photo IMG_0711c_zpshurnolgr.jpg

 photo IMG_1224c_zpsfastmliu.jpg

 photo IMG_0738c_zpsz9usktzt.jpg

 photo IMG_1421c_zpshck0ggcm.jpg

 photo IMG_1455c_zpsmckgtzoa.jpg

 photo IMG_1478c_zpsgtzmd1kd.jpg

 photo Naamloos 2_zpssx0ep2yf.png

 photo IMG_0755c_zpsj5vunixo.jpg

 photo IMG_1563d_zpskitkw52g.jpg

 photo Naamloos 1_zpsujqhrdty.png

 photo IMG_1676c_zpsmlhu6at1.jpg

 photo IMG_1821c_zpsnwfs1ezg.jpg

 photo IMG_1871c_zps2rovplfl.jpg

 photo IMG_1928c_zpskp6a8fxv.jpg

 photo IMG_2044c_zpsjd7xckvt.jpg

 photo IMG_2032c_zpszjy3ecgs.jpg

 photo IMG_2052c_zps0p55lt6j.jpg

 photo IMG_2278c_zpsjjdihxhw.jpg

 photo IMG_2305c_zpsypb8ifru.jpg

Soms komt het heel opeens op. Als de leraren die met ons mee waren doodleuk over de voorbereidingen van de volgende Romereis beginnen in een les en we alleen maar kunnen verzuchten dat het zo erg is dat het voor ons nooit meer gaat gebeuren, als er opeens random ankedotes en happenings uit Rome worden gequoted en we een paar minuten lang totaal ongepland herinneringen ophalen of als ik per ongeluk door de maanden aan foto’s op mijn laptop scroll en de map ‘ROME’ tegenkom. Ik kan me niet eens meer voorstellen dat dit vorig jaar hét ding van het jaar was, aangezien we nu doodgegooid worden met de examens, en toch was het meer dan terecht.

Ik herinner me de enigszins slepende en eeuwige voorbereiding die bestond uit lessen over alles wat er te zien was, paklijsten doornemen, de reisgids in elkaar zetten, een middag met z’n allen in de aula de liederen oefenen die we hebben gezongen in de kerk en mijn todolijst die nogal wat stress opleverde omdat álles geregeld moest worden. De zenuwinzinking toen ik mijn tas aan het inpakken was op de avond van tevoren was groot (ik had dan ook teveel kilo’s, maar echt geen idee wat ik thuis zou kunnen laten) en toch was ik excited toen we eenmaal in het vliegtuig zaten, ook al had ik nog geen idee wat me precies te wachten stond. Zou een week écht zo alles overtreffend kunnen zijn?

Misschien wel. Het vacuüm van klasgenoten en vier heerlijke begeleiders zorgde ervoor dat alles alweer ver weg – of in elk geval als iets van een ander tijdperk, een ander universum – leek op het moment dat ik mijn kamer weer binnenstapte, maar tegelijkertijd wist ik dat mijn koffer behalve zand ook vol herinneringen zat. Rome was prachtig en we hebben insane veel gezien, ook al zorgde dat ervoor dat je niet overal de maximale tijd voor had. Die stad is zo oud dat je niet anders kan dan er respect voor hebben en toch was het niet alleen dat. Dat ik eigenlijk elke avond met een ander groepje de stad in ging (en de beste pasta carbonara ooit op heb), niemand zich zorgen maakte over z’n ochtendhoofd ’s morgens, het meer dan normaal was om met iedereen te praten, ik erom bekend stond om altijd met mijn camera rond te lopen en de zon het af en toe zo ongenadig heet maakte dat ik zelfs heb gezwommen in zee; dat maakte het bijzonder.

Er zijn nog zoveel meer herinneringen die ik hier niet neer kan schrijven, maar die wel allemaal naar boven komen als ik eraan terugdenk. Ik wil eigenlijk gewoon weer foto’s maken van een dansende Marolise in een streepje licht in another amazing kerk, weer dubbel liggen van de lach in de smalle gangetjes van de Sint Pieter omdat Niels er slecht door paste, weer een huisje delen met Hannah en Amy en er een enorme bende van maken, geen van allen zin hebben om wakker te worden en precies op tijd naar buiten stappen, weer over de camping slenteren met Jelmer als de zon allang onder is, ik zou zelfs weer willen bobben op die avond dat we langs de verlichte Tiber liepen en ik als enige niet-aangeschotene net op tijd m’n Google Maps aanzette, voor de laatste metro wegreed.

En ik heb heimwee naar al die kleine herinneringen. Heimwee naar Rome.

Ook leuk om te lezen:

9 reacties op Heimwee naar Rome

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Recente reacties
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.