dan wil ik er dus wel weer iets ‘bij’ doen ofzo. Ja, apart haha.

Tumblr_lp2qp0huiu1qilyoao1_500_large

Wat ik ook niet snel doe is lachen en huilen. Allebei uitingen van sterke emoties (verdrietig en blij zijn) die ik echt wel eens ervaar, maar het komt niet zo vaak tot uiting. Ok, dit geldt meer voor huilen dan voor lachen hoor. Huilen doe ik echt hoogstens één keer in de maand als ik het even zo bedenk! Als dingen zich opstapelen en ik me even rot voel springen er wel eens tranen in mijn ogen, en ook als ik pijn heb. Maar een echte huilbui komt niet zo vaak voor. Een echte lachbui ook niet echt. Nu niet denken dat ik heel humeurig ben ofzo hoor! Maar ik heb gewoon een hoge “lachgrens” en lach niet om elk klein ding. Dat vind ik eerder vervelend worden, wat een neplachje ook zou zijn. Bij een goede komedie (of André van Duin!), gekke actie van m’n kat of andere situatie met gezin/vriendinnen vind ik het heerlijk om voluit te lachen, maar dat gebeurt nu eenmaal niet zo snel. Als ik echt hard lach, weet je in elk geval zeker dat ik het echt leuk vind uit de grond van mijn hart!

Tumblr_m584g8mhir1rx4qr3o1_500_large

Ik durf ook niet zoveel, maar vind het daardoor des te leuker als ik iets uiteindelijk wel doe. Ik heb ook best een portie doorzettingsvermogen en kom in het begin soms misschien verlegen over, maar uiteindelijk vind ik niet dat ik dat echt ben. Mijn mond opentrekken om mijn mening te laten horen of iets voor de klas presenteren ervaar ik helemaal niet als doodeng ofzo. Doordat ik rustig ben in de klas kan ik het me soms veroorloven om wel een keer druk te zijn, zonder dat de docenten gelijk boos worden.
Ik vind mijn karakter wel goed. Heel veel kan je er ook niet echt aan veranderen! Dat ik rustig ben vind ik ook niet zo erg hoor, hoort gewoon bij mij en is in sommige gevallen een pluspunt. Tja, dit was het denk ik wel weer. Er kwamen onder het schrijven nog heel veel andere dingen bij me op, maar ik denk dat dit wel een redelijk beeld geeft.

Hoe zit dat bij jou? Wat is jouw karakter ongeveer?

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.