3

5

8

4

7

Ik ben een positiviteitsguru geworden. Daar kan ik allemaal mooie inleidende woorden op verzinnen, maar zo simpel is het (en bovendien vond ik mijn foto’s eigenlijk wel inleidend genoeg in de sfeer van positiviteitsvibes). Ik bekogel niemand met self help boeken in de hoop dat ‘ie straatlantaarns ooit als lichtpuntjes gaat zien en ik zet je ook niet op mijn zwarte lijst (althans, niet direct) als ik je een keer hoor klagen of met een verschrikkelijk chagrijnig hoofd rond zie lopen, maar vooral de laatste twee dingen gebeuren mijzelf de laatste tijd niet meer zo vaak. Simpelweg omdat ik er echt geen geldige redenen voor kan bedenken. Als ik op maandagochtend supergehaast de deur uit ren – al was het deze keer eigenlijk dinsdagochtend, want maandagochtend begon ik door een foutje van mezelf het tweede in plaats van het eerste uur, op je rooster kijken blijft lastig – dan ben ik hoogstens een beetje gefrustreerd. Als ik na een kwartiertje flink doorfietsen précies op tijd op mijn stoel in het juiste lokaal beland met bijna alle benodigde boeken op tafel, zie ik namelijk al niet meer in waarom ik niet vrolijk zou zijn. Het is mijn eigen stomme schuld dat ik telkens zo moet haasten, maar ik ben gewoon op tijd, dus er is geen probleem (meer).

Zo blijkt het met heel veel dingen te gaan. Óf ik ben zelf de oorzaak van het probleem, waardoor ik me realiseer dat het geen nut heeft om te klagen omdat ik de enige ben die er wat aan kan veranderen, óf ik kan juist niets doen aan de dingen die me irriteren. Dat ik die beruchte dinsdag- a.k.a. gisterenochtend nét op de tijd de school binnenglipte en in diezelfde minuut te horen kreeg dat er iets uitviel en mijn eerste les pas om 10:50 aan zou vangen, was voor mij absoluut geen reden om mijn dag of humeur te laten verpesten. Natuurlijk vond ik het een beetje knudde van die docent, maar ik had geen idee wat zijn reden precies was en het leed was nu toch al geschied, dus het enige wat ik deed was erom lachen en mijn dinsdagochtend op een kruk tussen computers, vrienden en wiskundeboeken spenderen in een poging om recurrente betrekkingen volledig te begrijpen. Dat laatste deed ik eindelijk en droeg alleen nog maar bij aan mijn chronische geluksniveau.

Want ik vind het leven gewoon mooi. Niet omdat het zo perfect in elkaar steekt, want dat doet het niet, maar wel omdat ik voor zoveel dingen zo ontzettend dankbaar kan zijn – en ben. Toen de ‘1weekextra’-campagnevideo’s een tijdje terug online kwamen bijvoorbeeld en ik er een paar keek uit nieuwsgierigheid en omdat ik het een goed initiatief vind, realiseerde ik me dat ik helemaal geen week extra hoef. Natuurlijk wel als ik een weekje all inclusive op Rhodos zou mogen vertoeven, want ik kan geen situatie bedenken waarin ik daar nee tegen zeg, maar ik vind mijn leven eigenlijk leuk genoeg om er niet aan te willen ontsnappen. Ik word namelijk intens gelukkig van de mensen om me heen, ik haal voldoening uit de dingen die ik leer op school, ik leef onder fijne omstandigheden thuis en ik heb de mogelijkheid om me in mijn vrije tijd te ontspannen, mezelf uit te dagen en leuke dingen te ondernemen.

Zulke dingen komen niet vanzelf aanwaaien, want lessen op school zijn soms bijvoorbeeld helemaal niet leerzaam of interessant. Ik moet mezelf ook motiveren, net zoals je voor leuke vriendschappen een beetje moeite moet doen en jezelf open moet stellen en je zelf op een idee moet komen hoe je je vrije tijd zo in kan vullen dat je er gelukkig van wordt. Voor mij houdt dat in dat ik soms mijn camera om mijn nek hang, de deur achter me dichttrek en de buitenlucht opsnuif om mezelf even later in een soort Photoshoptrance te bevinden waarin ik de lucht blauw met roze en paars tover, omdat het kan. Zodra ik me geen zorgen hoef te maken om het heden en ook niet blijf hangen in het verleden onderneemt mijn brein namelijk graag uitstapjes naar de toekomst en word ik opeens een dromer, inclusief onrealistische toekomstfantasieën (of het nou voor volgende week, volgend jaar of het volgende decennia is). En ook al weet je zelf ook wel dat het niet gaat gebeuren – ook omdat het gewoon niet per se hoeft te gebeuren -, zo’n droomwereldje geeft toch een soort positieve stimulans.

And that’s just kinda it. Ik kan niets verzinnen om langer dan zeven minuten negatieve gedachten aan te verspillen, niet aan de drukke toetsweek, niet aan de €15/€20 boete die ik bij de bibliotheek heb (wat intens dom is maar ok), niet aan het feit dat ik maandagavond om 22:00 opeens zó ontzettend moe was dat ik alleen nog maar aan mijn bed kon denken en dit blogje niet kon maken. Dat betekent niet dat ik het volledig negeer, maar ik lach er gewoon om, omdat er kwaad om worden verspilde energie is. Ik krijg en heb zoveel dat ik het oneerlijk vind om over de kleine vervelende dingen te gaan zeuren. Focus on the good blijkt te werken, misschien een typisch fotografiedingetje, maar toch vooral een tip voor iedereen en bovenal een geweldige levenswijze.

Mijn guru-ness gaat nog niet zover dat ik je nu ga dwingen om dit ook door te voeren in je eigen leven, maar ik wilde het wel graag even delen. Het is gewoon zo tof.

Love!

PS: Titelcredits naar Fleur, ik deed het niet expres maar het was wel een gevalletje onderbewuste beïnvloeding en ik heb om 00:22 te weinig inspiratie voor een nieuwe titel. Bovendien heeft zij ook goed door hoe positiviteitsvibes werken dus is deze shout out niet helemaal misplaatst.

Ook leuk om te lezen:

20 reacties op Continue positiviteitsvibes all around

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.