Ik kan me geen mens voorstellen die niet ‘houdt van’. Zelfs al zou je niet van personen houden, dan zijn er altijd nog wel dieren, plaatsen of bezigheden om van te houden. De belangrijkste vorm van ‘houden van’ is toch wel houden van personen. Het zit in ons om liefde te geven en we hebben het ontvangen van liefde ook nodig om goed te kunnen functioneren. Wij mensen zullen altijd de neiging hebben om ons te binden aan mensen, om ergens bij te horen, om een soort ‘achtervang’ te hebben, om bevestiging en waardering te krijgen, om lichamelijk contact te hebben, om jezelf te kunnen zijn. Houden van en liefde is absoluut iets moois, maar daardoor ook juist complex.

Niet dat ik dat ‘vroeger’ doorhad. Ik weet nog wel dat ik soms quotes tegenkwam op WeHeartIt waarbij ik echt dacht ‘doe niet zo moeilijk, je houdt van iemand en dan houdt diegene ook van jou en that’s it’. Het is niet gek dat ik dat dacht, want de mensen van wie ik écht hield vielen voornamelijk onder het kopje ‘familie’ en in mijn familie, vooral in mijn gezin, is het nooit de vraag geweest of je wel van elkaar houdt. Dat is natuurlijk niet standaard in elk gezin, maar in mijn geval is de liefde tussen mij en mijn ouders en mijn zus redelijk onvoorwaardelijk. Omdat je een bloedband hebt, omdat je bij elkaar leeft, omdat je meer dan gemiddeld van elkaar weet en met elkaar deelt. Het zijn de relaties waar je, zolang je nog thuis woont, ‘geen’ moeite voor hoeft te doen. Je hoeft niet af te spreken, je bent er gewoon. Van die mensen níet houden is wat mij betreft nog een grotere uitdaging dan wél van ze houden.

Best Quotes Zone » Best Quotes From Around The World » Here’s A Piece of Advice

Maar in de loop der jaren zijn er ook wat andere relaties (in de breedste zin van het woord, gewoon voor elke band waarbij ik van iemand hield en diegene van mij) bijgekomen waardoor ik de ‘issues’ rondom houden van wel wat meer ben gaan begrijpen. En veel van die vriendschappen, waarbij ik toen zo begaand was, waar ik zoveel om gaf en waar ik zoveel moeite in stopte, zijn ondertussen ook al niet meer wat ze geweest zijn. Ik heb het geluk dat dat in de meeste gevallen natuurlijk is gegaan. Dat je gewoon uit elkaar groeit en je een paar maanden later realiseert dat je die ene vriendin nooit meer spreekt. Hier heb ik altijd wel vrede mee; zeker in je jeugd is simpelweg niet elke vriendschap voor altijd. Ik ben dan altijd maar dankbaar voor alle mooie momenten die ik heb kunnen delen met die mensen en als ik die momenten nu met andere meiden deel, vind ik dat goed.

Maar houden van kan ook enorm pijnlijk zijn. In principe is het namelijk gewoon een kwestie van de ander de mogelijkheid/macht geven om je pijn te kunnen doen en erop vertrouwen (of hopen) dat ze het niet doen. Want waar opmerkingen van vreemden mij nooit zo enorm kunnen raken (in het kader haters gonna hate), kan het me wel heel erg raken als iemand van wie ik houd iets negatiefs over me zegt. De mening van die personen vind ik namelijk belangrijk, omdat ik ze beschouw als mooie, goede mensen en ik wil dat ze ook om mij geven. Als zo iemand (bijvoorbeeld) zegt dat mijn haar lelijk zit, kan ik daar echt wel even over inzitten. De mensen van wie ik houd weten bovendien ook waar ik om geef en waar ze me dus pijn mee kunnen doen. Als je zegt dat mijn conditie flut is dan reageer ik waarschijnlijk met een lacherig ‘I know’, als je zegt dat mijn blog nergens op slaat ben ik even stil.

Tumblr

En wat als jij onwijs veel van iemand houdt, en degene van wie je houdt veel minder om jou geeft? Je hebt je bloot gegeven, je hebt je aan diegene gebonden, je eigen geluk hangt af van de ander (want dat is wat er gebeurt als je veel om iemand geeft en wil dat diegene ook van jou houdt: dan ben je gelukkig als hij/zij aandacht aan je besteedt, maar ongelukkig als hij/zij je negeert). En vervolgens krijg je maar 50% van de liefde die je geeft terug. Volgens mij heeft iedereen dit wel eens meegemaakt, omdat relaties gewoon niet altijd op rolletjes lopen en er altijd een kans bestaat dat jij nog heel graag wil, maar de ander bijvoorbeeld in zo’n andere leefomgeving terechtgekomen is dat hij/zij het ook wel prima redt zonder jou. Het probleem is dat je daar vaak ook niets aan kan doen, want je kunt liefde niet dwingen of forceren. Het gevolg? Pijn. Al is het mentaal, pijn is pijn.

Liefde is dus niet zonder risico’s. Het hoort waarschijnlijk bij het leven dat je daar achter komt. En het is niet alsof ik ontzettend beschadigd ben of hier heel veel ervaring mee heb, maar hoe meer relaties je hebt (gehad) hoe groter de kans is dat je ooit wel eens moeilijke kanten van ‘houden van’ hebt ondervonden. En dat je hierdoor ook minder makkelijk van iemand houdt, of minder snel een relatie aangaat. Aan de andere kant maakt het liefde en het hele houden van gebeuren dan ook wel specialer als je het wel weer een keer ervaart. Want “the truth is, everyone is going to hurt you. You just gotta find the ones worth suffering for.” 

Wat heb jij voor ervaringen met ‘houden van’? Heeft het je wel eens pijn gedaan van iemand te houden, of word je er alleen maar blij van omdat alles altijd op rolletjes loopt?

PS: Christina Perri maakt hier echt prachtige liedjes over. Ik weet niet in welke levensfase ze zit, wat ze allemaal heeft meegemaakt de afgelopen tijd of wat haar levensinstelling is, maar haar album ‘head vs heart’ sluit hier perfect op aan. Het luisteren waard als je je in dit stuk herkent!

Bron afbeeldingen: WeHeartIt

Ook leuk om te lezen:

5 reacties op Houden van

  • Heel goed geschreven!
    Een band met het gezin is altijd onvoorwaardelijk ;-)

  • Wat een prachtig artikel! Er zijn zéker heel verschillende manieren om van mensen (of van van dingen, dieren of wat dan ook) te houden. Ik hou van heel veel mensen in verschillende gradaties en op verschillende manieren; het ligt maar net aan wat voor band je met iemand hebt.
    Ik heb een aantal keren heel veel van iemand gehouden en diegene niet of minder van mij. Dat doet zeker pijn, maar je leert er – vaak achteraf – wel van.

  • Heel goed artikel Hester! Je slaat de spijker op z’n kop. Bij mij is het meer zo dat ik probeer liefde te geven aan iedereen, maar diegenen negeren me of geven in ieder geval geen liefde terug. Daar word ik best wel onzeker van, want ik heb geen idee wat ik verkeerd doe of misschien ben ik wel dom of saai. Ik heb wel één goede vriendin, van de rest word ik alleen maar onzekerder.
    Eigenlijk verbaas ik me best wel over mezelf, dit is de eerste keer dat ik het zeg, zomaar in het openbaar..

    Christina Perri maakt inderdaad heel mooie liedjes, vooral Human raakt me best wel!

    Liefs Emma

  • Lieve dochter, ik hou van jou!
    Met heel mijn moederhart.
    Dikke kus.

  • Wat een mooi stuk! Mooi verwoord en helemaal waar!!
    xx uit Parijs! :D

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (20), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.