photo IMG_1251 800x517_zpsiaagcheo.jpg

 photo IMG_1253 800x449_zps7pgokghj.jpg

 photo IMG_1277 800x479_zpswhmqyf8q.jpg

 photo IMG_1296 800x483_zpssomg0pdy.jpg

 photo IMG_1301 800x507_zpswuydgvpm.jpg

Naamloos 2

 photo IMG_1321 800x533_zpsefo1xcxf.jpg

 photo Naamloos 1_zpsm7gv9clj.png

 photo IMG_1337 800x533_zpsuz8j0wrs.jpg

De voorjaarsvakantie was langverwacht. Hoewel de – hoeveel waren het er? Acht? – weken vanaf de kerstvakantie echt voorbij zijn gevlogen en ik het in die tijd net zo leuk had als in de vakantie, begon ik op een gegeven moment toch wel weer te verlangen naar een weekje vakantie. Of vooral naar wat rust. Mijn hoofd stroomde echt over op een gegeven moment, haha, en vooral in de laatste week. Heel weinig slaap, heel veel verslagen, heel veel dingen te doen, heel veel uren school, heel veel wat ik moest regelen en ook heel veel gezelligheid, maar voor mij is het op dit moment nog vrij onmogelijk om dat allemaal tegelijk te combineren op een manier waarop het niet hectisch wordt. Ik ben benieuwd of ik dat ooit wel ga kunnen, haha.

Afgelopen week heb in elk geval een leesverslag Nederlands en annotatieopdracht Latijn ingeleverd, mijn onderzoeksopzet van maatschappijwetenschappen bijna volledig afgemaakt en het laatste stuk voor het nieuwe Spuigatnummer afgemaakt. Daarnaast kreeg ik de laatste toetsweekcijfers terug (alles samen was gemiddeld een 8,0) én mijn eerste examencijfer – voor het geschiedenisartikel van 3000 woorden dat ik samen met een vriendin moest schrijven over (Goldhagens visie op) massamoorden in de Tweede Wereldoorlog -, en dat bleek een 9 te zijn. WOW WAT? Dat maakte mijn woensdag (of donderdag, ik weet al niet meer welke dag het was), die sowieso heel fijn en zonnig was, echt nog tien keer beter.

Daarnaast speelde ik dus nog voor keukenprinses en ging ik donderdag met Brenda mee naar een verjaardag van een vriend die ik misschien drie keer heb gezien, maar wat wel heel gezellig was. Vrijdag kreeg ik het op de een of andere manier (echt, vraag me niet hoe) voor elkaar tijdens het inpakken door nog een vriend te zien, maar dit alles voelde alweer heel ver weg toen ik vrijdag iets na middernacht wakker werd en me op de Duitse snelweg bevond. Mijn zus had nog repetitie voor het schooltoneelstuk tot 20:00, maar daarna zijn we gelijk doorgereden, zodat we er rond enen zouden zijn. De snelweg was zo ’s nachts echt super fotogeniek maar de fotografe in mij was helaas te lui haar camera uit de tas die op haar schoot stond te halen, dus die foto hebben jullie nog van me tegoed – ooit.

Maar goed, na een nachtelijk belletje naar de helpdesk van Roompot omdat ons pasje het niet deed en het 1:00 ’s nachts was, lag ik uiteindelijk om 2:00 in een bed in een huisje dat precies hetzelfde is als die waar we vier jaar terug in de voorjaarsvakantie in zaten. Uiteraard niet voordat ik even gepropageerd had dat dit soort tijdstippen echt heel fijn zijn (aangezien ik de enige van ons gezin ben die 2:00 nog wel eens voorbij ziet komen), ondanks dat onze communicatie op dat moment nou niet echt van hoog niveau was. Misschien toch maar beter dat ik normaal de enige ben die wakker is, haha.

Zaterdag werd ik totaal uitgerust wakker om half twaalf. De douche blijkt er eentje te zijn van het kaliber waar je onder kan staan zonder nat te worden omdat de douchehouder een tikkie scheef is, maar dat mag de pret niet drukken. Net zoals de WiFi die het niet overal doet waardoor ik op een gegeven moment buiten stond met mijn vader omdat daar wel signaal was en ik zelfs een stoel buiten zette om op te zitten omdat ik wel WiFi MOEST hebben voor de laatste schoolopdracht. Inmiddels hebben we gelukkig plekken in huis ontdekt waar ‘ie het wél doet, wat (naast wat sociaal contact uiteraard, want ik vind mijn ouders en zus heel leuk maar mijn vrienden eigenlijk ook wel) op zich wel handig is voor de nodige blogjes.

Ik heb niets ingepland van tevoren, dus het zullen er waarschijnlijk net iets minder zijn dan normaal en ik weet ook nog niet precies hoe ik het ga doen, maar uiteraard ben ik geen hele week afwezig. Daar vind ik bloggen net iets te leuk voor, maar ding is wel dat ik deze vakantie (op de zaterdag na) echt niet teveel gebruik ga maken van mijn laptop. Ik ga slapen, zwemmen (er is een zwembad en de vorige keer dat ik hier was vond ik dat dus helemaal niets, maar nu ben ik wel heel excited), wandelen, heel veel foto’s maken van alles en iedereen (wat al begon in de supermarkt zaterdagmiddag #aintnoshameinmygame), films kijken, tijd doorbrengen met mijn familie, lezen, veel eten en inspiratie opdoen. Naast dat dat gewoon heerlijk is, kan ik daarna dan ook vol energie aan de lente (die begint dan ondertussen wel, toch?) en alles wat daarbij hoort beginnen. Daar heb ik nu eigenlijk ook al zin in.

’s Avonds aten we in een restaurantje in het dorp (en terwijl iedereen heel Duits aan de schnitzel zat, ging ik voor pizza) en keken we Good Will Hunting, prima zaterdagavondje. Nu is het 22:39 en ga ik richting mijn bed want iets met een bioritme enzo. Als het goed is ga ik niet alleen over mijn vakantie updaten, maar nouja, jullie horen in elk geval van me. Voor iedereen die nu ook vakantie heeft: ENJOY! En ook als je geen vakantie hebt. Want dat is eigenlijk gewoon net zo leuk, zolang je je hoofd een beetje op orde houdt.

Love,
Hester

Ook leuk om te lezen:

9 reacties op We headed to Germany

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.