Ik kan eerlijk zeggen dat ik mezelf vroeger nog nooit heb afgevraagd of ik wel op iemand kon vertrouwen. Als klein meisje was mijn hele wereld nog gevuld met barbies, spijkerbroeken met wijd uitlopende pijpen en acht zakken en mensen met goede bedoelingen. Die laatste zijn er nu gelukkig nog steeds, maar ze worden wel steeds bijzonderder naarmate je de wereld ook leert kennen als plaats waar #jesuischarlie een trending hashtag is als reactie op de terroristen in Parijs. Vertrouwen is niet vanzelfsprekend.

Dat wil – gelukkig! – niet zeggen dat er heel veel mensen rondlopen die jou wat aan willen doen. Het grootste gedeelte van de mensen dat je tegenkomt zit waarschijnlijk gewoon op neutraal terrein: ze hebben het niet op je gemunt, maar een echte vertrouwensband hebben jullie nou ook weer niet. Da’s logisch, omdat je heel veel mensen tegenkomt in je leven die je eigenlijk alleen maar van naam en gezicht kent, ondanks dat je ze misschien elke dag op school ziet. En dan zijn er ook nog de mensen waar je wel mee omgaat, maar die je eigenlijk alsnog vooral op een oppervlakkige manier kent: je deelt dingen uit het dagelijks leven en verder niet. Ik moet toegeven dat er voor mij tot een of twee jaar terug weinig verschil zat tussen de mate waarin ik die personen of andere vriendinnen vertrouwde.

 photo trust_zps800417fa.jpg

Het is dan ook misschien zelfs pas het afgelopen jaar geweest dat ik erachter ben gekomen wat vertrouwen nou precies inhoudt. Natuurlijk heb ik het gevoel van vertrouwdheid al wel eerder ervaren, maar ik vond het eerlijk gezegd gewoon niet meer dan logisch dat je het beste met iemand voorhebt. Zolang personen geen al te vervelende grapjes over me maken en geen dingen doen die ik niet wil, wat beide eigenlijk bijna nooit voorkwam, vond ik het prima. Natuurlijk had ik mensen bij wie ik me meer op mijn gemak voelde dan anderen, omdat het meer ‘mijn type mensen’ zijn, maar aan vertrouwen gaf ik niet zoveel boodschap. En van trust issues snapte ik al helemaal niets.

Dat klinkt heel ideaal, maar het was vooral heel naïef. Mijn band met vriendinnen was bijvoorbeeld goed, maar als ik erop terugkijk wist ik eigenlijk nooit precies wat ik nou aan wie had. Het was vooral ‘voor de gezelligheid’, waar niets mis mee is, tot je een keer wel iemand nodig hebt (en andersom). Als je iets persoonlijks kwijt wil, vertel je dat niet aan de eerste de beste die je tegenkomt in de gang. Dan heb je juist behoefte aan iemand waarvan je zeker weet dat diegene jou belangrijk genoeg vindt om de tijd voor je te nemen, te luisteren en te helpen, omdat je je kwetsbaar opstelt.

Met me kwetsbaar opstellen heb ik op zich niet zoveel moeite, maar bij vertrouwen gaat het er ook om dat je weet dat het van twee kanten komt. Dat diegene niet alleen met een lauwe ‘oh, ja, lastig voor je’ reageert en je verhaal misschien niet doorvertelt, maar het gesprek wel gelijk afsluit. Vertrouwen is wat mij betreft ook de wetenschap dat je gewoon weet ‘dat het goed zit’. Dat je allebei ongeveer evenveel waarde aan jullie band hecht en dat je hetzelfde voor elkaar zou doen. Vertrouwen is de enige voorwaarde om ergens vol voor te gaan en om er energie in te stoppen zonder te twijfelen. Als ik iemand écht vertrouw, wil ik altijd wel tijd voor diegene vrijmaken, gewoon omdat dat prioriteit heeft. En omdat ik weet dat het zín heeft: het is geen bodemloze put waar je tijd en energie in stopt, maar je bouwt ook daadwerkelijk iets op en je krijgt er dus ook iets voor terug.

 photo trrust_zpsbf16ba5d.jpg

In de afgelopen tijd ben ik me bewuster geworden van vertrouwen. Niet alleen omdat ik, nu ik ouder word, ook gewoon meer behoefte heb aan mensen waar ik écht dingen mee kan bespreken en aan kwijt kan als het moet, maar ook ik omdat ik het verschil beter zie nu ik met een stuk meer mensen in aanraking kom en praat dan toen ik nog iets meer in mijn schulp zat. Altijd in acht gesprekken tegelijk praten op WhatsApp hoeft helemaal niet te betekenen dat je ook daadwerkelijk ‘zoveel goede vrienden hebt’. Voordat je opeens écht iemand nodig hebt en je opeens bedenkt wie je nou eigenlijk vertrouwt, is het slim om er nu al bij stil te staan. Bedenk de volgende keer als je met iemand praat eens of je diegene ook écht vertrouwt en een beste vriend(in) kan noemen, of dat het eigenlijk niet meer is dan iemand met wie je socializet.

Vertrouwen geeft een relatie veel meer betekenis – ik heb het nu vooral over vriendschappen, omdat ik mijn familie eigenlijk onvoorwaardelijk kan vertrouwen, maar dat zal niet voor iedereen gelden. Jezelf kunnen zijn en vol voor iemand kunnen gaan zonder twijfel zijn mooie dingen waar je je ook bewust van moet zijn, zodat je zeker weet dat je je tijd in de goede personen stopt. Dat zal uiteindelijk meer opleveren dan je denkt. Ik dacht namelijk altijd dat een goede/serieuze relatie te maken had met hoeveel je elkaar zag, maar het blijkt heel simpel te zijn: zolang je elkaar écht vertrouwt en weet dat je beiden van elkaar op aan kan, ook al heb je iemand al even niet gezien, dan zit het echt goed.

Dit is de reden waarom ik nog nooit zo hard om iets heb gehuild als om een break-up, maar ook waarom ik me nu veel gelukkiger weet met de goede vriend(inn)en die ik heb.

Hecht jij veel waarde aan vertrouwen? 

Ook leuk om te lezen:

6 reacties op Vertrouwen

  • Ik herken het.
    Mijn vertrouwen was in velen geschaad.
    Maar dat laat ik niet weer gebeuren ;-)

    Xoxo

  • Mooi stukje! Je hebt inderdaad gelijk. Van mijn vriendenlijst op bijvoorbeeld Whatsapp zal ik bijna niemand aanspreken als er echt iets aan de hand is. Vertrouwen is iets waar je voorzichtig mee moet omgaan denk ik.

  • Hier sluit ik me helemaal bij aan. Het is zo mooi om mensen te hebben die je volledig kan vertrouwen – en zij ook op jou. Het zit ‘m niet altijd in het aantal keren dat je elkaar spreekt of ziet, ik heb bijvoorbeeld een hele goede vriendin die ik soms een half jaar niet zie en nauwelijks spreek, maar als er iets is kunnen we altijd bij elkaar terecht en als we elkaar dan weer zien/spreken is het net alsof we elkaar gisteren nog gezien hebben. Zo bijzonder is dat!
    Ik heb mijn vriend(inn)en de laatste jaren heel goed leren kennen en ik heb van een aantal ontdekt dat het niet echte vriend(inn)en waren, misschien helaas maar ik ben blij dat zij niet meer in mijn leven zijn en de mensen van wie ik wel heel veel hou wel :)

    • Dat is soms ook wel weer lastig aan echte vriendschappen: dat je ze soms alleen spreekt als je ze nodig hebt, in plaats van er ook de leuke dingen mee te doen. Tenminste, ik merk wel dat dat soms een beetje zo gaat bij mij, maar mijn beste vriendinnen moeten niet alleen als personal psychologe of praatpaal dienen natuurlijk haha. Gelukkig is dat bij de meeste niet het geval, zeker niet als je je ervan bewust bent :)

  • Wat een mooi artikel! Voor mij is er (nog) niet echt een heel duidelijke scheidslijn tussen mensen die ik kan vertrouwen of niet, maar dat voel je toch wel aan. Ook heb ik een aantal keer gehad dat ik iets heel persoonlijks vertelde waar inderdaad heel lauw op gereageerd werd. Dan ben ik er niet de persoon voor om gelijk de vriendschap te verbreken, maar het zegt wel iets over je relatie met die persoon… Interessant onderwerp! :)
    X Emma

    • Mensen die je niet 100% vertrouwt hoef je op zich inderdaad niet gelijk te boycotten uit je leven. Ik bedoel, soms ‘vertrouw’ je iemand niet helemaal omdat je gewoon niet zo’n goede band hebt, maar dan hoeft het ook weer niet zo te zijn dat diegene ook gelijk over je roddelt. Het kan gewoon gezellig zijn, maar als je inderdaad iets persoonlijks vertelt en diegene reageert er heel lauw op dan beteken je blijkbaar niet evenveel voor elkaar en zegt dat meer wat over je prioriteiten: misschien iets minder tijd en moeite in dat soort mensen investeren, en meer in je échte vriend(inn)en.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.