Mindstyle

Stiekem kan ik er helemaal niet tegen als ik mensen dingen hoor zeggen die ik niet vind kloppen. Dat mensen hun eigen mening hebben dat kan ik begrijpen en daar heb ik respect voor, maar als die mening is gebaseerd op vooroordelen, dan heb ik mijn mening ook klaarstaan. Vooral als mensen negatief denken over dingen die ik leuk vind. Het grootste ‘misverstand’ (waar ik mee te maken heb) is in mijn ogen toch wel die dat paardrijden geen sport is en dat paarden stom zijn. 

Ik ben al heel lang een paardenmeisje, om precies te zijn rijd ik vanaf mijn zesde paard en wilde ik het daarvoor al. Je zou dus kunnen zeggen dat het eigenlijk gewoon een beetje in mijn bloed zit, wat ook wel zo is. Mijn tante heeft namelijk heel lang paardgereden, en mijn opa en oma van diezelfde kant hebben – kwam ik pas achter – ook op paardrijden gezeten (hoe leuk!). Nou zijn er dus veel mensen die zeggen dat paardrijden geen sport is, of in elk geval dat je er heus niet zo uitgeput van raakt, of dat je helemaal niets hoeft te doen of ga maar door. Bovendien vinden ze paarden ook nog eens lelijk, gemeen en vinden ze ze stinken. Als je daarmee bij mij aankomt, begint mijn bloed te borrelen. (Zeg je dat zo?) Daar kan ik echt niet tegen en dan móet ik gewoon tegen je in gaan.

Tumblr_mbhq2cicit1rwkceyo1_500_large

Sowieso kun je niet ontkennen dat paardrijden een sport is, want het komt op de Olympische Spelen. Maar je moet echt ontzettend veel doen. Het is wel anders dan voetbal, dat geef ik toe, maar eh: duh. Paardrijden is niet alleen maar op een paard zitten. Paardrijden is…

Lees verder ...

Soms lijkt het wel alsof je altijd maar met iemand ‘moet’ willen zijn. Alsof je altijd met iemand moet bellen, sms’en of what’s appen, alsof je opdrachten voor school altijd samen moet doen, alsof je als je een dag niks doet gelijk met iemand ‘moet’ afspreken… Op zich snap ik het wel, samen kun je meer, leren samenwerken is goed, samenzijn is gezellig. Klopt allemaal. Maar zelfstandig dingen doen of alleen zijn is daardoor niet per se verkeerd.

Een hele dag alleen zijn is wel wat veel hoor, het is natuurlijk wel wat gezelliger als je mensen om je heen hebt waar je even tegen kan praten. Maar ik kan me wel goed een hele dag vermaken met mijn eigen dingen. Ik denk niet dat ik die nog eens op zal noemen, die krijgen jullie al zo vaak te horen, haha. Maar ik vind het heerlijk als ik een dag niks op de planning heb en zelf kan kiezen wat ik wil doen. Ik denk dat het wel een goede eigenschap is dat je jezelf kan vermaken. Ben je alleen thuis? No problemo, jij hebt genoeg te doen.

Tumblr_lrclg9leuk1qf59too1_500_large

Lees verder ...

Ik vind Nederland een hartstikke leuk land, maar het is niet voor niets dat het af en toe ons ‘koude kikkerlandje’ wordt genoemd. Temperaturen als -30 °C halen wij natuurlijk bij lange na niet (uhh, gelukkig!) maar af en toe in de zomer voelen we ons wel even iets minder bedeeld en regent het wel érrug vaak. Ja Hester, wat vind jij daar nou van?

Ik kan echt niet goed tegen extreme temperaturen. Is het erg koud, dan vriezen mijn handen en voeten (en neus en oren) er bijna af. Is het erg warm, dan ga ik het liefst binnen zitten of in de schaduw, want een halfuurtje in de zon is voor mij dan vaak de max. Met koude temperaturen heb ik last van winterhanden en wintertenen, in de zomer had ik als kleintje heel veel last van eczeem. Nee, dat is echt niet wat voor mij. Ik ben dan ook echt een lentetype, het seizoen waar ik ook in geboren ben. De zomer die in de lucht hangt, een voorzichtig zonnetje, lammetjes en bloemetjes. Geen ontzettend warme zon, maar wel een aangenaam temperatuurtje. Ja, doe mij dat maar!

Tumblr_ls7jr4x5101qg19oro1_500_large

Lees verder ...

Als er één ding zeker is, dan is dat wel dat niet iedereen dezelfde (kleding)smaak heeft. De een loopt nou eenmaal graag in zwart, de ander in kleur, de een in baggy en de ander in strak. De volgende koopt alles bij Gucci, Dolce & Gabanna en Prada en de ander gaat naar de kringloop. Daar is allemaal niks mis mee, en zeker niet in Nederland, daar mag je gewoon dragen en doen wat je wilt. Maar soms kom je figuren tegen waar je niet zomaar langs loopt zonder er een gedachte aan te wijden…

Zo liep ik op mijn allereerste vakantiedag, de zaterdag, gezellig een rondje door het winkelcentrum met mijn moeder en zus. Er hoefde geen huiswerk gedaan te worden en ik had nog heel de vakantie om blogposten te schrijven en ja, dan hou je wat tijd over! Vind ik helemaal niet erg natuurlijk, dus na de lunch gingen we even naar de bieb, Kruidvat, Etos, H&M, CoolCat, Be The First en nog een ander kledingwinkeltje, Kijkshop en Douglas. Er zijn natuurlijk een hoop mensen die op zaterdagmiddag denken, kom, laten we eens naar het winkelcentrum gaan! en dan zie je heel veel mensen waar ook wel eens wat aparte typetjes tussen zitten. Mensen met onflatterende kleding, dikke lagen mascara, een apart accent, een vreemde opvoeding en vul zo maar aan. Daar heb ik ook helemaal geen moeite mee, misschien giechel je er een keer om (I know I know, dat mag niet… natuurlijk doe ik het wel zo dat ze het niet zien. En ik denk altijd maar zo: om mij is vast ook wel een keer gegiecheld. By the way liep ik zelf ook zonder make-up behalve lipstick) maar that’s it. Het is hun keuze om er zo bij te lopen, en niet de mijne. Bovendien weet ik niet wat er speelt en waarom ze er zo uitzien, daar mag je ook niet te snel op oordelen. Oftewel, misschien na die ene opmerking laat ik die mensen gewoon in hun waarde, probeer ik niet te staren en loop ik door. Simpel.

Trees-tree-alley-morning-winter-favim.com-474914_large

Maar toen liep er een jongen/man langs in een grote grijze hoodie met capuchon op (ik heb zijn gezicht niet eens gezien) en volgens mij nog iets van een zwarte bodywarmer ofzo, maar goed, en een box of whatever bij zich waar muziek uit kwam. Niet zomaar gezellige popmuziek die je ook op de radio hoort – daar word ik nog wel eens vrolijk van, als mensen dat hardop afspelen – maar in mijn oren ontzettende pokkeherrie. Niet eens zozeer hard, maar gewoon echt van die rock metal denk ik – ik heb er geen verstand van. En eerlijk gezegd deed het mijn zus en mij duivels aan. Nu denk je misschien, oké, hoezo dat… en ik kan het me nu ook niet meer zo goed voor de geest halen, maar ik weet nog wel hoe ik het toen ervoer. Denk gewoon aan verschrikkelijke herrie en dan met zo’n duister figuur. Iehl nee, wij vonden het echt eng en vervolgens liep hij (ook nog eens best hard) naar een heel erg klein ‘zithoekje’ (hoort niet bij een restaurant ofzo) buiten het overdekte winkelcentrum, waar twee meiden zaten te roken die ook dachten ‘wat doe jij hier, ga weg!’ volgens mij, althans dat las ik af aan hun gezichtsuitdrukking.

En dit is dan zo’n persoon en zo’n situatie waarbij ik niet denk ‘laat maar gaan, hun keus, ik heb er geen last van’. Ik heb er namelijk wel last van. Ik vind het asociaal om je muziek hardop af te spelen, er zijn genoeg mensen die dat helemaal niet willen horen, en al zeker als het dit soort muziek is. Nu was ik dan met mijn zus en moeder en ik ben nuchter genoeg om het me niet aan te trekken ofzo, maar als ik alleen was en nog wat jonger had ik het ook écht eng gevonden, en dan niet alleen op dat moment. Het was gewoon echt geen gezellig type zoals hij er op dat moment bij liep en ik was ook gelijk een beetje geïrriteerd. Like, als jij boos bent, géén probleem. Maar verpest er niet iemands anders gezellige middagje mee?! (Ik neem nu even aan dat hij boos was ofzo, ik heb geen idee waarom je dit zou doen, niet voor je lol neem ik aan.) Je gaat ook niet scheldend op alles en iedereen door het winkelcentrum lopen. Dat doe je dan maar lekker in je eigen huis zonder dat iemand er last van heeft.

Tumblr_llz4o2vfxw1qfsee9o1_500_large

Aan de andere kant ben ik ook wel weer zo’n type dat deze persoon het liefst het hemd van het lijf zou willen vragen. Allereerst zou ik zijn gezicht wel willen zien, daarna zijn hele achtergrond en verhaal. Hield je altijd al van die duistere kant en waarom hou je ervan? Waarom luister je deze muziek? Waarom speel je het hardop af? Denk je daar wel eens over na? Hoe voelde je je op dat moment in het winkelcentrum? Uhuh, ik ben nieuwsgierig. En vooral naar de levensverhalen van mensen. Ik denk alleen niet dat ik het aan zou durven om met deze man in een ruimte te zijn, ieks nee.

Zo, dit was de hele situatie wel weer, haha een 872 woorden over één minuutje. Het maakte blijkbaar wel indruk en ik wilde het dus even met jullie delen. Ik kan het goed begrijpen als je denkt dat ik een beetje overdrijf, op dit moment denk ik dat ook wel een beetje want ik weet niet meer hoe die muziek klonk en kan me de situatie niet meer helemaal voor de geest halen. Waarschijnlijk hebben jullie een beeld in je hoofd van gewoon een boze jongen die een beetje vervelende muziek op heeft, en waarom doet ze daar nou zo moeilijk over, maar beeld het je even in. Mijn vraag aan jullie is, heb je ook wel eens zo’n persoon zien lopen waar je kriebels van krijgt? Ik denk dat jullie na dit lezen zelf ook wel een mening hebben, spui ‘m maar. :)

PS: ik had geen idee wat voor plaatjes ik erbij moest doen, dus eh… dan maar deze, lekker mysterieus ^^

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.