Mindstyle

Ik ben geen eersteklasser die na een periode op de middelbare school haar mening gaat geven. Nee, ik ben een inmiddels al ingeburgerde derdeklasser. Ik draai al heel wat uurtjes, toetsen, uitval en nieuwe roosters mee en het leek me gewoon leuk om er wat over te schrijven. Hoe ik het vind, de nadelen, de leuke dingen. Met af en toe een linkje naar de basisschool, want oh wat was alles daar anders en schattig…

Tumblr_lwq9teai191qzgt9no1_500_large

Lees verder ...

Het is in deze tijd de openingszin van ontzettend veel blogposten, maar jongens, we moeten er gewoon aan geloven: het wordt weer kouder en we gaan richting de herfst – maar daar zitten we eigenlijk al in – en de winter. Dat zorgt bij menig blogger nou eenmaal voor nieuwe inspiratie. Ik vroeg me af wat ik er nou eigenlijk van vind, van die winter. Heb ik er zin in? Of juist niet?

Sorry, maar de deur zit op slot en ik ben de sleutel kwijt!

Cute_red_bird_house-806_large

Lees verder ...

Als brave scholieren volgen wij natuurlijk al onze lessen, ook als we ze niet zo leuk vinden. Ik vind op zich alle vakken nog wel te doen – dit klinkt misschien erg negatief, maar geef toe… je zit sowieso driekwart van de les te luisteren, en ja, dat is meestal gewoon saai! – maar eentje steekt er met kop en schouders boven uit op de schaal van leukigheid. Voor de meeste is dat misschien wiskunde, maar voor mij? GYM. ‘Lichamelijke opvoeding’ alleen al klinkt toch eh… niet al te aantrekkelijk?

De oude gouden tijd dat je gym en wiskunde kunt laten vallen is allang voorbij. Nederland dijt uit en gym is dus verplicht. Maar echt beweging krijg ik nooit bij gym. Meestal is het namelijk een sport waarbij je een bal moet vangen, tegen een bal moet schoppen of iets anders in mijn ogen onzinnigs, waar ik amper van mijn plek af kom. Neem nou speerwerpen, een favoriete bezigheid als we buiten zijn. En bij de tien meter krijg je een vijf. Say what?!

Tumblr_lxkrozfjja1qc3jnao1_500_large

De vormen van beweging die ik wel leuk vind, zijn hardlopen en paardrijden. In hardlopen ben ik echt geen kei, maar ik vind het best fijn. De coopertest ( 12 minuten hardlopen) vergt heel wat van me, maar geeft voldoening en laat me eindelijk het gevoel hebben dat ik écht wat doe. De piepjestest (in een steeds snellere tijd heen en weer rennen) is ontzettend uitputtend, maar ik vind het wel leuk om te kijken hoe ver ik kan gaan. Droge keel, ontzettend zware benen, de grond en muren draaien een beetje en na afloop ben ik vaak een beetje misselijk, maar de vorige keer had ik wel gewoon een zeven. En dat vind ik dan weer wel leuk.
Paardrijden gaat nooit gebeuren, alleen één keer als je LO2 kiest. Nou, dat gaat hem écht niet worden voor mij, dus dan rijd ik wel gewoon op mijn manege. Andere sporten die ik ook nog wel leuk vind, zijn badminton en hockey. Op zich kan ik voetbal ook wel waarderen, maar dan niet met jongens die het allemaal 100 keer beter kunnen dan ik en ontzettend hoog schieten. Dan laat ik het wel aan hen over, ook al is dat niet de bedoeling.

Tumblr_li16df3sms1qe631do1_500_largeIk wou dat die in mijn handschoen zat!

Ik ben nou eenmaal niet echt goed in gym. Ik ben niet zo sterk, durf niet zoveel en heb nogal een ballenangst. Softballen (maar dan wel met zo’n harde tennisbal) is alzeker geen sterk punt van mij, want ik ben altijd bang dat die bal tegen me aankomt. Ik bedoel, ze gaan hard en zijn zelf ook hard! Ik heb er al een keer een tegen mijn hoofd en op mijn voet gehad, en dat was niet echt prettig. Ik ben dan ook hartstikke trots als ik de bal een keer gevangen heb, maar huppel zeven van de tien keer dat hij aangegooid wordt naar achteren om hem te halen. Ik duik weg als er een bal op me afkomt, hoe logisch is dat? Vervolgens krijg ik van mijn teamleden op mijn kop dat ik die had kunnen vangen. I would like to, maar dat ging echt niet hoor!
Bij dingen als acrogym kan ik niemand houden, maar bovenop kom ik ook niet geklommen. Mijn danspasjes zijn vaak nogal houterig (ook al vind ik dat wel leuk), sommige dingen vind ik doodeng en sinds kort ben ik ook nog eens heel erg duizelig na een koprol. Mensen weten ook wel dat ik geen ster ben in gym. Ik heb dit nog geprobeerd te veranderen in de eerste, maar eigenlijk heb ik het snel opgegeven. Volgens een tekst in mijn Nederlandsboek zijn de belangrijke factoren om populair te worden er leuk uit zien en goed zijn in sport. Nou, dan maar niet.

Tumblr_lprxeuufcm1qeeyjso1_1280_large

Ik wil hiermee niet zeggen dat ik elke vorm van bewegen of sporten haat, maar gym vind ik gewoon niet zo leuk. Al die vreemde sporten waar ik toch nooit op ga… Bij het aankondigen van een nieuw onderdeel zucht ik alweer, en nog een keer als de zin ‘we doen het voor een cijfer’ erachteraan komt. Ik sta altijd het laagste voor gym namelijk. Ik probeer te genieten van het zonnetje, de passen die ik soms wél hardloop, de enkele meevallende cijfers die ik haal, het zien van het digibord waarop te lezen staat dat gym uitvalt en er het beste uit te halen, maar mijn lievelingsvak gaat het nooit worden. Gelukkig heb ik dat allang geaccepteerd en snap ik mensen volkomen als ze me als laatste kiezen (maar zo vaak wordt er niet gekozen hoor), wat overigens weer goedgemaakt wordt als we met een ander vak een project moeten doen.

Wat vind jij van gym? Welk (ander) vak staat bij jou onderaan ‘the list’?

Misschien vraag je je nu heel hard af wat ik duidelijk probeer te maken, maar er zullen ook een hoop mensen zijn die wel weten wat ik bedoel. YOLO is een redelijk bekende uitspraak/uitroep die voor You Only Live Once staat, ‘je leeft maar een keer’ dus en aansluit bij de bucket- en before I die lists.

Volgens mij is het echt iets van deze tijd dat iedereen hier zo mee bezig is. Uit je leven halen wat er in zit, bij de dag leven want wie weet wat er morgen gebeurt?, en ik weet eigenlijk niet wat ik er van vind. Aan de ene kant denk ik ja, de dingen die je al heel lang wilt doen, daar moet je geen jaren mee wachten. Maar als ik een keer wil shoppen zonder budget, dan moet ik dat niet morgen gaan doen, want dan ben ik behoorlijk blut. Hier zal je dan voor moeten sparen en het nog even op zich laten wachten, en ja, als je dan morgen onder de auto ligt, dan heb je het niet meegemaakt. Maar misschien als je het wel had gedaan, was je blut, maar niet op dat moment in het verkeer en dus nog wel in leven.

In_another_world_by_cookmepancakes-d5by327_large

Af en toe vind ik dat we het onszelf echt te moeilijk maken. Er kan zoveel: van bungeejumpen tot diepzeewater duiken, de hele wereld kan je zien als je een vliegticket koopt en op tijd op het vliegveld bent. Ik heb het idee dat dat mensen soms echt gek maakt. Er is zoveel, en we willen het allemaal gedaan hebben. Misschien ook wel een beetje om op te scheppen tegen anderen, want als je buurman vertelt over zijn citytrip naar Los Angeles en jij bent nog nooit buiten Nederland geweest krijg je ook wel zo’n gevoel dat je niet achter kan blijven en ook wat van de wereld ‘moet’ zien. Dat zal wel goed voor je zijn, toch, een beetje buitenlandse kennis? En de spanning die je voelt als je in een achtbaan zit, dat zal ook wel gezond zijn om af en toe te voelen, anders worden we allemaal van die angsthazen.

Ik heb echt het idee dat het af en toe zo gaat. Iedereen hitst elkaar op, probeert elkaar te overtreffen met spannende dingen en verre tripjes. Ik geloof de mensen die zeggen dat ze echt graag delen van de wereld willen zien, want het is hartstikke leuk om kennis te maken met een andere omgeving, andere cultuur en een ander klimaat. En ik geloof je ook als je zegt dat je écht nog een keer wilt bungeejumpen. Maar sommige mensen zoeken graag het extreme op en zetten gelijk een hele bucketlist op met van die extreme dingen en dat vind ik té. Want als je voor die grote dingen leeft, hoe zit het dan met de kleine dingetjes? Zonnige dagen in Nederland – op Curaçao is dat altijd zo. Wakker worden en dus weer een dag hebben gekregen, waarom zou je niet lekker uitgebreid en op je gemak ontbijten? – Nee, we moeten weer door, snel snel snel, want ik moet werken om mijn reis naar NYC te verdienen. Een katje uit het asiel ophalen – één zo’n katje, daar help ik de wereld niet mee, weet je wat: ik zet gelijk een heel opvanghuis op!

Tumblr_l5oqe60wae1qct7qso1_500_large

Als ik ooit een bucketlist op zou stellen, zou die dus uit voornamelijk kleine dingetjes bestaan. Regenboogcake eten, perfecte zomerdagen met degene van wie je houdt, een film- of seriemarathon houden, een wandeling in het park maken met je date, dé perfecte outfit samenstellen, genieten van de allerlekkerste zelfgemaakte brownie of andere taart, je droomtas kopen, een geweldig leuk hoesje voor je telefoon tegenkomen (check deze pagina, er is er zelfs een met de achtergrond die ik nu heb! Ik heb jammer genoeg geen iPhone…), een rond bed hebben, een puppy adopteren en opvoeden, een strandrit maken, de jongen tegenkomen die gekruisd is met Edward uit Twilight en Yves uit Soulmates maar dan zonder enge connecties en gaven, een dag vullen met alléén maar leuke dingen, een playlist samenstellen met m’n lievelingsmuziek.
Dat soort dingen.

Ik kraak hiermee de bucketlists niet af, want op zich is het best een leuk idee om eens in actie te komen en de dingen te doen die je echt wil. Van afstrepen houden we ook en het is een beetje gek om tegen bucketlists te zijn, want er is toch niets verkeerds aan? Maar als je doorslaat dus wel, althans dat is mijn mening.

Hoe zit het met jou? Snap je mijn redenering, en ben je zelf een mens van grote of kleine dingen?

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.