Ik lees tegenwoordig amper boeken. Dat staat in schril contrast met een jaar of drie (en meer) terug, toen ik gemiddeld makkelijk een boek per week las, maar toen zwom ik dan ook zo’n beetje in de rust en de vrije tijd en bovendien hoefde ik toen misschien één boek per jaar te lezen voor school (die ik dan ook nog eens zelf uit mocht kiezen). Als ik nu begin in een boek mag ik allang blij zijn als ik ‘m uit heb voor de boete bij m’n bibliotheek echt onacceptabel hoog is geworden, maar meestal ben ik ergens op pagina 100 gestrand als ik me realiseer dat dit eigenlijk het moment is om te beginnen aan een verplicht boek. Er zijn weinig dingen die ik meer haat dan twee of meer boeken door elkaar heen lezen (principieel dingetje) en vaak begin ik er dus al niet eens meer aan om puur op eigen initiatief te lezen. In plaats daarvan lees ik wél altijd netjes de vijf boeken per jaar van Nederlands voor ik een leesverslag in elkaar flans en zelfs voor die drie Engelse boeken per jaar maak ik uitgebreid tijd voor ik de toets maak. Want eerlijk? Ik vind lezen nog steeds fantastisch.

Eén van de hoofdredenen waarom ik er tegenwoordig ook geen extra tijd meer voor maak, is dat ik het idee heb dat lezen niet echt in mijn levensstijl past. Dat klinkt misschien raar, maar lezen is nou eenmaal een van de meest afgezonderde en antisociale hobby’s die ik ken; ik kan bijvoorbeeld slecht lezen als de tv of de radio aanstaat in dezelfde ruimte en zelfs met mensen in dezelfde ruimte heb ik al moeite, aangezien die – als ze zelf niet aan het lezen zijn – vaak de neiging hebben om opeens te lachen, iets te laten vallen of een opmerking te maken en me daarbij weer volledig uit mijn concentratie halen. Beneden lezen zit er voor mij dan ook gewoon niet in: het liefst trek ik me terug op m’n kamer, gooi ik een paar kussens op m’n bed en leg ik m’n telefoon op niet storen op m’n bureau voor ik überhaupt aan de eerste bladzijde van een boek begin, omdat ik weet dat het anders toch niet werkt.

Vijfhonderd pagina's (2)

Vijfhonderd pagina's (1)

Zodra ik begonnen ben aan een boek is concentratie vaak helemaal niet zo’n punt meer. Ik ben een vrij makkelijke en snelle lezer (misschien ook juist door die jaren oefening) en als ik een beetje een goed boek heb, vind ik het ook helemaal niet per se ‘saai’. Misschien dat ik de eerste vijf minuten nog even moet wennen aan de stilte, maar daarna zit ik al vrij snel in het verhaal en heb ik vaak ook helemaal niet de behoefte om het boek weg te leggen. Ik houd ervan hoe ik, als ik een boek lees, soms de tijd en mijn eigen leven even helemaal uit het oog verlies en meegesleurd word in een andere realiteit. Een film heeft dat ook, maar als ik ‘m thuis in plaats van in de bioscoop bekijk, ben ik me al veel sneller bewust van mijn omgeving en mijn eigen leven. Juist doordat een boek relatief veel van me vraagt – zowel concentratie om het verhaal te kunnen blijven volgen als inbeeldingsvermogen om het verhaal vorm te geven in je hoofd – kan ik er écht helemaal ‘in’ zitten.

In de huidige cultuur vol prikkels is dat alleen totaal niet meer handig. Als ik ’s avonds een uur totaal offline ben, kan ik een paar berichtjes verwachten van vrienden waar ik normaal veel online mee praat die zich afvragen wat ik nu weer aan het doen ben. Normaal check ik mijn berichtjes of Facebook altijd wel even tussendoor: tijdens huiswerk, tijdens het eten, tijdens het bloggen, tijdens het eraf halen van mijn make-up. Ik ben superveel online en het is misschien geen schande om die tijd eens in te ruilen voor een boek, maar het wordt gewoon niet echt van je ‘verwacht’ dat je op een normaal tijdstip opeens afgezonderd bent van de buitenwereld. Mijn ouders vinden het ’s avonds bijvoorbeeld ook wel leuk om me nog even te zien en een gesprekje te voeren, iets wat wel gaat als ik door m’n Instagramfeed heen scroll of met iemand WhatsApp, maar niet als ik een boek wil lezen en dus weer op m’n kamer zit. Daarnaast vind ik het zelf ook heel erg lastig om in de rush van de week de rust te vinden om al mijn werk te laten liggen, gesprekken even stop te zetten en een boek te pakken. Meestal stroomt mijn hoofd dan na een pagina opeens over met dingen die ik ook nog moet doen of nu wel even zou kunnen doen en komt er niets terecht van dat hele boek.

Lezen zie ik dus vooral als een voorrecht, iets wat vooral gereserveerd is voor rustige periodes als vakanties en waar ik dan ook oprecht van kan genieten. Stiekem vind ik het dan ook helemaal niet erg als ik voor school verplicht een boek moet lezen dat eigenlijk gewoon leuk is, want dan kan ik – voor mijn gevoel – terecht antisociaal zijn en m’n rust pakken. Voor afgelopen maandag stond de boektoets over The High Flyer van Susan Howatch op de planning en zodoende las ik voor de verandering weer eens 500 pagina’s in drie dagen. Op vrijdagochtend hielden Niels en ik tegelijkertijd een leesmarathon waarin we elkaar af en toe een berichtje stuurden op welke pagina we waren of dat er iets schokkends was gebeurd, op vrijdagmiddag kwam er af en toe een nichtje mijn kamer binnen om zich te verstoppen voor mijn twee andere nichtjes en op zaterdagavond haalde ik tussendoor een kop mokkakoffie, maar verder zat ik vooral in mijn leesvacuüm. Deze keer was het er eentje vol psychologische gesprekken veroorzaakt door een hoop verwarrende en choquerende gebeurtenissen inclusief een christelijk, maar niet evangeliserend tintje en ik weet dat bijna al mijn klasgenoten het onzin vonden dat we ‘m überhaupt moesten lezen, but I intensely enjoyed some quiet hours of reading. Not feeling sorry for that, too.

Ook leuk om te lezen:

18 reacties op Vijfhonderd pagina’s

  • Lezen is zo fijn en even je gedachten op iets anders zetten.
    Het kan op verschillende manieren.
    Maar het liefst een goed boek.

  • Ik kan gelukkig wél lezen als er mensen in de kamer zijn of als er muziek aanstaat (of mensen zachtjes kletsen, bijvoorbeeld in het openbaar vervoer), maar ik vind het dan vaak wel wat asociaal haha :’) Ik heb gemerkt dat het ook werkt om een boek te lezen als ik achterin de klas zit bij stage en moet observeren maar de leerlingen zelf aan het werk zijn en er dus niets te observeren valt, haha!

    • In het openbaar vervoer oid kan ik me vaak ook nog wel redelijk concentreren, maar dat is meer omdat ik dan weet dat die gesprekken toch niet relevant zijn voor mij – en als m’n ouders bijvoorbeeld een gesprek voeren dan gaat het mij vaak ook aan en kan ik het moeilijker buitensluiten. Is wel een verschil inderdaad! En ah ja, chill :D Dan kun je ook echt niets anders doen en is lezen juist een prima optie (staat ook juist wat minder ongeïnteresseerd dan je telefoon eigenlijk).

  • Ik ben ook dol op lezen, maar lezen voor de lijst is echt verschrikkelijk als je alleen maar young adults en fantasy leest. Thuis vind ik het moeilijk om tijd vrij te maken om lekker te lezen, maar de oplossing voor mij is dat ik in de pauzes op school een boek lees. Ben nu bezig in de boeken van Game of Thrones ( meer dan 500 p. Per stuk!)

    • Dat snap ik wel, mijn eigen boekensmaak is gelukkig wel redelijk breed. Als je in de pauzes leest schiet je wel lekker op, ik vind het zelf alleen een beetje ongezellig haha.

  • Ik heb lezen de laatste tijd weer ontdekt, samen met de app Goodreads. Zo ontdek je ook nieuwe boeken die mensen om je heen aan het lezen zijn. Ik probeer mijn avond routine een beetje aan te passen, door mijn telefoon weg te leggen en even te lezen, of juist als ik bijvoorbeeld in de ochtend tijd over heb. Heerlijk!

    • GoodReads gebruik ik ook wel! Kwam er ook weer avbter dat ik mezelf nog een doel van 20 boeken had gesteld voor dit jaar (zit nu op 15), misschien moet ik toch nog maar wel een m’n best doen om die te halen haha. Ik vind het wel motiverend om te merken dat anderen ook lezen! En als je die routines een beetje kan aanpassen win je volgens mij al heel veel tijd (die vaak in nutteloos social media checken gaat zitten, althans bij mij).

  • Ik houd van lezen. <3 Toegegeven: ik loop een heel klein beetje achter op m'n reading challenge van 60 boeken, maar dan nog lees ik meer dan gemiddeld. Ik vind het tegenwoordig ook wel lastiger om er tijd vrij voor te maken, althans, ik geef mezelf vaak niet de ruimte om aan een boek te beginnen, maar als ik er eenmaal in zit lees ik gemakkelijk tot na middernacht om 'm uit te krijgen. Daarnaast woon ik natuurlijk alleen en reis ik veel, dus dan is het ook al een stuk gemakkelijker dan wanneer mama erdoorheen praat, haha. Maar ik ben over het algemeen blij met dat ik zoveel lees, ook al zou ik wel meer literatuur willen lezen nu dat niet meer hoeft voor school.

    • 60 boeken? Jeeeetje haha, mijn max (dat ik weet) is 55 in 2013 en dat vond ik al reteveel :’) Als je alleen woont gaat het al wel sneller denk ik ja en in de trein zou ik ook graag willen lezen, dat zijn toch een beetje de ‘verloren’ momentjes. Ik snap wel wat je bedoelt met jezelf de ruimte geven; ik heb al snel het idee dat ik ‘nuttigere’ dingen moet doen dan lezen, terwijl ik ook genoeg tijd ‘verspil’ aan social media – maar dat gaat gewoon vanzelf en is geen opzettelijke keuze, dus daar zal het wel iets mee te maken hebben.

      • Haha, ja, ik las vorig jaar 66 boeken (op het eind echt 2 per week of zo), dus ik vond dat het dit jaar ook wel moest kunnen. En dat laatste is heel herkenbaar! Ik weet gewoon van mezelf dat ik door wil lezen als ik eenmaal bij begonnen (was vandaag weer het geval…) en dat wil ik in tentamenweken en zo eigenlijk voorkomen. Maar het is wel stom om dan toch tijd aan andere dingen te verspillen!

  • Ik lees altijd wel even voor het slapen gaan, ook al is het maar één bladzijde. Ik heb morgen een Engels boektoets, dus ik heb de afgelopen dagen ook flink gelezen, want ik was het een beetje vergeten… Zo verplicht veel lezen vind ik helemaal niet leuk – omdat het toch als huiswerk en dus als moeten voelt. Komt misschien ook omdat ik het niet echt een leuk boek vond, haha.

  • Lezen schiet er bij mij écht bij in. Zo jammer, maar daarom geniet ik wel extra van een goed boek in de vakantie. Of in de auto, dan lees ik ook altijd graag. Misschien minder blogs lezen en meer boeken? Al weet ik dat ik dat toch nooit ga doen, haha. ;’)
    X Emma

    • Dat heb ik inderdaad ook wel hoor, ik waardeer lezen nu veel meer en ik lees tenminste ook betere boeken dan vroeger (want als ik nu lees wil ik ook wel écht een goed boek), dus uiteindelijk mis ik er niet eens zo heel veel aan denk ik. En dat werkt inderdaad ook niet echt haha, blogs lezen kun je veel beter tussendoor doen omdat het maar korte stukjes zijn, terwijl je bij een boek wel een beetje ‘in het verhaal’ moet zitten en ‘m ook niet zo snel na vijf minuten weer weglegt. Lastig!

  • Hmm, ik herken het wel, maar juist vanwege de online hectiek pak ik steeds vaker voor een paar uurtjes een boe om even te ontspannen en tot rust te komen, zonder telefoon of tablet of laptop in de buurt. Maar jouw visie dat het iets is om heerlijk van te genieten in een vrije periode trekt me ook wel!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Recente reacties
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.