Mindstyle

De afgelopen dagen zijn aaneengeregen van regen. Het begint altijd met bomen die zonnestralen geabsorbeerd lijken te hebben en gaat dan over in krakende blaadjes onder je voeten en een extra uurtje slaap, maar ook in steeds onlogischere momenten van zonsopkomst en -ondergang. Ik kocht fietslampjes en handschoenen en sprak met mezelf af altijd boodschappen te doen voor het donker is zodat ik niet teveel geconfronteerd zou worden met het vroege donker. Ondertussen zag ik de achtertuin van mijn onderbuurvrouw bedekt worden onder een laagje van gele en daarna bruine blaadjes en Kanaleneiland zich steeds meer openbaren achter de inmiddels kale bomen. Mijn relatie met de herfst is twijfelachtig: ik vind de wereld heel mooi in het geel-oranjekleurenspectrum, maar ik kan dat simpelweg niet loszien van het idee dat de herfst een proces is dat down hill gaat. Ik blijf om die reden waarschijnlijk altijd een lentekind, maar toch voel ik me wel een stuk minder misplaatst in deze maanden nu mijn favoriete kledingstukken groen, grijs en okergeel zijn en niet langer neon, zoals vroeger, en ik beseft heb dat de herfst en de winter ook gewoon de seizoenen zijn waarin je met recht wat minder actief mag zijn.

De herfst leert me dat het leven geen rollercoaster that only goes up is vol nieuwe ervaringen. Er zijn heel veel repeterende factoren en dagen die nog korter en donkerder zijn dan de vorige en dat is hoe het werkt. Af en toe kom je gewoon fucking verzopen aan op je 09:00-college waar je zo je best voor hebt gedaan om in het donker voor uit bed te komen, beland je op de terugweg opnieuw in een stortbui waardoor je je haar voor de tweede keer die ochtend kan föhnen en is het ding waar je die dag het dankbaarst voor bent het afdakje boven je voordeur zodat je tenminste droog staat als je met je verkrampte vingers je sleutel in het slot probeert te krijgen.

Gelukkig zijn er ook momenten waarop ik meer geluk heb en in een herfstbos in volle, zonnige glorie loop. Op de valreep van de overgang naar een nieuw seizoen dienen deze foto’s nog prima als tribute aan de herfst toen ‘ie nog in overvloed aanwezig was.

Lees verder ...

In de zomervakantie is mijn nostalgie op haar hoogtepunt. Vooral als de temperatuur stijgt blijken daar allerlei herinneringen aan te kleven van afgelopen jaren, van weken vol vrijheid die in zekere zin ook altijd een beetje onbestemd waren in vergelijking met de periodes waar ze door omgeven waren. Ik denk automatisch terug aan het uitzicht over de tuin en de ondergaande zon vanaf mijn balkon op mijn kamer in Kopenhagen tijdens zwoele zomeravonden, maar ook aan de zomers die ik al veel eerder in Nederland beleefde. Als kind hield ik niet per defintie van reizen – misschien ook omdat ik het niet gewend was, maar in elk geval kan ik me niet herinneren dat ik het ooit oneens ben geweest met de beslissing om in ons eigen land te blijven. Mijn zomernostalgie verwijst dan ook volop terug naar de Utrechtse Heuvelrug, waar we meerdere zomers in het huis van (dezelfde) vreemden spendeerden die zelf op vakantie waren en ons hun huis en dieren toevertrouwden.

Zonder moeite leefde ik daar in een ander ritme en dat was eigenlijk alles wat ik nodig had voor een vakantiegevoel. Ik was nooit een ondernemend kind, maar wel een met een grote fantasie, en je kon me dan ook niet gelukkiger krijgen dan door de fantasie van hondenbezitter uit te laten komen. Bovendien vond ik het geweldig even een ander leven te hebben omdat je opeens ‘inwoner’ van een totaal andere stad was. Het eerste jaar dat we in het grote twee-onder-een-kapherenhuis in Bilthoven waren na drie zomers in Tiel met twee paarden was ik een jaar of negen, tien en heb ik volgens mij dan ook niet meer gedaan dan heel veel wandelen en knuffelen met de drie honden, heel veel boeken lezen, trampoline springen met mijn zus, een beetje koken en veel films kijken van de verzameling DVD’s die in dat huis aanwezig was.

Lees verder ...

Op het moment dat de telefoontjesregen voor de eindexamenklassers van dit jaar begon, reisde ik af naar de Uithof voor iets wat eveneens verlossend zou werken: mijn allerlaatste tentamen. Nienke en ik hadden een soort dinnerdate gepland maar in feite was dat niet eens nodig geweest, want de hele delegatie eerstejaars Nederlandsstudenten was aanwezig. Naast me laaiden de taalkundediscussies op terwijl ik aan een fruitsapje nipte en me aan mijn eigen gouden regel rondom tentamens hield: niet over de stof praten vlak voor of vlak na het tentamen, omdat je beter met weinig voorbereiding maar veel zelfvertrouwen een tentamen kan maken dan met veel voorbereiding en weinig vertrouwen in je eigen kunnen. Ik had in de voorafgaande uren galajurkjes gezocht in plaats van bomen te oefenen maar het ging het vorige tentamen ook goed, eigenlijk het hele jaar al, en daarmee was ik een prominent voorbeeld van de eerste categorie.

Lees verder ...

14 mei 2017, een van de meest verwachte verjaardagen ooit. In de eennalaaste maand van mijn eerste jaar als student ben ik mijn minderjarigheid eindelijk ontgroeid en leeftijd voelt voor deze ene keer als meer dan alleen een cijfertje. Dat ik nu alcohol kan kopen of in elk geval niet meer buiten de supermarkt hoef te gaan staan als ik met iemand boodschappen doe die alcohol koopt is ronduit praktisch, dat ik uit kan gaan zonder te moeten checken of het 18+ is wel zo leuk, en dat ik nu voor het eerst sinds ik mijn rijbewijs haalde in augustus alleen mag rijden is ook nog eens een verwezenlijking van heel veel vrijheid. Eigenlijk is het bizar dat een getal blijkbaar daadwerkelijk zoveel uitmaakt en ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik het niet af en toe heel irritant vond (niet omdat alcohol en uitgaan zo’n grote rol in mijn leven spelen, wel omdat ik als enige in mijn omgeving nog met die leeftijdsbeperking te maken had) maar dat maakt deze mijlpaal wel extra leuk.

Lees verder ...

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (18), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening