IMG_5598c

uhi

Naamloos 6

 photo IMG_5615b_zpshorjiuvv.jpg

 photo heyyy_zpspdyhilxm.png

 photo Naamloos 4_zpsg3ugfwyg.png

 photo N13_zpsd1fyrbhg.jpg

 photo IMG_5641b_zpsbg5oimjn.jpg

 photo IMG_5653b_zpsvm61nwvk.jpg

 photo Naamloos 5_zpstbgcybqk.png

 photo N7_zpszuooj86s.jpg

 photo heyy_zpswtvqv5o7.png

 photo IMG_5670b_zps7dmiimxw.jpg

 photo N10_zps0vsqg4ph.jpg

 photo N9_zps4qv4fjt1.jpg

 photo hey_zpso6zrhjix.png

 photo N1_zpsd5povbzd.jpg

 photo N2_zpseiqicgm2.jpg

 photo N4_zpszycnxo5v.jpg

 photo N5_zpsicsvmohn.jpg

De dag waarop we Nantes bezochten was niet bepaald een beste. De lucht was gehuld in een dik wolkenpak, de temperatuur lag net boven de 20 graden en we werden zelfs nog gezegend met een klein (miezer)buitje; alles waar je niet bruin van wordt en waar je ook niet écht een zomergevoel van krijgt, dus. Gelukkig was ik daar na die dag in Le Mans helemaal niet zo heel rouwig om, want het is best lekker om een dagje stad niet te beëindigen met het gevoel dat je totaal gesmolten bent (en het idee minstens een paar druppeltjes zweet achtergelaten te moeten hebben). Alleen voor de foto’s is het jammer als er geen blauwe lucht achter de gebouwen prijkt, maar toen ik ze later terugzag bleek dat grijs eigenlijk helemaal niet zo te misstaan bij Nantes. Ik ga geen weddenschappen afsluiten om het feit dat de stad waarschijnlijk meer indruk had gemaakt (qua sfeer) als het een prachtige zomerdag was geweest, want die zou ik dan grandioos verliezen, maar grijze luchten matchten eerlijk gezegd best leuk bij alle grijs-wit-oranje gebouwen. Daarnaast scheelde het me een hoop schoenenstress: mijn voeten hebben het geen moment te warm gehad in mijn Nikes en dus kon ik zonder zorgen de stad doorkruisen. Bovendien vond ik het resultaat van een zwart (nep)zijden topje, een boyfriend jeans, een camera en Nikes eronder ook gewoon fijn, maar dat uiteraard terzijde.

In Nantes zagen we een kathedraal (die heeel licht was van binnen, super mooi!), waarna we doorliepen naar de Japanse tuin. Naast wat leuke heggen in de vorm van dieren hadden ze ook geiten en liepen er twee geweldige kippen los. Geweldig omdat ze met ons mee lunchten en daarbij geen enkele vorm van schaamte kenden (eentje dronk zelfs van het water dat mijn moeder, expres, op de grond gooide). Leuk en opvallend aan Nantes is de groene lijn die bijna overal op de stoep te zien is en naar een aantal bezienswaardigheden/de kathedraal (daar waren we nog niet helemaal achter) leidt. Je moet het maar durven, maar ik vond het verrassend goed uitpakken, want ook al staan er geen ‘richtingen’ bij ofzo – het is tóch erg handig. Het kasteel vonden we niet echt de moeite/het geld waard, maar het hysterische warenhuis wel. We hebben er ongeveer een halfuur naar gezocht omdat het vrij klein blijkt te zijn en vooral gewoon verstopt zit in een winkelstraat, en het is krap, vol, en om de een of andere reden volgegooid met spiegels (verwarrend), lantaarns (?), palmbomen (ook raar, maar het was er inderdaad wel warm) en sjieke gevels, maar ik vond het leuk. Mijn moeder ging los in de vernieuwende kookwinkel, waar ik wat foto’s maakte omdat alles daar leuk was en vooral blij was dat ik even kon ZITTEN.

Ik weet niet of het iets te maken heeft met onderbewust beïnvloeding, maar daarna kon ik alleen nog maar denken aan een goed taartje en daar was de rest van het gezin het gelukkig roerend mee eens. Terwijl mijn vader het liefst op het eerst het beste terrasje was neergestreken, kreeg ik de smaak nu pas echt te pakken en ging ik met mijn zus op zoek naar het perfecte restaurantje, dat Columbus bleek te zijn. Knappe barista die Engels sprak met een heel schattig Frans accent, lekkere taartjes en fijne drankjes voor maar net iets teveel geld bij een fontein. En het dienblad was gemaakt van Instagramfoto’s van bezoekers, niiice!

’s Avonds aten we weer zo’n soort van complete maaltijd uit de diepvries met vlees en daarna begonnen we aan een spelletje Monopoly, dat, zo bleek later, ons nog dagen zou achtervolgen (toen we de eerste avond stopten waren pas net alle huizen verdeeld). Ik ben nooit echt enthousiast voor spelletjes, maar ik moet toegeven dat het toch wel leuk is – net zoals Nantes. Worth the visit. 

Ook leuk om te lezen:

5 reacties op L’été en France IV

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.