Personal

… Mijn mentor besloot ‘tik tik wie ben ik’ te doen om de tijd nog even op te vullen. Ehh daar voelen we ons dus echt te oud voor!

… Een nieuwe klasgenoot uit Limburg op de vraag van mijn mentor ‘Spreek je ABN of Limburgs?’ met zijn Limburgse accent antwoordde ‘ja, een beetje misschien’. Nou ik hoorde dat accent echt wel, en dat vind ik – zonder mensen belachelijk te maken – best wel  grappig. :’)

… Naar school gaan betekent ook weer: snelchippende nagellak.

… Ik Brenda twintig minuten liet wachten omdat zij tien minuutjes eerder uit was en ik er tien minuten over deed om pagina’s uit boeken te kopiëren. Ik wilde haar sms’en, maar mijn mobiel ging weer eens vanzelf uit en dan moet ik de accu er even uit halen, maar ik krijg dat achterkantje er nooit goed af.

… Ik haalde een nieuwe kluis op en in plaats van de laagste heb ik nu de hoogste, ook wel eens fijn!

… Daardoor miste ik ook de sms van mijn moeder dat mijn boeken binnen zijn gekomen, wat best handig is als je op school zit. Het is zelfs nog binnen de vijf werkdagen, thanks Van Dijk! Dat betekent dus: kaften vanavond! Daar vind ik niks aan, maar mijn moeder helpt altijd mee en mijn zus liet weten dat ze het ook wel leuk vond (vindt).

… Ik werd vanmorgen wakker en had echt zoiets van: hey, radio, gezellig. Wacht. Radio? Radiowekker? Zó vroeg wakker? Nog een keer omdraaien of… WACHT, school!

… Sorry hoor maar het is best leuk om bruggertjes te kijken, ook al heb ik er eigenlijk niet zo heel veel gespot. Sommige waren zó ienie-minie! En ik was ontzettend blij dat ik niet meer in de eerste zit: die eerste schooldag was best eng, want ik kende helemaal geen meisjes in mijn nieuwe klas.

… Ik het idee heb dat ik een beetje een tijdprobleem krijg. Ik lees mijn bloglovin’ posten met plezier, maar als ik meer huiswerk krijg kan ik ze echt niet meer allemaal lezen + bloggen! Voor de vakantie viel het nog wel mee, maar ik ben in de vakantie een paar blogs meer gaan volgen en in de vakantie las ik ze verdeeld over de dag, maar nu kom ik thuis en zijn het er 20 ofzo. Plus commenten = best een tijdje bezig… Oeps.

… Mijn leraar Nederlands het leuk vond om te beginnen met het hoofdstuk ‘Lezen’, een soort van begrijpend lezen. Dat is het belangrijkst en telt zes in plaats van drie keer mee maar raad eens? Daar ben ik niet bepaald goed in, vorige keer haalde ik zelfs een 6,2… Dus waarschijnlijk sta ik nu op mijn eerste rapport niet echt hoog en mag ik het daarna helemaal op gaan halen. Ach ja, ik ga me gewoon wel inzetten.

… Nu we het toch over leraren hebben, mijn ex-mentor (vorig jaar) die natuurkunde geeft, gaf ons het derde uur les na twee uur mentoruur en begon gelijk ingewikkeld te doen over krachten. WHUUT?!

En wat heb jíj beleefd?

Intro DITF
DITF #1
DITF #2
DITF #3
DITF #4
DITF #5

‘Ben je al klaar?’ vraag ik en ik plof naast Geoffrey op de bank. ‘Nog twee seconden,’ antwoordt die. De laptop laadt de foto’s in zodat ik zo meteen het kaartje weer kan gebruiken om nog wat foto’s van een paar producten te maken. Hij klikt het kaartje eruit en geeft het aan mij, waarna ik hem weer in de camera stop. ‘Mag ik de foto’s alvast bewerken enzo?’ vraagt hij. Ik twijfel even; hij ziet het en lacht. ‘Oh, kom op, kan je nou nog steeds geen werk uit handen geven?’ Om me niet te laten kennen antwoord ik snel. ‘Eh, nee, je mag het wel doen.’ Stom genoeg voel ik mijn wangen warm en hoogstwaarschijnlijk ook rood worden, dus ik loop snel naar mijn ‘werk’kamer om de producten zo mooi mogelijk neer te zetten, ook nog met een beetje goede belichting. In volledige stilte schiet ik wat foto’s en een halfuurtje later loop ik weer naar de bank toe. ‘Zitten er mooie foto’s tussen?’ vraag ik terloops. ‘Natuurlijk, ik heb ze gemaakt…’ ‘Niet zo arrogant doen hé!’ Ik klim vanaf de achterkant, over de leuning heen, op het plekje naast Geoffrey. ‘Laat eens zien?’ vraag ik, terwijl ik me tegen hem aan nestel.

Om tien uur heb ik Geoffrey uitgezwaaid, heb ik net even een rondje met Iggy gelopen en ben ik weer alleen. Die tijd gebruik ik meestal om even op te ruimen, ik word er heerlijk rustig van en kom al een beetje in de slaapmood. Ik zorg eerst dat de keuken netjes is, daarna ruim ik alle prulletjes op de salontafel en bank op, zorg dat de gang schoon is van de aarde van het parkje die we naar binnen hebben gelopen en zet mijn schoenen netjes. Ik voel dat ik al best moe ben na een hele dag werken en gezelligheid en loop dus naar mijn klein-maar-fijne badkamertje om mijn gezicht te reinigen, voor drie minuutjes onder de douche te staan en me in te soppen met mijn lievelings douchegel. Ik trek mijn superzachte pyjama aan, gooi wat kleren in de was en hang sommige weer terug. Mijn kamer is nog netjes, dus die hoef ik niet meer op te ruimen. Ik bedenk me opeens dat ik de producten die ik heb gefotografeerd nog niet heb opgeruimd, dus loop ik nog even terug om ze in het laatje te doen. Ik vind het fijn om alles op te ruimen, het maakt me rustig en zo kan ik lekker slapen. Een  nieuwe dag start ik graag met een schone lei, of eigenlijk een schoon huis, en niet met de troep van gister. Ik gaap en bedenk me dan dat ik mijn tanden nog moet poetsen. Oja… Dus sleep ik me maar naar de badkamer om een langdurige poetssessie te houden. Leuk vinden doe ik het nog steeds niet.
Ik roep Iggy, waarop hij komt aanwaggelen vanaf zijn plekje. Ik doe het niet altijd, maar als Geoffrey net weg is vind ik dat ik een goed excuus heb om Iggy in mijn kamer te laten slapen. Op of in bed gaat me iets te ver; dat zou ik wel met een kat doen, maar niet met een hond. Daarom de gulden middenweg. Iggy zoekt zijn plekje, ploft neer en sluit zijn oogjes gelijk. ‘Welterusten,’ fluister ik. Ik doe het lampje uit, bid nog even en val dan in slaap.

… En hiermee sluit ik de DITF reeks af! Ik moest mezelf er af en toe wel even toe zetten om verder te schrijven, maar uiteindelijk ben ik toch blij dat ik het gedaan heb, want ik vond het toch wel een leuk projectje. Had ik het gewoon in Word gedaan, dan was ik allang gestopt, maar omdat ik hier mezelf een soort deadline heb gesteld en echt niet wilde stoppen voor het af was, heb ik het toch maar weer mooi gedaan. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen (of heb je het stiekem overgeslagen?) en dat ik het later terug lees met een glimlach op m’n gezicht.

Vandaag heb ik geen post voor jullie over een leuk onderwerp, vanuit de leuke, vlotte, grappige Hester. Vandaag is het nét even een tikkeltje serieuzer en misschien zit je nu lekker in de zon aan het zwembad en heb je hier helemaal geen zin in. Nou, dan lees je het lekker niet. Maar ik kan het niet alleen over de leuke dingen uit mijn leven hebben. Want er gebeuren ook minder leuke dingen. Dus.

Laat ik maar bij het begin beginnen. Mijn opa (vaders kant) had een zwak hart en al drie hartaanvallen gehad. In het voorjaar als ik het goed heb was hij al heel ziek en had vocht achter zijn longen waardoor hij nog maar heel weinig lucht kreeg. We verwachtten dat het niet lang meer zou duren, totdat hij nieuwe plaspillen kreeg en weer aardig opkrabbelde. Hij was vaak moe, maar het ging best goed. En toen belde de buurvrouw van mijn opa en oma gister op. Ik gaf de telefoon aan mijn vader, hoorde even later de woorden ‘overleden?’ vallen. Niet veel later kregen we weer een telefoontje. De dokter was geweest en het was waar. Mijn opa was, en is, overleden – gelukkig rustig en in vrede. Mijn moeder kwam uit haar werk en rond drie uur zaten we in de auto. Het is anderhalf uur rijden en het begon ook nog eens keihard te regenen. Ik zal jullie niet alle details vertellen, dat is niet nodig. Maar heftig, ja dat was het wel. Bovendien was het de eerste persoon in mijn directe omgeving die overleden is, de eerste ook die ik daar zo zag liggen. Mijn nicht (9 jaar ouder dan ik) ontfermde zich over me, dus dat was heel fijn. We praatten met de hele familie en de dominee, gingen naar de snackbar om drie kwartier op tien broodjes gezond te wachten. Om negen uur was ik kapot en gingen mijn moeder, zus en ik weer naar huis. Mijn vader bleef bij mijn oma slapen.

En eenmaal thuis voelt het weer zo onwerkelijk. Je staat op en doet gewoon je ‘dingen’, want je leven gaat door. Maar er hangt zo’n vreemde soort waas overheen waardoor je toch ook weer niet vrolijk kan zijn. Mijn opa was lichamelijk op, maar wilde emotioneel nog veel meemaken volgens mij. Het is ontzettend moeilijk en je wilt liever dat het nooit gebeurd, maar ik ben ook wel blij voor hem dat hij nu in de hemel is. Het komt ook nooit uit, want het is een nare afsluiting van je vakantie, maar ik ben ook wel blij dat het niet in mijn vakantie in Den Dolder gebeurd is, of in de eerste schoolweek. Bovendien hebben we zaterdag nog met de hele familie gezellig gegeten omdat hij 79 is geworden. Drie dagen na zijn verjaardag, en drie maanden precies na de mijne. Het gekke was dat wij het rond de tijd dat hij overleed over hem hadden, dat mijn nicht het gevoel had dat het best wel eens vandaag kon gebeuren en ik ’s morgens tussen mijn zoektermen ‘iemand verliezen’ zag staan en als ‘antwoord’ dacht: nee, ik heb nog nooit iemand verloren en er staat nog niks over op mijn blog. Nu dus wel. Het leven is gek, en vol met toevalligheden. Of wat het dan ook zijn…

Dit weekend zullen we dus veel daar zijn en waarschijnlijk bij iemand – we weten nog niet wie, maar er wonen heel veel vrienden en familie van ons die kant op – logeren. Vrijdagmiddag om nog dingen te bespreken, zaterdag om de rit te rijden met zijn oude legerjeep die we elk jaar deden en wat hij nog zo graag wilde, ook al kon het toch niet omdat het véél te warm wordt, maandag om te begraven.

Het voelt dus onwijs gek, vreemd en rot. ‘Opa en oma’ wordt ‘oma’, mijn vader en tante hebben geen vader meer en mijn oma geen man. Als ik bezig ben met mijn eigen dingen kan ik er heel ‘luchtig’ over doen, maar op andere momenten staan de tranen in mijn ogen. Aan de ene kant wil ik er niet meer aan denken, dat is typisch mij. Maar dan verwerk ik het niet, en dat is dan weer totaal niet goed. Gelukkig word ik gedwongen er wel bij stilstaan. Vandaag is Brenda nog even langs geweest en nu praat ik er ook op deze manier over en ik denk dat dat wel goed is om te verwerken. Ik heb wel gemerkt dat mensen, ook die je niet zo goed kent, ontzettend lief tegen je zijn op deze momenten en dat vind ik hartstikke fijn.

xoxo

Bijna elke blog heeft dit onderdeel wel: foto’s gemaakt met het mobiel van de blogger. Dus zomaar wat dingen die de moeite waard waren om vast te leggen en een kijkje in het leven van die persoon geven. Aangezien ik het zelf altijd superleuke artikelen vind, ik meer foto’s wilde maken met mijn mobiel en ik het een leuke aanvulling op alle persoonlijke artikelen op mijn blog vind, zie je het nu om de week ook hier. I hope you like it!

Deze twee weken waren heerlijk, want ik was nog steeds op vakantie. Dat betekent wandelen in de bossen met de hondjes, lekker eten en koken, bloggen, lezen, dvd’s kijken en ’s middags als het zonnetje scheen bijkomen in de jacuzzi. Lekker even uit je ritme, heerlijk!

image
Pralines gekocht bij de Aldi. Dit was puur met aardbeivulling, daarna had ik wit met butterscotchcrunch. Lekk-ur!

image
Haar was ontzéttend vet terwijl het daar helemaal geen reden voor had en ik had genoeg van mijn krappe kledingkeus. Het was de bedoeling T-shirten af te wisselen met zonnehemdjes, maar helaas ging dat op dit moment niet – reeegen. Dus trok ik dit shirtje van de Only maar weer aan, dat jullie hier konden zien. Mijn pony stak ik eens weg, hij was namelijk ontzettend vet en om niet zo schattig over te komen zette ik een lijntje op mijn waterlijn. De plukjes aan de zijkant stonden naar binnen, dus die móest ik wel even stijlen.

image
Pony dus weggestoken, à la Teske. Ik vond het best geslaagd, ga ik vaker doen, ook al zijn er een paar plukjes die er nu wel heel kort voor zijn (pas geknipt) en gaat het het best als mijn pony vet is, dan ‘plakt’ het wat beter aan elkaar.

image
Ok, vage foto, maar ik wilde dit ergens vermelden en dus wilde ik er dus even een foto van maken en het hierin noemen. We wandelen vaak bij de kuil van Drakensteyn en dan kom je langs een Kattenhotel in de Lage Vuursche. Zo schattig, dan zie je in die grote schuur allemaal trapjes en ook daadwerkelijk een paar vage omtrekken van katten :D

image
Naaaatte zomer. En dus zak je voor de helft in de modder met je mooie hardloopschoen, maar ik was blij dat ik die aan had. In de wasmachine en hup brandschoon, dat gaat niet met Paul Greens!

image
Danny kwam gewoon eventjes op de tafel zitten, terwijl hij nat en vies was. Gelukkig was ‘ie wel zo schoon om zichzelf te gaan wassen, maar toch. Bleh!

image
Maar op een andere avond kwam ‘ie weer op schoot liggen. Hij haart ontzettend, anders zou ik dit elke avond doen (als ‘ie er was).

image
Wie herkent dit? Olympische spelen (met matte topcoat, zie hoe gek de camera mijn duimnagel pakte)! Ik was een beetje bang, want ik had er geen basecoat onder, en het zijn nogal felle kleuren. Gelukkig geen verkleuring.

image
Lieffie Saar in Duitsland

image
Essence Red-y To Go. Wat een leuke kleur! Rood/roze met wat shimmer.

image
Hoesje van mobiel en oortjes, waarom maak ik hier een foto van…? Ik vond het wel leuk bij elkaar liggen zo. ^^

image
Apart bloempje/koraaltje/plantje in het bos. Who knows?

image
CHOCOLATE CHIP COOKIEEE! Nee, niet homemade (:

image
Ik nam hier een foto van omdat ik nog een hele middag had, het was pas vijf over half vier zoals je kan zien. Maar mijn horloge blijf ik ook leuk vinden, past helemaal bij mij. Hij komt van Esprit.

image
Eindelijk weer eens wat gebakken, deze keer aardbeirepen. Apart (maar daar kies ik ze dan ook op uit), wel lekker.

image
Nice surprise!

image
In de wc in een restaurant – ja, twee keer in een week! – waar we aten met de kant van mijn vader (drie nichten, neef (aanhang ^^), tante, oom, opa, oma) omdat mijn opa 79 was geworden. Happy b’day! Ik droeg mijn roze lipstick weer eens, ook al zie je het hier niet, een groen nagellakje (swatch is on his way) dat precies bij mijn topje (Primark) past, waar ik nog steeds verliefd op ben.

imageimage
Dat neusje en die oogjes la la la la so cute. Ik liep regelmatig met ‘m door het huis in mijn armen alsof ‘ie een baby was, en allemaal gewoon toelaten, haha.

image
Vies beest aan de buitenkant van m’n autoraam…

imageimage
Voor- en hoofdgerecht in Amersfoort die ik hier al liet zien.

image
Tandenpoetsen, dat haat ik zo! Ik doe er wel drie minuten over en het is zooo saai, maar ik weet wel dat het moet.

image
Nog even een kiekje van de liefste! <3

image
Opeens een paar hele dikke spatten regen, gelukkig hield het niet lang aan, want we zaten nog even lekker buiten.

image
En eenmaal thuis een groene keuken met zwartwitte tegelvloer, yeah!

xoxo

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.