photo part 8 2_zpska4tfjbp.png

 photo part 8 1_zpsk6n22ske.jpg

 photo part 8_zps1cnrp0nh.jpg

 photo part 8 1_zpskzpp7jfh.png

 photo part 8 2_zps5sfssmzo.jpg

 photo part 8 6_zpsfts327oy.jpg

 photo part 8 7_zpsikeg4oyz.jpg

 photo part 8 10_zpsthk3bimi.jpg

 photo part 8 3_zpsdifkbfgq.png

 photo part 8 9_zpskdmzwv97.jpg

 photo part 8 16_zpslvkhuxef.jpg

 photo part 8 8_zpshg8etyy6.jpg

 photo part 8 15_zps29islvr5.jpg

 photo part 8 12_zps5svbwiak.jpg

 photo part 8 13_zpstvohvqqp.jpg

 photo part 8 14_zpsszoyapdn.jpg

 photo part 8 11_zpsivz6fcx2.jpg

 photo part 8 15_zpshlb3mdoj.jpg

 photo part 8 4_zpsan158h4w.jpg

 photo part 8 3_zpsve3qzd7u.jpg

 photo part 8_zpsqlcaskaw.jpg

 photo part 8 5_zpsyyjackgj.jpg

Waar de strakblauwe lucht normaal elke dag vergezeld werd door een aantal wolken vanaf een uurtje of tien, bleef het op maandag – 27 juli, voor iedereen die nog behoefte heeft aan een beetje tijdsbesef – volledig zonnig. Dat maakte het qua weer de beste dag so far en dus lagen we toen het zwembad om 11:00 open ging vrijwel direct in het water. Baantjes zwemmen is er eigenlijk de hele vakantie niet echt van gekomen omdat ik gewoon standaard lui ben zodra ik het buitenland betreed en in een tent slaap, maar na een halfuurtje op m’n ligbed in de zon had ik het stiekem toch ook wel verrekte heet en dus maakte ik graag gebruik van de mooie compromis die ‘de zwembadrand’ heet. Brandende zon op je rug is opeens veel beter te doen als je met je voeten in koud water hangt en over mijn bovenbenen hoefde ik me niet druk te maken, het boek waar ik in begonnen was – Skippy tussen de sterren – telde namelijk 663 pagina’s en was zo groot en zwaar dat ik most of the time niet de moeite nam om het op te tillen. Dat deed ik eigenlijk alleen voor de foto’s die mijn zus maakte, waarop ook gelijk te zien is hoe ontzettend blond mijn haar was door de zon en hoe klein mijn bikinibroekje was – maar zodra je eraan gewend bent geraakt dat je meer kont showt dan normaal is het eigenlijk alleen maar fijn dat er meer bruin kan worden, en nouja ik had een bikini nodig en deze was in de sale en letterlijk alle bikinibroekjes zijn tegenwoordig zo klein. Het leuke is dan ook dat ik het ondertussen allang geen punt meer vind en meer afgeleid ben door hoe scheef mijn rug is, maar dat terzijde want als ik die foto’s zie denk ik er vooral aan hoe meesterlijk fijn dat was.

Nog een uurtje en een dutje in de zon later (can’t help it) lunchten we met stokbrood en brie terwijl ik Frank Ocean’s laatste album ontdekte. Door de sterke en ongefilterde zon was ik meer ontspannen en op m’n gemak dan ik me kon herinneren en dat gevoel werd nog meer versterkt toen de campingkat (die we voor het gemak maar even Chanel noemden, aangezien onze eigen kat Coco heet) nog steeds op het bed van mijn ouders in de caravan bleek te liggen en een perfecte knuffelkandidaat was. ’s Nachts was ze al door het open raam naar binnen gekomen om vervolgens de nacht slapend tussen mijn ouders in te spenderen en nu lag ze er gewoon weer, volledig te chillen en aaibaar te zijn. Daar maakte ik natuurlijk graag gebruik van totdat het tijd werd om onder de douche te springen en me in het enige jurkje te hijsen dat ik nog niet aan had gehad in de vakantie, want ’s middags gingen we naar Valence.

De wind was nog steeds het soort zwoele briesje dat aangeeft dat het écht een warme zomerdag is en dus hadden we vooral geen haast (wat voor mij eerlijk gezegd een soort utopie is; je gewoon klaarmaken en vervolgens weggaan wanneer je klaar bent). Tegen vieren reden we een parkeergarage in en we begonnen in het park, waar ook verrassend veel kinderen en jongeren rondliepen. We slenterden door de winkelstraten, gingen wat winkels in in een winkelcentra en liepen de kerk/kathedraal in die in mijn ogen eigenlijk zo oud was dat ik ‘m al niet meer mooi vond – net iets te lomp, donker en saai naar mijn smaak. Het uitzicht dat je hebt vanaf de stad is wel de moeite waard: Valence ligt aan de rivier de Rhône en je kijkt dus ook recht op de bergen uit. Aangezien het nog steeds redelijk warm was en we er al wel wat kilometers op hadden zitten besloten we dat het tijd werd om op zoek te gaan naar een restaurantje, want ook al denken de Fransen daar altijd anders over, wij vonden 19:00 een prima tijd om te gaan eten. Voordeel van de enige op het terras zijn is wel dat de bediening alle tijd en aandacht heeft en met dingen als bloedworst op de kaart (maar dan in het Frans) is dat best handig.

Uiteindelijk at ik een salade met zongedroogde tomaatjes, geitenkaas en honing, daarna ‘bavette de boeuf’ in pepersaus met aardappeltjes en als laatste een crême brulée. Vanwege mijn grote liefde voor eetfoto’s zie je ook de witte vis met citroenrisotto en wortelmousse en het citroen-bloedsinaasappeltaartje van mijn moeder. Terwijl wij aan ons dessert zaten, stroomde het hele terras alsnog vol (iets wat ik ook wel had verwacht, want het was echt een goed restaurant; ik bedoel, je had gewoon je eigen handdoek op de wc die je vervolgens in de wasmand mocht gooien).  Ondanks de gezelligheid verdwenen we toch om negen uur na nog een kopje koffie voor mijn vader en zus, we waren ondertussen namelijk allemaal behoorlijk moe. Mijn moeder zette op aanraden van mij mij en mijn zus op de foto voor het prieeltje – dat helaas niet verlicht was, want hoewel het op die foto lijkt alsof het nog licht was is dat meer het werk van iso 800 om onze gezichten te kunnen onderscheiden; de stad werd in feite al in donker gehuld en dat vond ik alleen maar leuk, want het is ongeveer drie keer zo sfeervol.

Zwemmen, slenteren en eten in de hitte blijkt een uitputtende combinatie, want toen we tegen tienen op de camping aankwamen gebeurde er niets meer. Valence is niet per definitie een echte must visit, maar als je toch in de buurt bent is het een prima stad om je een dagje in te vermaken en het restaurant waar we aten – La Cuisine – kan ik stiekem ook sterk aanraden!

Ook leuk om te lezen:

18 reacties op L’été en France VIII

Laat een reactie achter op Sax and the Pretty Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.