Mindstyle

‘Back to school’ is echt zo’n kreet die je ontzéttend veel hoort aan het eind van de zomervakantie. De ‘back to school campus’ met de ‘back to school’ schoolspullen duikt werkelijk waar óveral op. Ondanks dat ik het een beetje een te vaak gebruikte uitroep vind worden, betekent het niets meer en niets minder dan ze ermee bedoelen: terug naar school. Back to school klinkt toch nét een tikkeltje leuker, dus tja, dat is toch maar de titel van mijn post. Over eh… terug naar school gaan.

Tumblr_led19p6nuo1qdqgl5o1_500_large

Vandaag is het maandag (oké, ik schrijf dit een week van tevoren, maar dat maakt voor de rest niet uit) en tra-la-la-la het is de laatste vakantiedag van zomervakantie 2012 la-la-la-la. WAUW wat is het snel gegaan die twee maanden. Ik kan me geen school meer herinneren, maar kan het me ook niet voorstellen dat ik morgen alweer op die harde stoelen zit. De hele dag! Vanaf 8:50; normaal ben ik dan uit m’n bed en soms heb ik me al (half) aangekleed, en/of (wat) Bloglovin’ posten gelezen. Dat wordt dus even doorwerken ’s ochtends, en ook weer wat vroeger naar bed. Het ‘ach het maakt niet uit morgen heb ik toch de tijd’ gevoel moet ik weer even loslaten. Hè, ik ben er nou net een beetje aan gewend.

Vrijheid inleveren dus! Vanaf morgen staat mijn dag weer in het teken van netjes gekafte schoolboeken, een zware tas, vragen of je naar de (niet altijd even lekker geurende) wc mag of je wc-bezoekjes plannen (Kom ik langs een wc? Is die docent een beetje soepel of begint hij gelijk de les al?), overmatig gebruik van de digibord app voor uitval, mijn handschrift opnieuw ontwikkelen, geplette bammetjes, haast en overvolle agenda’s. Oh en thuisgekomen (na een kwartier fietsen): huiswerk maken en leren!
Dit klinkt niet erg fijn nee. Vooral niet als je bedenkt dat je een soort van ‘gevangen’ zit en je volgende lange periode van vrijheid, zonder zorgen om boekverslagen of andere doorlopende projecten, over ongeveer driekwart jaar is. Maar ik denk niet dat je er zo tegenaan moet kijken. Het wordt veel gedaan en ook wel door mij hoor, het was niet voor niets dat ik zo verlangde naar de vakantie! Maar het moet nu eenmaal en ondanks het fijne gevoel van vrijheid, zitten er ook best wat leuke kanten aan.

Wedding,couple,us,book,cute,geek-3d87377400d4a00718f6676c2a88ff1e_h_large

Je leukste outfits worden eindelijk weer eens gespot. Je vriendinnen zijn de hele dag om je heen, sommige heb ik gewoon de volle twee maanden niet gezien… De pauzes kunnen we dus voorlopig weer even vullen met vakantieverhalen. Je verveelt je niet meer zo snel, hebt weer een doel en kan je lekker productief voelen. Klinkt dit niet aanlokkelijk in jouw oren? Ik vind het niet zo erg om een 10 te halen voor een wrtslijst, samenvattingen te typen, opdrachtjes te maken en ’s avonds nog even het bed op te duiken met een boek om wat door te lezen en vervolgens te knallen op een so of repetitie. Misschien ben ik nu iets té optimistisch, maar een nieuw jaar betekent weer nieuwe kansen en ik wil er wel gebruik van maken om weer lekker aan de bak te gaan. Op school en onderweg zie je veel meer, dat betekent ook: meer inspiratie! Voor DIY’s, outfits, ooglooks, nail arts, een verhaal of een artikeltje. Sta open voor nieuwe dingen en laat je inspireren. Wie weet wat dit schooljaar jou brengt… Hmm slaat je fantasie al op hol?

Morgen is de eerste schooldag, en dat is toch altijd iets anders dan een normale schooldag. Er hangt altijd een soort spanning in de lucht – 50% natuurlijk veroorzaakt door de brugwupjes. Ik weet nog goed hoe het was, alles nieuw en toch best eng. Maarja, dat kwam ook omdat ik met precies nul meiden die ik kende in V1a zat. Nu zit ik met twee beste vriendinnen en een hoop meiden die ik al ken, maar toch is alles weer even lang geleden, zit je weer een klas hoger (13 in de derde, mooie titel voor een boek toch!) met een andere klassensamenstelling en een andere mentor (dat gaat echt fun worden dit jaar).
Mijn boeken zóúden netjes gekaft in mijn kast moeten staan, want ik heb ze via internet besteld, maar dat zal wel weer niet helemaal goed zijn gegaan ofzo want ik kwam er een paar dagen geleden pas achter dat ik geen orderbevestiging heb gekregen, dus heb ik ze maar opnieuw besteld. En ze komen nu als het goed is binnen vijf werkdagen (normaal duurt het een aantal weken, als dat nu zo is kom ik ze persoonlijk ophalen) maar ik bestelde ze op donderdag, dus zit het weekend er weer tussen. Ik kan er echt niet tegen, ik vind Van Dijk sowieso een hele slechte boekenservice. Er mist altijd wel iets, of dan krijg je twee keer een B boek, stuur je er een op en vraag je om een A boek en krijg je weer een B boek, of een A én een B boek en mijn zus heeft ook al een keer een aantal weken zonder boeken gezeten. Breathe in, breathe out…

Tumblr_m5ohnt3ofd1qjvn07o1_500_large

In de onbeschreven- en netheid van mijn agenda kan ik al wel verandering brengen, en daar heb ik zin in, want zo netjes als die nu is past niet bij mij. Afscheid nemen van mijn vrijheid is een dingetje, maar mijn vakantie was leuk en ik weet gewoon dat ik weer naar school moet. Als het dan toch moet, kan ik er best wat zin voor maken (behalve dat ik baal dat het zonder boeken moet, maar dan kan ik nog even leuke kleine tasjes meenemen). Meet me at school!

Wanneer begin jij weer? Zie je er tegenop, of heb je er wel een beetje zin in? En eh, zijn al jouw boeken er al?

Oké, de titel van deze post is een beetje droog. Maar het drukt wel uit waar ik het over ga hebben. Ik hoop dat jullie er niet slaperig van worden, maar hier komt dus een post aan over slapen. Omdat ik ervan geniet, voor zover dat daadwerkelijk kan. 

Ik weet nog dat ik vroeger op hyves, de profielen op diertjessites of imonline waar ik ook nog een tijdje op zat soms bij mijn hobby’s ‘slapen’ zetten. Uiteraard was dit meer voor de lol, net zoals al die andere hobby’s die ik erbij zette in de trand van ‘popcorn eten’. Maar toch is het stiekem gewoon hartstikke waar. Ik heb natuurlijk niet altijd evenveel zin om naar bed te gaan, omdat die ene film of dat tv-programma veel te leuk is, ik te gelukkig ben of het te gezellig is én omdat ik er een hekel aan heb om mijn tanden te poetsen wat altijd moet voor ik naar bed ga. Maar als je het los daarvan ziet, zal ik niet tegenstribbelen.

Tumblr_lvv9xxjcqg1r7mgeio1_500_large

Aan het eind van de avond ben ik echt gewoon moe en voor de tv hangen kost ook niet enorm veel energie, maar toch is het lekkerder om in bed te liggen. De enige plek waar ik stilzit (of -lig eigenlijk) zonder het licht aan, zonder boek, zonder mobiel, zonder radio, zonder tv. Overdag doe ik dat niet, en daarom is het zo heerlijk om dat ’s avonds juist wél te doen. Eerst sliep ik altijd heel licht, nu kan ik dat eigenlijk niet meer. Nee, nu mag het lekker donker van mij. Zodat ik niks zie wat me kan afleiden.
Ik ben ’s avonds heel snel afgelieid, of eigenlijk, heel snel mijn gedachtes kwijt. Dit klinkt raar, maar is wel precies wat er dan gebeurt. Ik vind het heerlijk om ’s avonds ergens uitgebreid over na te denken. Soms kom ik overdag iets tegen, maar dan heb ik daar geen tijd voor en dan verheug ik me er al op dat ik voor ik ga slapen daar over kan nadenken. Apart, hè? Dit kan vanalles zijn. Ideeën voor posten is iets wat ik nu het snelst kan bedenken, maar het is nog heel veel meer. Al eerder schreef ik een post over fantaseren, dat doe ik ook graag voor ik in slaap val. Donker, eind van de dag, alleen nog ik en mijn gedachtes. Af en toe is dit beangstigend – als je gedachten op hol slaan, dat gaat ook veel makkelijker ’s avonds – maar most of the time vind ik het fijn.
Hoe ik hier dus op kwam, was het feit dat mijn gedachtes soms wegglippen. Ik ben al best lang over iets aan het nadenken, denk héél even aan iets anders en floep, ik weet niet meer waar ik nu zo fijn over aan het denken was. Aah, dat vind ik zó vervelend!

20081127012231_large

Maar dat hoort bij die roes die je hebt voor je in slaap valt. De roes waarin alles vaag wordt, je je ogen écht niet meer open kan houden en je hoofd langzaam leeg loopt. Deken over je heen, opgekruld en in een heerlijk warm plekje (hoe liggen jullie meestal? Ik ben benieuwd, so drop it below!). Herken je dit niet? Logisch, je bent dan namelijk al half in slaap en nog maar half op de wereld. En tja, niet iedereen heeft zo’n goed geheugen *knipoog*. Dit heb ik soms ook in de auto. Ik slaap snel in, en het rijden in de auto stimuleert mijn lichaam alleen maar om in slaap te vallen. Pas was ik aan het lezen in de auto, ik wilde mijn boek uit, maar mijn ogen vielen gewoon dicht. Knikkebollen, je kent het wel. Dus ja, ik moest me wel overgeven. Argh, zo flauw! Toch zijn die dutjes in de auto uiteindelijk wel heel lekker. In zo’n heerlijke roes wegdutten. En dan uiteindelijk wakker worden – wauw, dat was een korte autorit – en het eerste wat ik denk is ‘AU!’. Ik zak namelijk altijd opzij en dan moet ik weer omhoog komen en au, mijn nek, aaaauw. Nee, dat is niet het fijnste wakker worden, maar dat heb ik er voor over.
Wakker worden doe ik het liefst natuurlijk, met een zonnetje en niet al te laat. Hoe erg ik ook van slapen houd, het hoeft niet lang van mij. Tien uur wakker worden? No way! Ik word het liefst gewoon tussen zeven en acht uur wakker. Als ik laat naar bed ga vind ik uitslapen heel lekker, maar aangezien ik nooit overdreven laat naar bed ga – ik vind het nou niet echt het allerleukste om op de bank te blijven hangen terwijl ik eigenlijk moe ben en het liefst in m’n bedje duik. Ja, af en toe, maar niet elk weekend middernacht – heb ik het liefst een lange dag. En je hoeft echt niet bang te zijn dat ik dan ook al gelijk mijn bed uitspring zovan ‘hallo, wereld!’. Nee hoor, ik blijf altijd nog minimaal een uurtje in bed lezen.

Tumblr_ltn7wfwhpo1qi23vmo1_500_large

Slapen is eigenlijk ook best iets vreemds. Opeens heb je zo’n acht uur lang geen honger, geen dorst en hoef je niet naar de wc. De uren vliegen om en je merkt er helemaal niets van. Je lichaam verwerkt al het eten dat je naar binnen hebt gewerkt, zorgt dat je weer uitgerust bent. Ondertussen doet je onderbewustzijn ook nog even zijn zegje en maakt van de warboel indrukken die zijn blijven hangen een verhaal dat op dat moment heel logisch lijkt, tot je wakker wordt en het probeert na te vertellen. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik het ontzettend vreemd vind. Denk er eens over na, is leuk.

Zo, ik heb nu lekker een heel verhaal over slapen zitten spuien. Zijn jullie al moe? Ik hoop dat je dit niet leest om negen uur, het uur waarop deze post online komt, want dan val je misschien gelijk weer in slaap. Of je krijgt er in elk geval weer zin in. Als iemand vraagt waarom je zo gaapt, moet je mijn blog er wel even bij noemen hè, gratis reclame is altijd welkom. Ik moedig jullie aan om te genieten van het feit dat je tijd hebt om te slapen, een bed om te slapen. Geniet van die roes, van het wakker worden. Laat je humeur niet gelijk verpesten door je wekker, ook al gaat die nu als het goed is nog niet bij de meesten. Tover een (inwendige) glimlach tevoorschijn als je midden in de nacht wakker wordt en ziet dat je nog drie uur kan slapen. En welterusten voor vanavond hè.

In ons dagelijks leven komen we superveel dingen tegen. Natuur, dieren, mensen, maar ook materialistische dingen als eten, kleding, kunst, literatuur en ga zo maar door. Naar sommige dingen kun je blijven kijken. Omdat je ze mooi of interessant vindt, of omdat je het stiekem nog niet helemaal snapt. Sommige dingen inspireren je gewoon!

Tumblr_lxrf2k81kj1qgrx29o1_500_large

Zo is dat deze keer bij mij een bureau. Ik heb op mijn kamer best een groot bureau met vijf laatjes waar ook redelijk wat inpast. Er staat een radio op in de hoek en volgens mij is dat het wel, m’n pennenbakjes heb ik in de vensterbank ernaast gezet. Die gebruik ik toch niet zoveel, voor huiswerk pak ik gewoon mijn etui. Mijn laptop staat wel bijna altijd op mijn bureau. ’s Nachts berg ik die wel op, maar als hij aanstaat zit ik altijd achter mijn bureau. Ik vind dit veel fijner werken dan op bed ofzo. Als hij op een tafel staat heb ik zelf tenminste nog ruimte om fatsoenlijk te bewegen, zonder dat dat ding van mijn schoot afvalt. Pas heb ik bij de Ikea een schuine verhoging gescoord, deze heb ik er meestal wel onder. Ik weet eigenlijk niet wat ik nou fijner vind, met zodat hij schuin staat of zonder. Maar dat wijst aan dat het me eigenlijk niet uitmaakt en dat het dus gewoon even fijn is en daarom blijf ik hem maar gewoon gebruiken. Voor lange stukken tekst typen, wat ik regelmatig doe, is het wel fijn voor je polsen, maar daar had ik zonder ook nooit last van. Ik zou wel liever een laptop hebben dan een vaste computer, ondanks dat ik een vaste computer altijd wel iets vind hebben. Een laptop is gewoon handiger omdat je hem mee kan nemen, naar een andere bestemming, op reis of naar de tuin, en dat weegt uiteindelijk toch zwaarder voor mij.

4872646480_3b990e4783_z_large

Op mijn bureau mag sowieso niet teveel prullaria staan. Een paar dingen vind ik oké, maar met teveel kan ik me niet concentreren en stiekem heb ik ‘m het liefst leeg. Of nouja, het is eigenlijk niet dat ik me niet kan concentreren, want daar heb ik nooit zoveel last van gehad, maar ik vind het gewoon vervelend. Als er niets staat is er ook niks om op te ruimen en ook niks van om troep mee te maken, mooi makkelijk dus! Die ordners helemaal rechts zouden dus gelijk verbannen worden naar een kast, tenzij het niet anders kan. Leuke pennebakjes mogen ook nog wel, maar rommelbakjes en losse puntenslijpers: get out of my way! Daarom zijn wat laden wel handig. De takken erboven vind ik wel hartstikke leuk, mits er niet teveel ophangt. Een wit bureau vind ik heel strak staan, maar dat wordt wel snel vies of er komen beschadigingen op en een mooi groot houten bureau vind ik ook wel wat hebben.

Tumblr_ljkfnczgh91qaobbko1_500_large

De mooiste en meest inspirerende bureaus vind ik toch zeker wel die hele grote houten; daarmee is deze post eigenlijk begonnen, omdat deze in de kamer staat waar ik slaap nu ik op vakantie ben. Als dat in je kamer past vind ik het echt een mooi statement. Niet teveel erop en ik krijg al helemaal zin om mijn laptop neer te zetten, rechts wat schoolboeken, links wat dingen om over te bloggen. Een pen en post-its erbij voor wat snelle aantekeningen, ook mijn mobiel zal er ongetwijfeld bijliggen en een glaasje of flesje water of wat anders mag ook niet ontbreken. Zo gaat dat nu vaak ook: ik verzamel de hele middag allerlei dingen als schoolboeken, papiertjes, schriften, pennen enzo en aan het eind van de dag ruim ik het dan allemaal op. Vaak ligt er ook wel een fototoestel en SDkaartje omdat ik foto’s voor mijn blog altijd tegen de groene achterwand maak met een houten ondergrond. Dan moet ik mijn computer altijd wegzetten voor een paar fotootjes, haha.
Mijn bureau zou ik het liefst onder een schuine kant hebben, zodat je die goed benut, of voor een raam zodat je lekker veel licht hebt. Het plaatje hierboven geeft wel een heel fijn beeld met die gezellige groene plantjes, maar aan de andere kant hoef ik ook niet heel de tijd van buitenaf gezien te worden; vanaf mijn raam kijk je nu namelijk uit op een straat. Die is niet erg druk, maar toch. Wat ik wel belangrijk vind is dat je lekker veel licht hebt, dat werkt fijn.

Tumblr_luzcp4xr531r3gmyco1_1280_large

Zo, dit is hoe ik een droombureau omschrijf! Ik vind een bureau wel heel belangrijk, ik kan er persoonlijk altijd goed aan werken. Als ik de plek zou hebben zou ik het dus wel weten! Autsj, ik bedenk me net dat op mijn moeders hobbyzolder precies zo’n mooi groot bureau staat. Ik heb er alleen geen plek voor in mijn kamer en die kamer krijg ik sowieso nooit ^^

Wat vind jij een fijn bureau, of heb je andere meubels die je nog steeds in bepaalde soorten of maten zou willen hebben?

PS: deze post schreef ik al best lang geleden, maar ook Cynthia van MissLipgloss blogde over haar werkplekinspiratie.

In plaats van te vloggen doe ik het lekker ouderwets in een post. Ik heb nogal veel te vertellen heb ik het idee. Dit is geen intro en deze post zal niet al te overzichtelijk worden. Maar gewoon lekker Hester.

Sinds vanmiddag ben ik weer thuis. Mijn pluizige kat Coco en de nieuwe vloer in de keuken en woonkamer maakten dit extra leuk en ik vind het ook niet heel erg om weer thuis te zijn, waar je toch weer je eigen (kleine, in vergelijking) plekje hebt en het ritme dat je gewend bent. Maar oh men, weer een jaar wachten voordat ik met die lieve hondjes kan zijn (behalve wat korte bezoekjes tussendoor misschien, maar dat zijn er hooogstens twee)? Ik moet er nog niet aan denken. Ik vestig mijn hoop op de kerst, maar ik moet daar niet vanuit gaan want dan is er 90% kans op een teleurstelling. Misschien denk je, wat een sentimenteel mens, maar ik hou echt ontzettend van dieren en vooral van dié. Heb je zelf een huisdier, dan snap je het misschien. Anders niet. En dat moet je dan ook niet proberen.


You scramble my brains.

Het komt ook wel door het filmpje waarmee ik bezig ben dat ik bovenstaande gedachtes had. Ik ben er achter dat bewegende beelden nog veel erger zijn dan foto’s terugkijken. Het is alsof je er nog echt bent, maar helaas, niets is minder waar. Dat filmpje kostte trouwens een hoop tijd. Gisteravond probeerde ik het via het YouTube bewerkingsprogramma, maar ik wilde er nog een muziekje achter en dat wilde ik alleen in het midden en leek ik daar niet voor elkaar te krijgen. Dus vanmorgen probeerde ik het toch maar via Movie Maker, maar tijdens het opslaan viel mijn computer *plok* uit en de volgende keer weer. En ja, dat betekent alles overnieuw. Het was niet veel werk (alleen inladen, muziekje erachter, nog wat tekst, knippen en klaar) maarja, ik baalde toch elke keer weer. Thuis gebeurde hetzelfde, dus zoals ik al op Facebook meldde Google is my friend en er werd aangeraden de ventilators schoon te maken zodat ze kunnen zorgen dat je computer niet oververhit raakt, wat snel gebeurt met video’s bewerken. Na het eten (Chinees, jam) deed mijn vader dat dus en hij ging all the way. Toetsenbord en alles eraf/eruit (‘Mag ik het nagelschaartje even?’ en dan van die fijne geluiden), even blazen en toen alle schroefjes er weer in. Men, ik deed het bijna in mijn broek (bij wijze van dan), alsof het mijn kind is ofzo. Eenmaal in elkaar deed hij ook nog niet eens gelijk, gelukkig na nog een dingetje verbinden wel. Nu is het filmpje al op 56% en wapper ik af en toe driftig met een dvd langs de zijkant. Hij staat trouwens op een boek, zodat er nog wat lucht langs kan. Ik hoop dat ik het filmpje alsnog voor morgen kan inplannen, in plaats van overmorgen, maar ik beloof niks want hij moet ook nog naar YouTube.


Deze vier oortjes zijn zoooo aantrekkelijk

Tijdens het typen van dit stukje zie ik in de app van Chrome het Bloglovin’ aantal groeien van nul naar vier, dus die ga ik eens even afhandelen. Vanavond slaap ik weer lekker in mijn eigen (smalle) bedje, morgen ga ik lekker rustig opstarten (ook al ben ik het van de vakantie gewend kwart over acht op te staan en ik wil het eigenlijk ook niet heel veel later maken), boeken inleveren bij de bieb, misschien wat nieuwe halen en ehh… bloggen denk ik. En nouja, het hele rijtje hobby’s eigenlijk. (Oh, ik klikte tussendoor even Bloglovin’ aan en ik zag dat drie van de artikelen van een blog kwamen die nu pas geüpdated werd terwijl het er sinds vanmorgen op stond. Vreemd, maar die posts heb ik dus al gehad omdat ik ze via twitter voorbij zag komen.) Jullie boffen nu met deze tweede post, maar ik weet nog niet of ik dat weer elke dag ga doen. Het voegt eigenlijk niets toe. Ik denk dat ik het gewoon ga doen als ik er zin in heb en me beter kan concentreren op de andere posts. Heb jij hier een andere mening over, ik brand van nieuwsgierigheid en hieronder is ruimte om te commenten.


Parel en ik kunnen samen ontzettend goed foto’s maken

Nou jongens, hij is al op 85%. Ik ga weer even wapperen en daarna nog een Saar- & Parelfoto tussen deze lappen tekst plakken. Ik hoop dat je het leuk vond om van mijn gedachten op de hoogte te komen. Fijne avond nog guys!

xoxo

Oh en PS: Als je je afvraagt waarom ik alsnog op dieren blijf passen als ik afscheid nemen moeilijk vind: over een weekje is het rauwe randje eraf en is alles wat je nog hebt een supermooie herinnering. Daar doe ik het voor. Zou je ook eens moeten proberen. Gooi je bindingsangst overboord en geniet van wat je wel hebt.

PSS: 100%! Oh, le me is a happy person!

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.