Volgens mij heeft iedereen ze wel: vriendschappen. Dat mag ik in elk geval hopen, want een goede vriendschap is enorm veel waard en maakt het leven ook nog eens veel leuker. Dat merkte je waarschijnlijk als klein meisje op de kleuterschool al wel, maar nog meer toen je een aantal jaar later bevriend met iemand raakte. Niet (alleen) omdat jullie moeders elkaar toevallig al kenden, maar omdat het echt goed klikt met diegene. Naarmate je zelf ouder wordt evolueren je vriendschappen ook, of in elk geval, de mijne. Vriendschappen lijken zoiets normaals, maar toen ik er pas bij stilstond was ik eigenlijk wel even onder de indruk.

Zelf ben ik geen persoon die eeuwen vriendinnen is met iemand. Of nou ja, zes jaar vind ik bijvoorbeeld nog best lang, maar ik heb in de vijftien jaar dat ik leef heus al wel wat verschillende goede vriendinnen gehad waarvan ik sommige nu gewoon nooit meer spreek, en bij meiden die al vanaf kleins af aan vriendinnen zijn denk ik alleen maar ‘wow’. Het is niet iets wat ik erg vind, want ik verander zelf nog zoveel dat ik het logisch en ook goed vind dat ik me met verschillende mensen omring en soms dus ook minder omga met anderen. Bovendien is het als vriendschappen over gaan bij mij meestal zo dat de levens van die vriendin en mij gewoon uit elkaar gaan. Dan kunnen we het nog wel prima vinden met elkaar, maar zien we elkaar gewoon veel minder en dan is het vanzelf veel lastiger om een vriendschap te onderhouden.

Life!  | via Tumblr

Ik heb eigenlijk nooit een vervelend gevoel over vriendschappen die op die manier overgaan. Je merkt ook snel genoeg aan iemand of diegene het ermee eens is dat contact verwatert, of het contact niet wil laten verwateren en je juist nog vraagt of je een keer kan afspreken. Eigenlijk is het eerste bijna altijd het geval bij mij (of ik ben zo’n ongevoelige bitch dat ik het soms helemaal niet door heb dat iemand nog contact wil blijven houden, maar volgens mij is dat niet zo, haha). Dat klinkt misschien alsof mijn vriendschappen helemaal niet goed zijn, maar zo zou ik het niet willen zeggen. Als ik merk dat ik een goede vriendin al even niet heb gesproken omdat we allebei druk waren, dan maak ik daar bijvoorbeeld tijd voor vrij. Als we allebei een heel ander leven gaan leiden, denk ik dat het logisch is dat je vriendschap verandert. Dat is het dan ook bij mij: ik geef veel om mijn vriendinnen en hecht ook echt waarde aan mijn vriendschappen, maar voor mij is de key van vriendschap juist die ongecompliceerdheid.

Ik maak dan ook nooit echt ruzie met met mijn vriendinnen. Vroeger op de basisschool heb ik veel vriendinnenruzies meegemaakt, maar dat ging echt nérgens over. Sinds ik op de middelbare school zit heb ik nooit meer een échte vriendinnenruzie meegemaakt. Wat mij betreft heeft dat wel met het vwo te maken en dat zeg ik absoluut niet om vmbo’ers zwart te maken, maar op het vwo zitten grotendeels denkers die over het algemeen genomen niet zo heel snel ‘zomaar’ iets doen of zeggen en op het vmbo gebeurt dat wel wat eerder en van wat ik heb meegekregen waren daar soms dus nog wel wat ruzies. Ik oordeel niet over goed of slecht, maar ik vond het best lekker dat het zo rustig en gemoedelijk was bij ons. Natuurlijk wel eens wat akkefietjes als je een groepsopdracht moest uitvoeren of dat je je even ergert aan elkaar, maar met mijn beste vriendinnen van nu heb ik nog nooit ruziegemaakt. 

apple cinnamon blueberry cheese

Ik denk dat dat komt doordat ik niet zo ontzettend ‘close’ ben met vriendinnen. Dat betekent: niet op de ‘zusjes’-manier. Ik heb geen vriendinnen die dagelijks over de vloer komen en waarmee ik alles deel, maar daar heb ik ook geen behoefte aan. Dat verschilt ook wat mij betreft gewoon per persoon. Ik deel al vrij veel in mijn gezin en heb dus minder behoefte aan iemand waar ik alles aan kan vertellen. Sowieso ben ik ook graag op mezelf en zou ik er niet aan moeten denken telkens ‘met’ iemand te zijn, dat is gewoon niet voor mij weggelegd. Met vriendinnen heb ik goede gesprekken, maar praat ik vooral over alledaagse dingen en hobby’s. Muziek, school, mijn blog, de vakantie, jongens, winkels. Mijn vriendinnen zijn meiden waar ik gewoon mee kan lachen, mee kan kletsen en mezelf bij kan zijn en die mijn leven een stuk leuker maken. Of mijn vriendschappen daardoor oppervlakkig zijn? Nee. Ik waardeer mijn vriendinnen juist heel erg door die ‘simpele’ dingen, want ik kan niet met iedereen kletsen zoals met hen en daarom is de band die je hebt toch bijzonder.

Grappig is dat ik een paar heel verschillende vriendschappen heb. Met de ene vriendin doe ik totaal andere dingen en heb ik totaal andere gesprekken dan met de ander. Dat houdt het juist leuk, vind ik. Sommige vriendinnen spreek ik veel op social media/WhatsApp, anderen juist op school, en met de een praat ik sneller over hoe ik in mijn vel zit dan met de ander, waar ik weer dezelfde liefde voor muziek mee deel. De ongecompliceerdheid vind ik nog wel het allerfijnst: ik voel me niet beledigd als een vriendin niet gelijk op mijn berichtje op WhatsApp reageert en ik kan na acht weken gewoon weer praten met iemand alsof ik haar gisteren heb gezien. Zonder vriendschappen zou ik niet kunnen, omdat ik positieve energie haal uit het communiceren met mensen met dezelfde interesses als ik en het fijn is om te weten dat er altijd iemand is om mee te kletsen, je verhaal bij te doen of wat leuks mee te doen. Dat laatste punt maakt vriendschappen een soort ongeschreven afspraak en dat is nou precies wat ik zo fijn vind aan een goede vriendschap. Je bent er, ook als je er niet bent. Seems legit.

Hoe zit het met jouw vriendschappen? Hoe belangrijk zijn ze voor je, en heb je vriendinnen waar je heel close mee bent of is het bij jou ook meer een soort ongeschreven afspraak?

Bron afbeeldingen: WeHeartIt

Ook leuk om te lezen:

19 reacties op Mijn vriendschappen

  • Ik ben helemaal het tegenovergestelde. Ik heb 1 beste vriendin en wij zijn 2 handen op 1 buik. We kennen elkaar al 10 jaar en je zou denken dat onze vriendschap saai is maar dat is het niet. We zijn soms erg verschillend en anderzijds hebben we dezelfde dromen en gedachten. We hebben samen ons eerste feestje meegemaakt, ons lagere school en middelbaar, gaan op ons 18de samen reizen, … of ik nood heb aan anderen? Ja en nee. Ik ben goed bevriend met anderen maar met mijn beste vriendin is het toch wel even anders.

  • Wat een leuk onderwerp om hierover te schrijven ;-)

    Goed begin van deze nieuwe wk Xoxo

  • Wat een mooi artikel! Ik herken mezelf wel in jou. Ik heb ook meerder vriendschappen gehad die naar verloop van tijd minder werden en uiteindelijk eindigden zonder dat één van tweeën zich gekwetst of beledigd voelden. Het loopt zoals het loopt. Op dit moment heb ik een aantal vriendinnen waar ik nu zo’n 12 jaar mee bevriend ben. Zij kennen me erg goed en aan een half woord hebben ze genoeg. Met de één spreek ik juist veel af, met de ander wat minder. Maar ze zijn allemaal even bijzonder. Met de één doe ik graag creatieve dingen met de ander zit ik liever met een kop thee op de bank en met weer een ander ben ik bijvoorbeeld naar Portugal op vakantie geweest. Ondanks dat ik wel veel op mezelf ben zou ik ook niet zonder vriendschappen kunnen. Ze verrijken mijn leven.

  • Leuk artikel! Ik herken mijzelf ook in jou. Ik vond het alleen toen ik op de middelbare school zat veel moeilijker om onderscheid te maken tussen verschillende ‘soorten’ vrienden. Ik omring mijzelf regelmatig met nieuwe vriendinnen en sommige vrienden glijden langzaam uit je leven, maar bij mij geld over het algemeen wel dat wanneer je eenmaal mijn vriend bent of bent geweest, ik altijd voor je klaar zal staan. Het heeft heel lang geduurd voordat ik besefte dat het helemaal niet vanzelfsprekend is dat anderen dan ook voor jou klaar staan. Dat is echt iets wat ik geleerd heb in de afgelopen jaren. Dus nu heb ik vijf of zes vriendinnen waarvan ik weet dat het goed zit (hen spreek ik door afstand eigenlijk best weinig en zijn absoluut niet altijd up-to-date over wat er omgaat in mijn leven, maar ik weet wel dat wanneer we elkaar weer zien het net is alsof we nooit weg zijn geweest) en voor hen zou ik door het vuur gaan. Andere vriendinnen zie ik misschien een stuk meer en heb ik het ook echt super leuk mee, maar toch zijn die vriendschappen voor mijn gevoel anders, omdat ik weet dat ik er niet op hoef te rekenen dat zij er ook echt altijd voor mij zullen zijn.

    • Ja, daar herken ik mezelf ook wel in. Voor sommige sta je gewoon altijd klaar, ook als je even helemaal niet zoveel contact hebt gehad, en van de meiden die je dagelijks spreekt (op school/werk) hoef je dat soms juist niet te verwachten. Ik noem het beide vriendinnen, maar het is inderdaad wel heel anders. Vind ik op zich wel fijn, het vult elkaar aan voor mijn gevoel en waar ik dat in een partner allemaal zou willen kunnen vinden, vind ik het juist prima als een groepje vriendinnen samen voor mij ‘de perfecte vriendin’ vormt. Als je ‘m snapt.

  • In het vwo gedeelte kan ik me niet echt vinden. Ik zat zelf op een alleenstaand gymnasium, maar daar heb ik toch aardig wat ruzies voorbij zien komen. Zelf heb ik 1 vriendin waar ik al 10 jaar mee bevriend ben, maar met andere vriendinnen heb ik ook dat het na een paar jaar wel weer verwaterd.

    • Klopt dan dus precies bij wat in dit artikel staat: er is geen stereotype vwo’er/vmbo’er, ligt er maar net aan welke mensen je tegenkomt!

  • Ik ben al 11 jaar bevriend met mijn beste vriendinnen :) en heb hier en daar ook nog wat vrienden, maar die zie ik niet heel vaak, gewoon omdat het er maar niet van komt.

  • Ik herken deels mezelf wel in je verhaal. Wat jij zegt over verschillende soorten vriendinnen heb ik ook, met de één praat ik meer over mn gevoelens, terwijl ik het bij de ander (bewust) oppervlakkig houdt. En vriendinnenruzies, ik heb er echt een hekel aan, dat heb je dan wel weer als je in een groepje zit van vriendinnen. Ik hou me er dan ook altijd buiten en denk weleens: waar gaat het over?! Alsof ze elkaar soms niks gunnen. A fijn, ik heb één vriendin die ik al 6 jaar ken en een groepje vriendinnen die ik zo’n 3 jaar ken. En dan nog wat ‘losse’ vriendinnen. Ik ben graag op mezelf en had dan ook nooit echt de behoefte om na school nog van alles en nog wat te doen, maar voor een goed gesprek of een shopsessie ben ik altijd wel te porren haha.

  • Ik kan me wel in jouw verhaal vinden, hoewel ik het dan soms wel jammer vind om niet 1 beste vriendin te hebben of een hechte vriendinnengroep. Ik heb allemaal losse vriendinnen die op dit moment echt goed bij mij passen en waar ik ook veel aan heb, hoewel ik ze wel vaker zou willen spreken. Ik ben blijkbaar een persoon die altijd beste vriendinnen heeft gehad en die me vervolgens stuk voor stuk lieten vallen, dus ik ben daar erg gevoelig voor. Denk ik. Misschien verwacht ik ook wel teveel van mensen en moet ik ook leren om het lekker ongecompliceerd te houden. Gewoon makkelijker leven, ideaal!

  • Wat een prachtig mooi artikel! Ik ben zelf enorm close met mijn vrienden, echt op de broers & zussen manier. Ik kan alles met ze delen, en we kunnen ook alles samen doen. Met al mijn vrienden heb ik dingen gemeen, ookal zijn mijn vrienden allemaal behoorlijk verschillend van elkaar.

  • Mijn vriendinnen zijn enorm belangrijk voor mij. Ik heb een aantal goede vriendinnen en met hun deel ik alles en dat vind ik zelf ook belangrijk. Ben het dan ook eens met de PLL uitspraak ‘Friends share secrets. That’s what keeps us close’. De vriendschappen waarbij ik dat niet doe zijn dan ook oppervlakkiger en ‘speelser’. Misschien heeft het er ook mee te maken dat ik persoonlijke dingen liever met vriendinnen dan met m’n ouders deel, al zou dat bij mijn ouders zeker kunnen. Mijn vriendinnen weten van mijn langdurige liefdesverdriet (gelukkig eindelijk over) af en mijn moeder absoluut niet. Voelt voor mij beter.

    • Jup, dat is zeker waar. Ik ben natuurlijk jonger en vertel daarom meer aan mijn ouders, maar als ik bijvoorbeeld op mezelf zou wonen dan zou ik misschien ook eerder een vriendin opbellen of langs (laten) komen om mijn verhaal bij te doen. Daar wordt een vriendschap zeker wel sterker door.

  • Ik heb altijd wel meerdere vriendinnen gehad, hoewel ik op de basisschool wel één beste vriendin had. Met haar heb ik nog steeds contact, maar we zijn niet meer vriendinnen die iedere dag (bij wijze van spreken) bij elkaar over de vloer komen. Ik heb nu minder vriendinnen, maar de vriendinnen (en beste vriend!) die ik heb zijn me wél heel dierbaar. Als ik hen een tijdje niet zie, zelfs een paar maanden niet, dan is het daarna alsnog alsof we elkaar gisteren nog hebben gezien, zo fijn! :)

    • Ja, precies dat ja! Ik vind het mooie aan vriendschappen dat je gewoon een sterke band kan hebben ondanks dat je niet up-to-date bent van elkaars dagelijkse leven of daar veel in voorkomt.

  • Ik heb vroeger hele goede vriendschappen gehad. Helaas zijn die op hele vervelende manieren allemaal tot een einde gekomen. Liegen, bedriegen, beledigen en geen vertrouwen. Zomaar een paar dingen die reden waren om de vriendschap niet meer te onderhouden. En nu maak ik moeilijk vrienden. Ik vind het moeilijk om weer zo’n vertrouwen op te bouwen, bang dat het weer kapot gaat en ik me weer heel ellendig voel. Langzaam komt het nu weer terug. Ik spreek sinds kort weer over ‘een vriendin’ en dat heb ik heel lang niet gedaan.

  • Ik heb nog maar met 1 meisje contact die ik al sinds de peuterspeelzaal ken, de rest van de vrienden (voornamelijk jongens ipv meiden) zijn er de afgelopen 3 jaar bij gekomen en dat zijn mensen uit de alternatieve scene. Mijn beste vriendin leerde ik kennen als youtuber en omdat ik regelmatig reageerde op haar filmpjes heb ik haar toegevoegd op Facebook en praatten we af en toe. Sinds we elkaar in begin 2013 in het echt hebben gezien bij een concert, hebben we dagelijks contact en is de vriendschap heel hecht geworden. We delen dezelfde interesses en voor haar was het fijn dat ze eindelijk iemand had die het snapt wat ze zo leuk vindt aan video’s maken. Ook met het feit dat ze een tienermoeder is ga ik gewoon goed om, ik weet gewoon niet beter dan dat ze een zoontje heeft! (Haar zoontje is 3 bijna 4 en ze is zelf 20)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Recente reacties
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.