Onafgemaakte projecten, wie heeft ze niet? Leuke ideeën, je gaat met veel zin om het uit te voeren aan de slag en opeens strandt het. Geen duidelijke oorzaak bekend, het gebeurt gewoon. Geen motivatie, geen zin, het voelt onwennig, je vergeet het, misschien een combinatie van die vier. Met nieuwe dingen beginnen kan lastig zijn, en ik weet er alles van… Vandaag: my unfinished projects!

 P1050242_zps460b9742.jpg

Scrapbook

In de kerstvakantie van 2010 een paar jaar geleden, stond ik in de Action en zag van die leuke grote schriften met ringbanden liggen en allemaal leuke stickertjes etc. Ik kreeg het briljante idee te gaan scrapbooken en schafte wat benodigheden aan (of nouja, mijn moeder dan, die volgens mij vanaf het begin af aan al wist dat dit project gedoemd was te mislukken). Het idee? Af en toe zo’n bladzijde maken met leuke plaatjes, quotes, een korte ‘at the moment’ enzo en later zou ik dan een heel boek vol tastbare inspiratie hebben. Maar al na één pagina kwam ik erachter dat zo’n ding verrekte groot is om helemaal vol te krijgen en verder ben ik volgens mij nooit gekomen.

Verhalen

I wrote so many. Hele schriften en documenten vol. Een inspiratiebubbel, en ja, ik had weer een verhaallijn. Ik dacht ‘m uit, zette het op virtueel papier, dacht eeuwen na over de eerste zin en begon. Ik vond het schrijven heerlijk en heb sommige verhalen ook op fora gedeeld, als drijfveer om door te gaan. Met sommige ben ik nog redelijk ver gekomen, maar vaak verloor ik onderweg mijn verhaallijn. Dan liep ik vast omdat ik simpelweg niet meer wist waar ik ‘naartoe’ moest schrijven. Ik vind het jammer, maar lees de onaffe verhalen nog steeds wel eens terug met veel plezier. Mijn droom is nog steeds om een boek te schrijven, of het gaat lukken betwijfel ik alleen. De passie voor het schrijven ben ik in elk geval niet verloren.

Today was awesome, because…

Een nieuw jaar, een schone lei, dat gevoel had ik met ingang van 2013. Opeens besloot ik voor elke dag op te schrijven waarom ‘ie leuk was, ik hield het een paar dagen vol totdat ik weer naar school moest. Serieus, ik vergat het gewoon glad. Na zes vergeten dagen gaf ik het eigenlijk maar op. Het was toch eigenlijk best veel werk en ik weet zo ook wel dat het leven leuk is.

 P1050236_zpsb889cfdc.jpg

Fotostripverhaal

Er was een tijd, lang geleden, dat mijn zus en ik nog braaf voorbereidingen trokken voor elke 2 augustus, de verjaardag van mijn moeder, en mijn moeder met een zelfgemaakt, origineel cadeautje probeerden te verrassen. Inmiddels hebben we dat een beetje opgegeven, maar voor een keer hadden we echt onze stinkende best gedaan: we verzonnen een verhaal, lieten dat onze barbies spelen, maakten er foto’s van en zetten er op Word tekstballonnetjes bij. Een heel stripboek dus. Ik moet zeggen, dat eerste verhaal was echt tof geworden voor de kleine meisjes die we waren (ik gok op 9 en 11) en een paar jaar later, in een zomervakantie, deden we het weer. Gewoon, voor de lol, want we speelden al lang niet meer met barbies. We hebben alle foto’s nog, maar zijn ergens onderweg de zin voor het uitwerken verloren. Why oh why?! Jammer genoeg zijn we nu de verhaallijn ook vergeten, haha. 

Dagboek

Tja, wie heeft er nou nog nooit geprobeerd een dagboek bij te houden? Ik denk dat iedereen vroeger wel eens zo’n boekje/schriftje heeft gekregen met een slotje erop. Of een schrift uit de kast heeft gepakt/gekocht om elke dag wat in te schrijven, of in elk geval regelmatig. En dat je het dan later door kan bladeren. Maar toch is het mij nooit gelukt. Ik vergat het, ik had geen zin om zoveel te schrijven (typen gaat me sneller af) of ik had niets te melden. Want ja, mijn leven is eigenlijk niet zo spannend en sommige dingen wilde ik niet op papier zetten, omdat ze dan echt leken of simpelweg omdat ik wist dat ik over twee jaar mezelf uit zou lachen als ik het terug zou lezen. Nee, een dagboek had voor mij geen zin. Overigens schreef ik wel iets van een halfjaar lang bijna elke dag wat over mijn dag op een blog, dat hield ik wel goed vol. Maar echt interessant? Neh. En daar kón ik dan weer niets van gevoelens kwijt, omdat de hele wereld het zou kunnen lezen.

Welke projecten heb jij niet afgemaakt?

Ook leuk om te lezen:

4 reacties op unfinished projects

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Hester
Write something worth reading or do something worth writing

Hi there! Leuk dat je mijn blog gevonden hebt. Ik ben Hester (19), studente Nederlands aan de Universiteit Utrecht met een grote passie voor schrijven. Ik deel hier vanalles wat mij persoonlijk raakt of bezighoudt.

volgen

Follow

Je kunt me via deze link ook volgen op feedly, een nog veel fijner en over-zichtelijker medium dan Bloglovin’. Tip van yours truly! X

Archief
Social media
  • Bloglovin
  • Mail
  • Instagram
currently listening
cookies & avg

Mijn site maakt gebruik van cookies. De persoonsgegevens die je invult als je een reactie achterlaat, blijven geheim en gebruik ik niet voor andere doeleinden.