Mindstyle

1 48 49 50

In plaats van te vloggen doe ik het lekker ouderwets in een post. Ik heb nogal veel te vertellen heb ik het idee. Dit is geen intro en deze post zal niet al te overzichtelijk worden. Maar gewoon lekker Hester.

Sinds vanmiddag ben ik weer thuis. Mijn pluizige kat Coco en de nieuwe vloer in de keuken en woonkamer maakten dit extra leuk en ik vind het ook niet heel erg om weer thuis te zijn, waar je toch weer je eigen (kleine, in vergelijking) plekje hebt en het ritme dat je gewend bent. Maar oh men, weer een jaar wachten voordat ik met die lieve hondjes kan zijn (behalve wat korte bezoekjes tussendoor misschien, maar dat zijn er hooogstens twee)? Ik moet er nog niet aan denken. Ik vestig mijn hoop op de kerst, maar ik moet daar niet vanuit gaan want dan is er 90% kans op een teleurstelling. Misschien denk je, wat een sentimenteel mens, maar ik hou echt ontzettend van dieren en vooral van dié. Heb je zelf een huisdier, dan snap je het misschien. Anders niet. En dat moet je dan ook niet proberen.


You scramble my brains.

Het komt ook wel door het filmpje waarmee ik bezig ben dat ik bovenstaande gedachtes had. Ik ben er achter dat bewegende beelden nog veel erger zijn dan foto’s terugkijken. Het is alsof je er nog echt bent, maar helaas, niets is minder waar. Dat filmpje kostte trouwens een hoop tijd. Gisteravond probeerde ik het via het YouTube bewerkingsprogramma, maar ik wilde er nog een muziekje achter en dat wilde ik alleen in het midden en leek ik daar niet voor elkaar te krijgen. Dus vanmorgen probeerde ik het toch maar via Movie Maker, maar tijdens het opslaan viel mijn computer *plok* uit en de volgende keer weer. En ja, dat betekent alles overnieuw. Het was niet veel werk (alleen inladen, muziekje erachter, nog wat tekst, knippen en klaar) maarja, ik baalde toch elke keer weer. Thuis gebeurde hetzelfde, dus zoals ik al op Facebook meldde Google is my friend en er werd aangeraden de ventilators schoon te maken zodat ze kunnen zorgen dat je computer niet oververhit raakt, wat snel gebeurt met video’s bewerken. Na het eten (Chinees, jam) deed mijn vader dat dus en hij ging all the way. Toetsenbord en alles eraf/eruit (‘Mag ik het nagelschaartje even?’ en dan van die fijne geluiden), even blazen en toen alle schroefjes er weer in. Men, ik deed het bijna in mijn broek (bij wijze van dan), alsof het mijn kind is ofzo. Eenmaal in elkaar deed hij ook nog niet eens gelijk, gelukkig na nog een dingetje verbinden wel. Nu is het filmpje al op 56% en wapper ik af en toe driftig met een dvd langs de zijkant. Hij staat trouwens op een boek, zodat er nog wat lucht langs kan. Ik hoop dat ik het filmpje alsnog voor morgen kan inplannen, in plaats van overmorgen, maar ik beloof niks want hij moet ook nog naar YouTube.


Deze vier oortjes zijn zoooo aantrekkelijk

Tijdens het typen van dit stukje zie ik in de app van Chrome het Bloglovin’ aantal groeien van nul naar vier, dus die ga ik eens even afhandelen. Vanavond slaap ik weer lekker in mijn eigen (smalle) bedje, morgen ga ik lekker rustig opstarten (ook al ben ik het van de vakantie gewend kwart over acht op te staan en ik wil het eigenlijk ook niet heel veel later maken), boeken inleveren bij de bieb, misschien wat nieuwe halen en ehh… bloggen denk ik. En nouja, het hele rijtje hobby’s eigenlijk. (Oh, ik klikte tussendoor even Bloglovin’ aan en ik zag dat drie van de artikelen van een blog kwamen die nu pas geüpdated werd terwijl het er sinds vanmorgen op stond. Vreemd, maar die posts heb ik dus al gehad omdat ik ze via twitter voorbij zag komen.) Jullie boffen nu met deze tweede post, maar ik weet nog niet of ik dat weer elke dag ga doen. Het voegt eigenlijk niets toe. Ik denk dat ik het gewoon ga doen als ik er zin in heb en me beter kan concentreren op de andere posts. Heb jij hier een andere mening over, ik brand van nieuwsgierigheid en hieronder is ruimte om te commenten.


Parel en ik kunnen samen ontzettend goed foto’s maken

Nou jongens, hij is al op 85%. Ik ga weer even wapperen en daarna nog een Saar- & Parelfoto tussen deze lappen tekst plakken. Ik hoop dat je het leuk vond om van mijn gedachten op de hoogte te komen. Fijne avond nog guys!

xoxo

Oh en PS: Als je je afvraagt waarom ik alsnog op dieren blijf passen als ik afscheid nemen moeilijk vind: over een weekje is het rauwe randje eraf en is alles wat je nog hebt een supermooie herinnering. Daar doe ik het voor. Zou je ook eens moeten proberen. Gooi je bindingsangst overboord en geniet van wat je wel hebt.

PSS: 100%! Oh, le me is a happy person!

Meiden staan bekend om hun gebitch, zoals ik het altijd maar noem. Een verzamelnaam voor roddelen, gemene opmerkingen, stoken, je expres onzeker maken en ga zo maar door. Ik weet niet wat het is, maar het kan soms hoog oplopen en dat is hartstikke vervelend. De een heeft hier meer last van dan de ander en de een trekt het zich ook meer aan, maar toch raakt het iedereen wel ergens.

Z225271984_large

Zelf heb ik er gelukkig nooit zoveel mee te maken gehad. Ik ben dan ook niet zo’n iemand die veel ruzie heeft, laat staan ik kan me eigenlijk geen fikse ‘ik praat een dag niet meer tegen je’ ruzie herinneren. Aan beide kanten zijn zo af en toe wel eens ergernissen, maar toch is het nooit opgelopen tot een ruzie. Ik weet eerlijk gezegd niet precies waardoor dat komt, want ik heb nog best een mening hoor en zo makkelijk ben ik niet om te praten. Je zou denken dat dat dan snel botst, maar dat is toch niet zo. Waar het ook wel een beetje mee te maken heeft, en ik zeg dit niet neerbuigend, is het niveau. In mijn klas is er nog nooit een vriendinnenruzie geweest, op het vmbo wel van wat ik hoor. Heel logisch is het misschien niet, maar aan de andere kant als je er even over nadenkt kan je je er denk ik wel wat bij voorstellen.

Wat ik ook even wil aankaarten is die ene tweet of status die je niet lekker zit. Vooral twitter wordt snel gebruikt als uitlaatklep van gevoelens en zo zie jij ook vast wel tweets in je timeline voorbijschieten waarbij je sterk het gevoel hebt dat ze over jou gaan. (‘ucs’ ofterwijl ‘undercovershot’ noemen ze dat, haha.) Er gebeuren zoveel dingen en die tweets zijn vaak zo vaag waarbij je ook niet weet of die persoon wel of niet van sommige dingen weet en je je aangesproken kan voelen. En dat is hartstikke vervelend, want uiteraard zit het je niet lekker als iemand een slechte mening over je heeft. Als het mij echt niet lekker zit, reageer ik meestal gewoon op dit soort berichtjes. Het ligt eraan wie het is, de ene keer bitch ik zelf ook een beetje (‘je kan het ook gewoon recht in m’n gezicht zeggen’) maar je kan ook gewoon even een (privé)berichtje sturen met ‘gaat dit over mij?’. Grote kans dat diegene ‘nee’ zegt terwijl het eigenlijk wel zo is, maar misschien legt hij/zij het wel uit en is het echt iets anders, of kun je het uitpraten. Dat ligt natuurlijk heel erg aan de persoon en situatie, maar in elk geval vind ik het altijd beter om wat duidelijkheid te hebben. Anders zit je namelijk nog altijd met zo’n rotgevoel, terwijl dat soms helemaal niet nodig blijkt te zijn.

Tumblr_m523f2sp6s1qlqvhko1_500_large

En ik vind ook dat je wel een beetje moet laten weten dat diegene niet zomaar alles op social media kan zetten wat ‘ie wil. Sommige gevoelens moet je gewoon voor jezelf houden, want ja het is een vrij land, maar je kan er andere mensen mee kwetsen. Ook als je er geen naam bij zet hebben sommige mensen dus toch het idee dat het over hen gaat, al zeker als ze al een beetje onzeker zijn. Eerst tweette ik nog wel eens zoiets maar hoe langer je op twitter zit, hoe meer je door krijgt dat het niet erg handig is. Als je in de metro iemand ziet met make-up die een beetje té is en je tweet ‘meisje, je gaat niet naar de freakin’ disco’ en iemand uit je klas die net een beetje met make-up geëxperimenteerd heeft, leest dat, dan snap je al wel snel dat zij denkt dat het over haar gaat. Hoe onlogisch het voor jou zal zijn, jij kent de waarheid en zij niet en zij zal het dus volkomen logisch vinden dat die tweet over haar gaat, waarna ze mar weer back to the basics gaat. Terwijl je het misschien best leuke make-up vond!

Mijn tips aan jullie zijn dus: denk na voor je iets tweet of ergens anders post: zal iemand het verkeerd op kunnen vatten? Maak het iets duidelijker of doe het gewoon níét. Niemand wordt blij van een negatief berichtje over zichzelf, ook al leest diegene dat misschien nooit. Laat mensen gewoon in hun waarde en deel niet alles met de buitenwereld. Je kent die mensen niet, misschien hebben ze wel een hele goede reden voor de dingen die jij belachelijk maakt.
En lees jij wel ergens iets dat jou onzeker maakt, vraag het gewoon even. Natuurlijk hoef je het niet bij alles te doen en je moet je dingen ook niet teveel aantrekken (iemand die je amper kent zal het echt niet over jou hebben, eerder over iemand waar hij/zij meer mee te maken heeft), maar je mag mensen best aanspreken op hun berichtjes en zorgen dat ze niet zomaar dingen over jou vertellen, want hé, wij laten niet zomaar over ons heen lopen!

Bijna iedereen gaat wel op vakantie in de zomervakantie. Dit jaar ga ik (weer) naar Den Dolder, misschien handig om dit even te lezen zodat je weet wat ik bedoel. Onder de hand zijn er daar wat ‘tradities’ of gewoon leuke dingen ontstaan die we vaak doen ontstaan. Omdat ik daar dit jaar al heel veel zin in heb, ben ik ze lekker op een rijtje gaan zetten. Voor jullie, en voor mij. :D

Tumblr_lt657xatgs1qzkfbpo1_500_large

  • Snoep scheppen! Je kent ze wel, die geweldige bakken met snoep. Het liefste ga ik naar de Jamin, daar is gewoon meer keuze enzo. Jammer genoeg loopt het bedrag als je eenmaal bezig bent – oh, nog even dit! – al snel aardig op en daarom is dit echt iets voor de vakantie als extraatje. Jumm.
  • Uiteraard moeten we ook boodschappen doen. Toen we nog naar Bilthoven gingen, gingen we naar De Bilt waar een Dirk van de Broek zit en die is nu niet heel erg dichtbij meer, maar aangezien we die winkel thuis niet hebben vind ik ‘m wel een extra leuk gevoel geven, dus ga ik even claimen dat we er (ook al is het alleen maar aan het begin) heen gaan. En ook daar is het weer een stuk meer extraatjes dan normaal. Chips, chocola, kokosbrood en weird stuff.
Tumblr_lngr1vrtjd1qhn99eo1_500_large
  • Ik hou ook gewoon van dat huis. Ik hou van de chille bank, van de bar waar we aan ontbijten, van de douche(kop) met heel veel stralen ofzo, van de hangmat en tuinmeubelen in de tuin en van de slaapkamers. Die hebben namelijk heerlijke bedden (tweepersoons en heel lekker matras), zijn groot (ik heb de hele zolder, zo’n mooi plekje; ’t is haast jammer dat ik daar niet vaak alleen op m’n kamer zit) en hebben een tv. Die gebruik ik dan weer niet zo vaak, maar mtv terwijl je je make-up op doet of net zoals vorig jaar weer een dvd’tje – die kan gewoon in de tv –  in bed kijken met Brenda als ze er is, is toch nice.
  • Waar ik ook al weer zin in heb is het wandelen! Nu ik de goede schoenen heb gevonden – Paul Green! – en me niet meer schaam als ik toch mijn hardloopschoenen aan doe, is ook dat geen obstakel meer. We gaan er best vaak op uit naar een ander bos, want het is nogal een bosrijke omgeving, en de hondjes achterin is echt leuk om mee te maken. Parel kijkt vaak naar de andere auto’s, Saar zit te steunen en te kreunen bij elke boom die ze ziet, krijgt een natte neus en loopt te trappelen. Als we dan stil staan en de klep omhoog gaat moeten we ze vaak gewoon vasthouden aan hun halsbanden omdat sowieso Parel er anders gewoon uithuppelt. Wat we ook vaak doen is brood meenemen en ergens in het bos picknicken met hondjes aan een boom. :)
    ’s Morgens lopen mijn zus en ik vaak rond een uur of negen een rondje van een kwartier/twintig minuten, dit ligt een beetje aan Saars tempo. Zij is dan niet echt snel maar toch kan ik wel genieten van voor het ontbijt een rondje door de buitenlucht. Het bos voor je huis is gewoon ideaal. ’s Avonds gaan we er niet in omdat het dan wel heel donker is, maar dan ga ik ook niet altijd mee omdat ik dan vaak al in m’n pyjama zit, dus dan gaan m’n vader en moeder vaak terwijl m’n zus en ik tandenpoetsen etc.

Tumblr_m6sm9lxdqq1r8ttuno1_500_large

  • Behalve het huis mogen we ook de spullen die er in liggen gebruiken. Dat betekent Wii-en, soms nog een paar nieuwe chicklits lezen en ook leuke films, ook al hebben we daar al een hele voorraad van gezien. Ook leuk is de ijsblokjes of ijs crush machine in de koelkast. Dus op hete dagen na het wandelen hou je je glas eronder, doe je er wat limonade bij, trek je luchtige kleren aan en installeer je jezelf voor de rest van de middag in de tuin met een boek.

Alle dingen die je meemaakt in je leven vormen je. Dat stopt niet na een aantal jaar, maar gaat gewoon altijd door. Mensen die gepest worden zijn vaak een stuk verlegener, bang dat ze weer commentaar krijgen. En sommige mensen zeggen gewoon wat ze denken. Een groot deel hiervan is ook gewoon “aangeboren” en hoort bij je. Karakters zorgen dat mensen van elkaar verschillen, hun eigen uitspraken en meningen hebben. Vandaag vertel ik jullie over míjn karakter.

575189_235629529884701_899553442_n_large

Wat mensen waarschijnlijk als eerste over mij denken, is dat ik rustig ben en ook een beetje stil. En dit klopt ook zeker wel. In de lessen heb ik er geen behoefte aan om te schreeuwen, lopen, springen, dansen, keihard en veel lachen (haha, niet dat het altijd zo’n zooi is hoor). Nee, dat doe ik dan wel in de pauzes of thuis. In de klas doe ik gewoon wat er van me gevraagd wordt en doe ik de opdrachten die ik moet doen. Dat is iets wat mensen soms ook gek vinden: als we aan het werk gezet worden gaan ze vaak toch nog over iets anders praten, terwijl ik het liefst mijn huiswerk gewoon af heb zodat het thuis niet hoeft.
Dat ik stil ben, daar ben ik het iets minder mee eens. Ik praat soms echt veel te veel, tegen goede vriendinnen en vooral thuis. Dat komt denk ik omdat ik het gewoon niet nodig vind om klasgenootjes waar ik niet dik mee ben bevriend allerlei dingen over leuke situaties met mijn gezin ofzo te vertellen. Ik heb gewoon het idee dat ze dat niet boeit en dat snap ik ook. Dan vertel ik het liever tegen de mensen die ik beter ken en waarvan ik weet dat ze het leuk vinden om te horen. Zo komen de mensen die mij niet zo goed kennen dus aan het idee dat ik een beetje stil ben. Maar als ik in de klas mijn verhaal nog even af wil maken of iets echt nog even wil zeggen terwijl de docent(e) al begonnen is, dan zeg ik dat heus nog wel even, maar dan wel fluisterend.

Tumblr_m0c7pziq7w1r55wheo1_500_large

Ik heb ook niet veel spannende dingen nodig om het leuk te hebben en ben best snel tevreden. Dagje pretparken? No. (Oké, met leuke mensen ofzo is het wel gezellig, maar ik durf echt nergens in.) Thuis uitslapen, lezen, tv-kijken en computeren? Great! Ja, wa dat betreft ben ik echt een beetje een saaie muts. Ik ga eerlijk gezegd niet graag weg, behalve voor echt leuke dingen. Ik ben gewoon graag thuis, met alles veilig binnen handbereik, en zodat ik zelf kan bepalen wanneer ik wat wil doen. Ook al kan ik ook hartstikke genieten van dagjes weg als ik eenmaal weg ben hoor, en daarom is het goed dat mensen mij af en toe gewoon meetrekken.
Wat andere mensen soms ook gek vinden is dat ik het niet erg vind om heel lang achter elkaar een spelletje op mijn mobiel te doen of te lezen ofzo. Niet alles vind ik leuk om zo lang achterelkaar te doen, maar dit soort ‘verslavende’/spannende dingen wel. Wat ik dan wel weer heb, is dat ik als ik lees ik altijd aan de bladzijden frunnik en als ik iets op de computer lees ik altijd de tekst zit te selecteren. Dan wil ik er dus wel weer iets ‘bij’ doen ofzo. Ja, apart haha.

Tumblr_lp2qp0huiu1qilyoao1_500_large

Wat ik ook niet snel doe is lachen en huilen. Allebei uitingen van sterke emoties (verdrietig en blij zijn) die ik echt wel eens ervaar, maar het komt niet zo vaak tot uiting. Ok, dit geldt meer voor huilen dan voor lachen hoor. Huilen doe ik echt hoogstens één keer in de maand als ik het even zo bedenk! Als dingen zich opstapelen en ik me even rot voel springen er wel eens tranen in mijn ogen, en ook als ik pijn heb. Maar een echte huilbui komt niet zo vaak voor. Een echte lachbui ook niet echt. Nu niet denken dat ik heel humeurig ben ofzo hoor! Maar ik heb gewoon een hoge “lachgrens” en lach niet om elk klein ding. Dat vind ik eerder vervelend worden, wat een neplachje ook zou zijn. Bij een goede komedie (of André van Duin!), gekke actie van m’n kat of andere situatie met gezin/vriendinnen vind ik het heerlijk om voluit te lachen, maar dat gebeurt nu eenmaal niet zo snel. Als ik echt hard lach, weet je in elk geval zeker dat ik het echt leuk vind uit de grond van mijn hart!

Tumblr_m584g8mhir1rx4qr3o1_500_large

Ik durf ook niet zoveel, maar vind het daardoor des te leuker als ik iets uiteindelijk wel doe. Ik heb ook best een portie doorzettingsvermogen en kom in het begin soms misschien verlegen over, maar uiteindelijk vind ik niet dat ik dat echt ben. Mijn mond opentrekken om mijn mening te laten horen of iets voor de klas presenteren ervaar ik helemaal niet als doodeng ofzo. Doordat ik rustig ben in de klas kan ik het me soms veroorloven om wel een keer druk te zijn, zonder dat de docenten gelijk boos worden.
Ik vind mijn karakter wel goed. Heel veel kan je er ook niet echt aan veranderen! Dat ik rustig ben vind ik ook niet zo erg hoor, hoort gewoon bij mij en is in sommige gevallen een pluspunt. Tja, dit was het denk ik wel weer. Er kwamen onder het schrijven nog heel veel andere dingen bij me op, maar ik denk dat dit wel een redelijk beeld geeft.

Hoe zit dat bij jou? Wat is jouw karakter ongeveer?

1 48 49 50
Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.